مسجد جامع عتیق اصفهان
مهمترین مسجد ایران که میگویند اگر بخواهید موجزترین و کاملتریم نماد معماری دوره اسلامی ایران را ببینید، کافی است به مسجد جامع اصفهان مراجعه کنید. این مسجد در سال 2012 با عنوان مسجد جامع اصفهان (Masjed_e Jame of Isfahan ) در فهرست میراث جهانی بشر به ثبت رسید و هنوز هم عنوان تنها مسجد ایرانی که به طور مجزا در فهرست میراث جهانی بشر ثبت شده، را داراست. مردم از آن با عنوان «مسجد جامع» یا «مسجد جمعه» یاد میکنند و خارجیها بیشتر با نام Friday mosque میشناسندش. این مسجد در قرون ۲ تا ۱۲ ه.ق ساخته شد. این مسجد بیش از هزار سال عمر دارد. در بین سه مسجد جهانی اصفهان، مسجد جامع عتیق از همه کهنتر و از همه بزرگتر (با ابعاد 140 در 170 متر) است.
مسجد جامع عباسی اصفهان
مسجد سلطانی، مسجد شاه و مسجد امام (ره) سه عنوانی است که برایش به کار میبرند و میتوانیم بگوییم نمایی از میدان نقش جهان که رو به این مسجد است، از همه مشهورتر شده و وقتی نام اصفهان را در اینترنت جست و جو میکنید مدام به تصاویری از این مسجد در میدان نقش جهان میرسید که مترادف با نام اصفهان نمایش داده می شوند. حدود 400 سال سن دارد و شاه عباس کبیر آرزو داشت تمام شدنش را به چشم ببیند برای همین بخشی از کاشیهایش معرق است اما بخش بیشتر کاشیها را بالاجبار به سبک خشتی یا هفترنگ ساختهاند. این مسجد به عنوان یکی از عناصر میدان نقش جهان و در پرونده همین میدان به ثبت جهانی رسیده و در پرونده یونسکو و به سال 1979 با عنوان مسجد سلطانی (the Royal Mosque) از ان یاد شده است. مسجد جامع عباسی در سالهای ۱۰۲۰ تا ۱۰۴۰ ه.ق ساخته شد و ابعادش کمی کمتر از مسجد جامع عتیق یعنی 100 در 130متر است.
مسجد شیخ لطف الله
در فهرست میراث جهانی بشر، نام مسجد شیخ لطف الله به عنوان جزیی از پرونده میدان امام (Meidan Emam, Esfahan) به ثبت رسیده است. مسجدی که میتوانیم دو عنوان زیباترین و کوچکترین مسجد جهانی اصفهان را برایش به کار ببریم.از این مسجد با عنوان Sheikh Lotfallah Mosque در فهرست میراث جهانی بشر یاد شده است. از سال 1011 تا 1028 هجری قمری عمر و تجربه برای ساختش صرف شده و پروفسور پوپ، شرقشناس آمریکایی معروف جمله معروفی دربارهاش دارد؛ «به سختی میتوان آن را محصول دست بشر دانست.»



