رد جاده خراجی را میگیرم و پس از عبور از تنگه سالداران و محوطه باستانی آن، به تنگه درکشورکش میرسم. مقصد البته، آبشار کِرِدی (کردیت) است، از جمله بزرگترین آبشارها و یکی از پنج آبشار وحشی و پـرخــروش ایــران کــه در اســتـان چهارمحال و بختیاری قرار دارد. در یادداشت پیش رو روایتم از تماشای این آبشار زیبا را برایتان نوشتهام.
همــه مــا هـزاروهفتصد نفر، هفت متر بالاتر از سطح زمین، زیر آبشار مقرنسهای یکی از زیباترین نمادهای معماری اسلامی ایران، روی چوبهای داربست ایستادیم و درباره روند مرمت بقعه شیخ عبدالصمد اصفهانی نطنزی شنیدیم؛ اتفاقی که به مدد صفحه ادارهکل میراث فرهنگی استان اصفهان (@isfahan_cthh) در قالب لایو اینستاگرامی، محقق و همانجا هم دو خبر تازه اعلام شد: خبر پایان روند مرمت بقعه و خبر بازسازی قریبالوقوع یکی از ازارههای مسجد جامع نطنز با 20 تکه کاشی زرینفام تاریخی.
یکی از اثرات ماندگار حضور هیئتهای تبلیغی مسیحی در شهر اصفهان، که عمدتا در جلفا سکونت داشتند، تأسیس دبیرستان ادب است. اثر دیگر آنها برپایی بیمارستان مرسلین یا عیسیبنمریم کنونی است که هر دو مؤسسه تا به روزگار ما نیز مشغول به کار هستند.
آموزشگاه فرهنگ در خیابان طالقانی در دهههای سی و چهل بروبیای بسیاری داشت. ماجرای فراز و فرودهای این مرکز فرهنگی را چهارشنبه 22 اردیبهشت ماه در همین صفحه به قلم عبدالمهدی رجایی خواندید.
مدیران شهری اصفهان در ادامه سفر خود به سیستان و بلوچستان از موزه منطقهای جنوب شرق ایران بازدید و با حمیدرضا آویشی، مجسمهساز زاهدانی دیدار و گفتگو کردند.
خیابان شمسآبادی موازی با چهارباغ میرود تا به زایندهرود برسد. در آن خیابان دو موزه تخصصی تأسیس شده است. طوری که آنجا را میتوان گذر موزهها هم گفت: موزه آموزش و پرورش و موزه بنیاد شهید. ما در این مطلب به معرفی موزه آموزش و پرورش استان اصفهان میپردازیم:
مسئولان شهرداری و میراث فرهنگی میبد، شهرداران و فرمانداران شهرهای جهانی، صنایع دستی ایران را دور یک میز جمع کردند تا با تشکیل یک شبکه داخلی میان آنها، فصل جدیدی را در حوزه فعالیتهای ملی صنایع دستی رقم بزنند؛ به این امید که رکوردداری ایران در زمینه داشتن بیشترین شهرهای جهانی صنایع دستی، به یک عنوان ختم نشود؛ بلکه تعاملات سازندهای میان این مقاصد آغاز شود که نتیجهاش افزایش آگاهی عمومی در حوزه صنایع دستی، ارتقای بازاریابی و فروش این محصولات و تشکیل زنجیرهای برای بهرهبردن از همه ظرفیتهای ملی به نیت ارتقای جایگاه صنایع دستی باشد. مسئولانی از میبد، یزد، سراوان، شیراز، اصفهان، مشهد، زنجان، مریوان، بیرجند و آباده در پایان نشست یک روزه آخر هفته، بیانیهای را امضا کردند که قرار است مفادش فعلا با محوریت شهرداری میبد به عنوان رئیس ارگان تازهتأسیس «مجمع شهرها و روستاهای جهانی صنایع دستی کشور» و حمایت سازمان شهرداریها و دهیاریهای کشور اجرایی شوند.
سه مسجد در شهر گنبدهای فیروزهای وجود دارند که نه فقط متعلق به اصفهانیها و ایرانیها که متعلق به همه مردم جهان هستند چون نامشان در فهرست میراث جهانی بشر ذکر شده است. جالب اینکه مسجد مهمتری را که نامش به طور مستقل ثبت شده، کمتر میشناسیم ولی دو مسجد دیگر را که به عنوان عناصری از یک پرونده ثبت شدهاند، بیشتر دیدهایم.
کمیته ملی موزهها (ایکوم ایران) برگزیدگان خود را با ۱۳ شاخص معرفی کرد. بر این اساس موزههای خصوصی، موزههای دولتی کوچک و موزههای دولتی متوسط موفق به دریافت امتیاز در شاخص مدیریت نشدند. در این میان موزههای استان اصفهان حائز 17 جایزه در بخشهای مختلف شدند و پرجایزهترین موزه اصفهان هم «موزه مردمشناسی ارامنه جلفای نو» بود.
تقریبا هیچ خبری از «گردشگر» نیست. اکثر آنها که میروند یا میآیند، کار و زندگیشان آن طرف است و اجباری دارند. البته مهمترین فرودگاه بینالمللی ایران، بعد از یک سال سوت و کور بودن، دارد کمکم جان میگیرد. مسافران البته استرسهای مضاعفی را باید تحمل کنند که به تست کرونا مربوط است و قوانینی که مدام در حال تغییرند و کمی غفلت میتواند هزینه سنگینی را روی دوش مسافران بگذارد. برای جویا شدن احوال مسافران فرودگاه بینالمللی امام خمینی راهی این مقصد شدهایم تا از نزدیک برخی از مشکلات آنان را ببینیم و دربارهشان برای مخاطبانی که بالقوه احتمال مواجهه با این مشکلات را خواهند داشت، صحبت کنیم. در این گزارش به این سؤال پاسخ میدهیم که چه قوانینی در مورد تست کرونای گردشگران وجود دارد؟ برای تجربه یک سفر ایمن خارجی چه باید کرد؟ و البته خلأهایی که باعث بروز مشکلات یا تنشهایی برای گردشگران میشوند، کدامها هستند؟
قدرت الله نوروزی، شهردار اصفهان و علیرضا نصر اصفهانی، رییس شورای شهر در سفر به سیستان و بلوچستان با استاندار، شهردار و جمعی از اهالی این استان دیدار و گفتگو کردند. جلسه مشترک مدیران شهری اصفهان و بنت نیز برگزار شد.
یکی از مراکز فرهنگی جدیدی که در دهه چهل در خیابان چهارباغ برپا شد، مؤسسه غیر دولتی فروغ بود. به طور خلاصه این مؤسسه به کار آموزش و تعلیم بزرگسالان میپرداخت. مؤسس آن یکی از فرهنگیان و معلمان اصفهان به نام جلال برجیس بود. او شعر نیز میسرود و شخصیتی فرهنگی داشت. آنگونه که از متن زیر بر میآید پایهگذاری این مؤسسه به سال 1326 ش باز میگردد؛ زمانی که جلال برجیس یک آموزشگاه شبانه تأسیس کرد. این مؤسسه کمکم حوزه کار خود را گسترش داد، به طوری که صاحب دبستان و دبیرستان شد. حاصل آن که در سال 1348 این مؤسسه که در چهارباغ عباسی قرار داد، دو هزار نفر دانشآموز در مقاطع مختلف داشت.