روح حاکم بر اربعین امسال، فلسطین است

هر سال زائران پیادهٔ آقا، هرکدام یک نشان از کشور و ملیت خودشان همراه داشتند؛ یکی پرچم کشورش را دور شانه‌هایش انداخته بود؛ یکی پرچم کشورش را به کالسکه فرزندش متصل کرده بود؛ یکی پیکسلی شبیه پرچم کشورش را به کوله‌اش نصب کرده بود و… هر یک به نحوی می‌خواستند بگویند ملیت و اصلیت ما از کجاست.

این جاده به مقصدهای بزرگی می‌رسد

امسال هم مثل دوسال قبل با خانواده راهی مسیر کربلا شدیم و مثل همیشه می‌گویم این سفر، آن‌هم خانوادگی، تفاوت و لذت دیگری دارد.

جذب کنید؛ اما نه از هر راهی!

خاطرم هست اولین بار که می‌خواستم در متوسطه اول تدریس کنم، از طریق استاد عزیزم در همان دوره (که البته آن زمان می‌گفتند دوره راهنمایی) اقدام کردم.

نگاهی به تأثیرات عدم‌تغییر ساعت رسمی در تابستان گرم ایران

قضای ساعت!

پس از پیروزی انقلاب اسلامی مسئله تغییر ساعت که ریشه در کشورهای غربی داشت، از طرح‌های اساسی کشور کنار گذاشته شد تا اینکه در سال ۱۳۷۰ شمسی، یعنی زمانی که کشور در تلاش برای توسعه و پیشرفت اقتصادی بود، تغییر ساعت و داشتن ساعت تابستانی بار دیگر مطرح شد.

آموزش شناور برای کودکان کار الگویی برای کار همه دانش‌آموزان

توانمندسازی خانواده‌ها از طریق آموزش‌های فنی و مهارت‌های زندگی، پرداخت تسهیلات اشتغال‌زایی، مشاغل خانگی، وام سرمایه کار و مشاوره روانی، عناوین عمده خدمات دولتی به کودکان کار است.

به بهانه نشست‌های ماهیانه تواصی تشکیلاتی

شهر، تذکر می‌خواهد

شهر نیاز به آدم‌هایی دارد که از بیرون آن، هر از چندگاهی بیایند و غفلت‌زدایی کنند.

«یک‌صدویک نکته در گردشگری اصفهان» چطور متولد شد؟

ماجرای تولد یک کتاب

روزی که همکاری خود را با صفحه میراث و گردشگری آغاز کردم، هرگز فکر  نمی‌کردم حاصل آن کتابی شود که حدود چهارصد و پنجاه صفحه است و «یک‌صد و یک نکته در گردشگری اصفهان» نام دارد. این یادداشت چگونگی تولد کتاب و کیفیت آن را به رشته تحریر درآورده است.

شمع ده‌سالگی سرویس گردشگری روشن است

موهبت خبرنگار میراث و گردشگری‌بودن

20 سال از روزی که برای اولین‌بار کارت «خبرنگاری» دریافت کردم، گذشته است! الان که این جمله را می‌نویسم فکر می‌کنم قبلا در ذهنم 20 سال این همه کوتاه نبود و حتما ریگی در کفش محاسبات زمانی هست که باید بنویسم 18 سال قبل در چنین روزی منِ تازه‌کار، دعوت شدم به جشن بزرگی که هفته‌نامه اصفهان‌زیبا برای روز خبرنگار ترتیب داده بود ؛درحالی‌که فقط یک ماه بود در آن خانه قدیمی جذاب خیابان کمال‌اسماعیل و برای سرویس جوان گزارش‌نوشتن را شروع کرده بودم.

ما ادای شما را هم درنمی‌آوریم

روز خبرنگار را اصولا همه به دوربین عکاسی و فیلم‌برداری و میکروفون می‌شناسند که خب حق هم است. اگر به اصالت خبرنگاری نگاه کنیم و سری به گذشته‌ها بزنیم، زمانی که هنوز اینترنت و تلفن وجود نداشت، خبرنگاران اغلب میدانی کار می‌کردند و با دوربین و میکروفون یا ضبط‌صوت‌های قدیمی به سراغ سوژه‌ها می‌رفتند و گزارش و خبر تهیه می‌کردند.

روزنامه‌های اصفهان در صورتی که فکری به حال تأسیس چاپخانه چاپ رول در اصفهان نکنند، محکوم به فنا هستند

چاپ بی‌چاپ!

حالا که روز خبرنگار را پشت سر گذاشته‌ایم، بد نیست گریزی بزنیم به حال بد روزنامه و روزنامه‌نگاری در این روزها! کمتر کسی می‌داند که روزنامه‌نگاری زنجیره‌ای از اتفاقات است.

اصفهان‌زیبا؛ پرچم‌دار روزنامه‌نگاری محلی در ایران

در شرایطی که شهر ما اصفهان درگیر مسائل و مشکلات متعددی در حوزه‌های مختلف فرهنگی، اقتصادی و زیست‌محیطی است، تجلیل از مقام خبرنگار و توجه به تأثیر خبر، اهمیتی دوچندان دارد.

سندرم درشت‌خوانی در رسانه‌های ملی

جمله معروفی منسوب است به سردار دلاور سپاه اسلام، شهید حاج حسین خرازی، فرمانده لشکر 14 امام حسین(ع) که در آن روزگار جنگی دهه 60 در انتقاد از نحوه انعکاس اخبار جنگ تحمیلی در مطبوعات، گفته بود: «روزنامه‌های ما، جنگ را درست نمی‌نویسند، ‌درشت می‌نویسند.»