در رثای رهبران جانبخش
مرد نشسته بود توی اتاقک هدایا و نذورات حرم حضرت معصومه(س) و چشم دوخته بود به مانیتور روبهرویش. هر چند دقیقه یکبار هم اشک چشمهای قرمزشدهاش را با دست پاک میکرد و آه میکشید.
ماندن را نمیخواهم
با ذوق، عروسک را گرفتم و توی چشمهای مصنوعیاش گم شدم. خیلی وقت بود دلم عروسک خواب و بیداری میخواست. عروسکی که وقتی دراز میکشید، چشمهایش بسته میشد و وقتی میایستاد یا مینشست، چشمها تمام باز میماند.
ابتلا به حضور
یک نفر را میشناسم که اجازه ندارد به هیچکدام از مراسمهای وداع و تشییع برود. اجازه ندارد، نه به این معنی که بچه است و اختیار زندگیاش دستش نیست یا توانایی اداره خودش را ندارد. نه! زنی است بالغ و عاقل و توانمند.
یادداشت
قلدرهای کوچه بنبست!
الهه عکس کیکی که پخته را گذاشته توی صفحهاش و از عطر و طعم بینظیر کیکش نوشته است. در آخر هم آدرس صفحه شیرینیپزیاش را در صفحهاش گذاشته و خواسته به دوستان و آشنایانمان در فرانکفورت خبر بدهیم که او میتواند کیک صبحانه و عصرانه برایشان درست کند.
بهای عشق استاد رویش جوانهها بود…
همیشه از دست دادن بزرگان و اساتید عرصه فرهنگ و هنر برای شاگردان، مردم و هنردوستان و هنرمندان اتفاقی تلخ است. همین چند وقت پیش بود که مردم اصفهان پیکر استاد فرشچیان را روی دستان خود تشییع کرده و این چهره دوستداشتنی را سوی آرامگاه خود بدرقه کردند.
تحلیلی بر رویکرد صفحهای که نسل فردا را میسازد
آینهای برای فردای اصفهان
بیستم دیماه، تنها یادآور گذر یک سال دیگر در تقویم پرافتخار روزنامه اصفهان زیبا نیست. این تاریخ، فرصتی است برای درنگی بر صفحاتی که نهفقط رویدادها را گزارش، که آینده را مفهومپردازی و جامعه را جهتدهی میکنند.
روایت یک سال عجیب و غیرمنتظره در صفحه پایداری روزنامه اصفهان زیبا
سالی متفاوت در سایه «جنگ»!
روزنامه اصفهانزیبا در آستانه بیستودو سالگی ایستاده است؛ بیستودو سال روایت، بیستودو سال همراهی با مردم و بیستودو سال پاسداری از ارزشهایی که ریشه در «ایثار و شهادت» و «مقاومت و ایستادگی» دارند در «صفحه پایداری».
قصه اصفهان زیبا؛ از روزنامه کاغذی تا رسانههای مجازی
تلفن تحریریه یکبند زنگ میخورد، آن قدر که یکی از خبرنگاران را گذاشته بودند مسئول پاسخگویی به تلفنهای مردمی. دوران اوج روزنامههای کاغذی بود. همان دورانی که هر زمان از چهارباغ عبور میکردیم، جماعتی را میدیدیم که جلوی دکه روزنامهفروشیها ایستادهاند.
صندوقچهای پر از راز!
سال 1384، اوایل فارغالتحصیلی از دوران تحصیل در دانشگاه و جدا شدن از فعالیتهای پرهیاهوی دانشجویی بود که با گروه فرهنگی تشکیلشده از بروبچههای دانشگاه، به روزنامه اصفهانزیبا دعوت شدیم.
در سودای کیمیاگری
پای نوشتن گزارشهای اقتصادی که میان میآید، تصویر نمودار و جدولهایی پر از عدد و رقم، اولین چیزی است که جلوی چشم هرخبرنگاری میآید، اما راستش را بخواهید، اصلیترین مشکل ما در گروه اقتصاد، گرفتن همین عددو رقمها از سازمانهای اقتصادی اصفهان است.
روایت گروهی که در سختترین حوزه «ملی» کار کرد و «محلی« اثر گذاشت
ما «سیاست» را به نفع «اصفهان» صورتبندی کردیم
نوشتن و کارکردن در گروه سیاست، حتی در رسانههای اصلی و مهم پایتخت، کار آسانی نیست؛ چه رسد به روزنامه منطقهای و محلی با همه موانع و محدودیتها.
گروه هنر و ادبیات در یک سال گذشته چه مسائلی را بررسی کرد و به چه جمعبندی رسید؟
از تهرانیشدن اصفهانیها بترسید!
درست است که در شرایط فعلی کشور، کمتر کسانی از مردم معمولی را میتوانید پیدا کنید که بخواهند یا تمایل داشته باشند بهجز دنبالکردن اخبار روزمره اقتصادی و سیاسی و پیگیری مسائل معیشتیشان، وقتشان را صرف مسائل دیگری مثل هنر و ادبیات کنند؛ اما نمیتوان از این موضوع نیز گذشت که اصفهان هنوز هم شهر هنر است، شهر شعر و فرهنگ، شهر زندگی و معنا.
10 سال زندگی در تحریریه «اصفهانزیبا» خاطرههای تلخ و شیرین زیادی را به جای گذاشت
این سههزارو650 روز… !
10 سال گذشت؛ همه سالهایی که با سرعت برق و باد رفت و به اندازه یک چشم برهمزدن طی شد!
فاز عملیاتی جنگ شناختی، از اعتراض تا براندازی
جنگ شناختی به عنوان پیچیدهترین شکل جنگ در عصر حاضر، با سلطه بر اندیشهها و احساسات جامعه، مسیری برنامهریزیشده از نارضایتی تا براندازی را طی میکند. این فرآیند با ایجاد نارضایتی عمومی شروع میشود و با عبور از تابآوری جامعه، به اعتراضات خیابانی میرسد.
امید شبیه اوست!
به نظرم اگر امید شکل و شمایلی از انسان داشته باشد، آن انسان حضرت زینب(س) است؛ کسی که در میانِ رنجها و مصیبتها جز زیبایی نمیبیند و برای نشان دادن این زیبایی به مردمی که چشمشان به دیدن زشتیها عادت کرده، تلاش میکند.
شرکت پیام اصفهان زیبا
آرشیو کامل روزنامه
