زنجیره فرهنگی هنری ایوان «نمایشگاه مبلمان ایران و لهستان؛ میراث مشترک و فناوریِ روز» را برگزار میکند. به گزارش سرویس میراث و گردشگری روزنامه اصفهان زیبا، افتتاحیه این نمایشگاه پنجشنبه 3 تیرماه 1400 در محل موزه خلاقیت و معماری (خانه تاریخی صفوی) با حضور ایرنا کوآکوفسکا فاوکوفسکا (Irena Kołakowska-Fałkowska) همسر سفیر جمهوری لهستان در ایران و فاطر سعادت نیاکی (دبیر اجرایی رویداد) برگزار میشود. این رویداد در حوزه جایزه مبلمان (seatprize) خانه آفرینش صفی قرار میگیرد.
موزه مردمشناسی ارمنیان جلفای نوی اصفهان امسال عنوان پرافتخارترین موزه خصوصـــــــی استان و یکـــــــی از شاخصترین موزههای کشور را از آن خود کرد؛ چراکه در جدیدترین ارزیابی کمیته ملی موزهها (ایکوم ایران) در هشت شاخص، عنوان موزه برتر را به خود اختصاص داد. اما پرسش این است که چطور این موزه به چنین جایگاهی رسید؛ بهخصوص در زمانه فقر موزهای اصفهان! به مناسبت سالروز تولد این موزه خصوصی، نگاهی داریم به تمایزهای رقابتیاش با دیگر موزههای مشابه و فعالیتهایی که برای تأسیس، راهاندازی و معرفیاش انجام شده است. این روایت میتواند راهنمای خوبی برای موزهداران باشد و توصیف چشمگیری برای موزهدوستانی که میخواهند از زیر و بم یک موزه خوب آگاه شوند.
به مناسبت سالروز ولادت امام هشتم شیعیان، به چند نکته تاریخی مهم درباره یکی از مهمترین مقاصد گردشگری مذهبی ایرانیان اشاره میکنیم؛ حرم امام رضا (ع) در کنار اهمیت فراوان مذهبیاش، مجموعهای از روایتهای تـاریــخــی، تــزیـیـنـــات و جاذبههای معماری را هم در خود دارد.
اصفهان فقط شهر اصفهان نیست! استانی است که در هر نقطهاش جاذبهای وجود دارد و اقلیمی متفاوت. در همین گرمای تابستان هم میتوانید از یک طرف هوای خنک پاییزی را در استان تجربه کنید و در نقطهای دیگر گرمایی شبیه گندم بریان را! در گزارش امروز به سراغ شمال استان و مشهد اردهال رفتهایم تا یک روستاگردی مجازی جذاب و هیجانانگیز داشته باشیم. منطقه مشهد اردهال بین شهرستان دلیجان و کاشان، چندین روستا را در برمیگیرد. از اصفهان به سمت دلیجان بروید و بــعـــد مـسـیــــر را به سمت کــاشـــان ادامــه دهید. حدود 40 کیلومتری کــاشــــان بـــه مجموعه روستاهای مشهد اردهال میرسید.
نقرهسازی از جمله صنایع دستی رایج در شهر اصفهان است. یکی از هنرهای صنایع دستی ایران هنر قلمزنی نقره است. قلمزنی، تکنیک و هنری باستانی، با قدمتی بیش از ۳هزار سال، نه تنها یادگار تاریخ فرهنگی ایران، بلکه بخشی از سرمایه امروزه این مرز و بوم است. بازار نقرهکاران اصفهان در محله شمس آباد بلوار […]
کتاب «بررسی نسخههای خطی اسلامی در چین» را میتوان ازجمله بنیادیترین تحقیقهایی دانست که درزمینه معرفی گنجینه عظیم میراث فرهنگی مسلمانان و بهویژه ایرانیان در چین نگاشته شده و در لندن به چاپ رسیده است. در گزارش پیش رو، به روایت دکتراحمدرضا آریان، مترجم کتاب و عضو هیئت علمی گروه زبان چینی دانشگاه اصفهان، نــگاهـــی داریم بــــه ایــن اثر تازه انــتــشــاریـــافــتــه مــهــم و مــرجـــع در حوزه ایـــرانشناسی و در خــلال مـــرور کتاب، روایـــتهـــای نــابـــی از مـــیـــراث و فرهنگ ایرانیاسلامی در چین را هم میخوانیم.
همچنان که ما موزه سکه، موزه جواهرات، موزه تمبر و موزه پول داریم، باید برای آب هم موزه داشته باشیم. بی جواهر میتوانیم زندگی کنیم، اما بدون آب نمیتوانیم. ما شهرنشینان بهدرستی پشتصحنه تهیه و رسانیدن آب را نمیدانیم. ممکن است موزه آب به ما کمک کند. در هر استان شرکتی به نام «شرکت آب منطقهای»، وظیفه تأمین آب و رسانیدن آن تا پشت دروازههای شهر را بر عهده دارد. این شرکت آب را تهیه کرده یا به قول خودشان استحصال کرده و به دست شرکت آب و فاضلاب میدهد. شرکت اخیر به امر توزیع آب درب خانهها میپردازد. تا سال 1368 این شرکت، آب اصفهان را از چاههای اطراف رودخانه برداشت میکرد.
در اواسط دوران قاجار، در زمان حکمرانی ناصرالدین شاه و حکومت پسرش ظلالسلطان، بر اصفهان زن و شوهری فرانسوی برای مدت یک ماه گذارشان به اصفهان افتاد. شوهر این زن امتیاز اکتشاف از آثار تاریخی خوزستان را از دولت گرفته بود. ماجرای حضور آن دو نفر در اصفهان این بود که در سال 1881 م/ 1298 ق مارسل دیولافوای فرانسوی، که مهندس راه آهن این کشور بود، برای انجام مطالعاتی در سبک معماری ساسانی راهی ایران شد. او از راه قفقاز و آذربایجان وارد ایران شده، پس از عبور از شهرهای بین راه، به تهران رسید.
خردادماه سال ۱۴۰۰ خورشیدی، نشان از گذر ۲۰ سال از حیات اولین موزه خصوصی کتب و نسخ خطی کشور دارد، موزهای که با تلاشها و پیگیریهای فراوان و با گذر از سختیهای گوناگون همچنان در زیرزمینی به وسعت تاریخی به حیات خود ادامه میدهد. بیتردید انگیزه شکلگیری این موزه از کودکی در من شکل گرفته بود؛ زیرا در خانوادهای سنتی که به فرهنگ و مذهب اعتقاد وافری داشت، رشد یافتم؛ با این حال دست روزگار ادامه حیات اینجانب را بهسوی صنعت سوق داد و من در شهر فولادشهر به واسطه فعالیتهای صنعتی خود پس از طی دوران کودکی پایبند شدم؛ لکن عشق به مقوله فرهنگ بهرغم فعالیتهای اقتصادی همچنان در من روشن بود، روی همین اصل از حدود سه دهه قبل در کنار کار صنعت، عصرها کتابخانه کوچکی در شهر جدیدالتأسیس فولادشهر که به واسطه استقرار کارکنان کارخانه عظیم ذوب آهن در دهه ۵۰ خورشیدی ایجاد شده بود، پایهگذاری کرده و اولین کتابفروش این شهر جدید شدم.
در جمعه داغی که پشت سر گذاشتیم، حرف همه، انتخابات بود. بعضیها میپرسیدند به کدام کاندیداهای شورای شهر رأی بدهیم. 450 نفر از جمعیت 2میلیون و 200 هزار نفری اصفهان کاندیدای حضور در شورای شهر ششم شده بودند که کمتر از حدود یک چهارم آنها تقریبا رأی مردم شناخته شده بودند اما بقیه نه! به نظر من آنهایی را باید انتخاب کرد که اصفهان را بشناسند، بارها در زمانهای مختلف ابنیه تاریخی شهر را دیده باشند، در خیابانها و کوچهپسکوچهها قدم زده باشند، بدانند اصفهان چه مشخصاتی دارد و چه مشکلاتی. یادتان باشد اگر خواستید چهار سال دیگر کاندیدای شورای شهر شوید، این متن به دردتان میخورد! از همین الان شروع کنید و اصفهان را سر فرصت ببینید.
دیدن گذشته شهر فقط از دایره کلمات مقدور نیست. گاهی اوقات یک تصویر، نقاشی یا عکس، بیش از دهها صفحه نوشته به شما مطلب منتقل میکند. کتابهایی که اصفهان را با تصویر به ما نشان داده باشند، بسیار اندک هستند. یکی از آنها نقاشیهای اوژن فلاندن است. دیگری عکسهایی است که ارنست هولستر برای ما به یادگار گذاشته است. ما در این مطلب کتابی را که بر اساس نقاشیهای اوژن فلاندن تهیه و تدوین شده است معرفی میکنیم.
چشمهایم را میبندم، سفر میکنم به گذشتهای که روزگار نتوانست خاطرات شیرینش را از صفحه دلم محو کند، مرغ خیالم را پرواز میدهم به سالهای نه چندان دور، به دانشگاه اصفهان، به همان مکتبخانهای که عشق را مردی آموزش میداد که خودش جزو معدود بازماندگان نسل انسانهای بزرگ بود که جهان را کوچک میشمرد،