در نوروز اعضای خانواده باید در خانه بمانند اما هر کدام از خانوادهها اعضای متفاوتی دارند، یکی منعطف و دیگری غیر منعطف، یکی آرام و دیگری بازیگوش و…
در واقع با وجود این شخصیتهای رنگی باید دید چگونه میتوان صفا و صمیمت را در بین اعضا خانواده ایجاد کرد، از طرفی موضوع فضای مجازی که زمان بس طولانی رابطه خانوادگی را دچار بحران ساخته است و در این بین تعهد را برای افراد بیمعنا کرده است و باعث شده است اعضا از هم فاصله بگیرند و سطح توقع فرزندان را از والدین بالا برده است، از طرف دیگر نیاز به محبت و همدلی خود جای بحث دارد.
به نظر شما دلیل آن چیست؟ باید گفت؛ ریشه این مشکلات، بخاطر غفلت پدر و مادر در خانواده است که منشا قدرت در خانوادهاند که نتوانستهاند این شرایط را سازماندهی کنند این در حالیست که الان فرصتی مهیا شده است تا ایام نوروز، پدر وظایف افراد را در خانواده روشن سازد و با رفتاری دوستانه و به دور از هر سرزنش و تهدیدی با فرزندان ارتباط برقرارکند.
فرزندان تشنه بازی با والدین هستند ولی والدین همیشه ظاهر قضیه را درنظر گرفتهاند و نمیدانند فرزندانشان در هر سنی جویای گوشی برای شنیدن هیجاناتشان هستند غافل از اینکه اگر با نیازهای همدیگر آشنا میشدید این قدر شبیه یک کارت عابربانک و یک خدمترسان عمل نمیکردید.
پس این ایام را غنیمت بشمارید و بازیهای هیجانی با اعضای خانواده برقرارکنید. وقتی افراد شاد میشوند، خواهان کمک و یاری در خانه میشوند، میخواهند زمانی که شاهد رفتارهای قابل پیشبینی و روشن والدین باشند، برای آنها الگوی ارتباطی شفافتر شود و اعضا بدون اجبار به هم احترام گذارند.
باید بدانید این خود شما هستید که انتخاب میکنید غرغرو باشید و غرغرو سازید، این شمائید که کسلکنندگی را انتخاب میکنید. فرزندان دوست دارند پدر از آنها کمک بخواهد. آنها کوچکترهای بدون ادعا هستند و شما تصور میکنید مدعیهای پر توقع تمام نشدنی هستند ولی غافل از اینکه شما پرورششان دادهاید ولی آدمیست و خلاقیت بیانتهایش که میتواند رنج را ببیند و التیام بخشد، رنج آدمها قابل درمان است.
در این ایام رنج زیاد است، کافیست که فقط همراهی کنید دنبال موعظه و اندرز نباشید. این سمی است که اعضای خانواده در اوقاتی که با هم سپری میکنند، زیاد بکار میبرند.
یکبار که شده تمرین کنید در برابر اشتباهات اعضا در خانه چشمپوشی کنید و با خنده بگویید، «ایرادی ندارد بعدا جبران کن». احتیاج نیست که اصرارکنید حق با شماست و دائم غر بزنید مگر شما ادعای امروزی بودن ندارید مگر نمیگویید شبیه پدر و مادرتان نیستید. پس یک بار کوتاه بیایید و درک کنید، یک بار به ذهنتان بگویید «تو درست میگویی ولی الان بهتراست جای کودکم یا همسرم باشم و رنج آنها را دریابم».
این دوران میتواند شیرین باشد که تو قند و شکرش را داخل چای اعضای خانوادهات بریزی، کسی پشت در بسته خانه تو برایت قند و شکری به ارمغان نمیآورد که چای خودت و اعضای خانوادهات را شیرین کند، تو حلاوت ساز این ایام باش و بدان که میتوانی…
