علیرغم اعمال قید اجبار واکسیناسیون در ادارات و مراکز دولتی و خصوصی، مشاهدات و بررسیها نشان میدهد که کارمندان واکسن نزده به راحتی در محل کار خود حاضر میشوند و نظارتی نیز بر این مساله نمیشود. علیرضا ناجی عضو کمیته کشوری مبارزه با کووید ۱۹ نیز این موضوع را چندی پیش در گفتوگو با «همشهری آنلاین» گوشزد کرده و گفته: «رعایت پروتکلهای بهداشتی از سوی مردم به زیر ۴۰ درصد رسیده که رقمی بسیار پایین است. تعدادی نیز نمیخواهند واکسن بزنند که این نیاز به اقناعسازی مردم دارد تا آمار واکسیناسیون به بالای ۷۰ درصد جامعه برسد؛ البته در این میان برخی افرادی که شیاد هستند، شبهاتی را در خصوص واکسن زدن به وجود میآورند و مردم را به شک میاندازند.» هادی یزدانی، پزشک نیز در گفت و گو با «اصفهان زیبا» نسبت به بیتوجهی مردم به رعایت پروتکلهای بهداشتی و همچنین سادهانگاری آنها هشدار میدهد و میگوید: «تنها راه مدیریت و کنترل ویروس کرونا رعایت پروتکلهای بهداشتی و همچنین دریافت واکسن است؛ البته تزریق واکسن نیز به معنای مصون ماندن از ابتلا به کرونا نیست بلکه واکسن آمار مرگ و میر و مبتلایان به بیماری کووید 19 را کاهش میدهد و باعث میشود شدت بیماری در افراد وخیم نباشد.»
گوش شنوا کو؟
گوش شنوایی وجود ندارد و حالا و در شرایطی که نزدیک به دو سال از شیوع ویروس کرونا میگذرد، مردم نسبت به کرونا و رعایت پروتکلهای بهداشتی بیتوجه شدهاند و آن را چندان جدی نمیگیرند؛ موضوعی که شاید ناشی از کشدار شدن این بیماری و عدم کنترل آن در جامعه باشد. امیر 39 ساله که کارمند یکی از ادارت دولتی است و تاکنون، برای دریافت واکسن اقدام نکرده و عادت به ماسک زدن هم ندارد، میگوید: «واکسن نمیزنم، چون ممکن است واکسن ژنتیکم را عوض کند.» او از ابتدای شیوع کرونا تاکنون به رعایت پروتکلهای بهداشتی که بارها و بارها از سوی وزارت بهداشت و ستاد کرونا اعلام شده، پایبند نبوده است، میگوید: «سیستم ایمنی بدن من بسیار قوی است. اگر قرار بود به کرونا مبتلا شوم، بعد از گذشت دو سال تا به الان، باید بیمار میشدم؛ اما این اتفاق نیفتاده و حالا دیگر هم که پیک پنجم مهار شده و به اتمام رسیده است.» محمد 35 ساله نیز در یک شرکت کار میکند. او هم مانند خیلیهای دیگر این روزها بدون ماسک در دورهمیها و سایر مکانهای دیگر ظاهر میشود؛ چرا که معتقد است: «من دو ماه پیش به کرونا مبتلا شدم، برای همین هم دیگر ویروس نخواهم گرفت و مشکلی برایم پیش نمیآید.» باور به همین شایعات باعث شده تا او همچنان برای دریافت واکسن مراجعه نکند: «بدنم آنتی بادی کافی دارد و همین هم میتواند از ابتلا به ویروس جلوگیری کند.» باورهای غلط و دست به دست شدن شایعات متعدد در رابطه با تزریق واکسن و پیچیدن نسخههای بیپایه و اساس در کانالهای مختلف تلگرامی باعث شده تا مردم نیز به رعایت پروتکلهای بهداشتی بیتوجه باشند. از سوی دیگر، اما برخی نیز از وضعیت کنونی خسته شدهاند و جانشان به لب رسیده. سارا که با دوستانش در یک کافه سربسته شلوغ نشسته، میگوید: «دو سال است که از تمامی فعالیتهای فرهنگی و اجتماعی محروم شدهایم و نتوانستهایم دور هم جمع شویم؛ اما دیگر نمیتوانم وضعیت کنونی را تحمل کنم. اینطور که معلوم است، کرونا حالا حالا قصد رفتن ندارد و باید با آن کنار بیاییم. هر چه شد هم شد!» مینا دختر دیگری که به همراه همسرش در فست فودی نشسته و درحال خوردن ساندویچ است هم میگوید: «در این دو سال نه ماسک زدم و نه دورهمیهایم را تعطیل کردم، اما تاکنون هم به کووید 19 مبتلا نشدهام.» مینا لبخندی میزند و میگوید: «در عوض، خیلی از دوستانم که خودشان را خانهنشین کردند، مریض شدند. پس باید بیخیال بود.» مینا اینها را میگوید، اما او خبری از وضعیت بیماران کرونایی در بخشهای بستری و آی سی یو بیمارستانها ندارد؛ بیمارانی که بیتوجهی و سادهانگاری آمار آنها را بالا میبرد و شرایط دردناکی را برای شهر رقم میزند و شرایط را برای شیوع یک موج خطرناکتر فراهم میکند. محمد، پسر جوانی که بدون ماسک در اتوبوس نشسته و بهاعتراضهای باقی مسافران توجهی ندارد، لبخندی از روی استهزا میزند و میگوید: «ما که پنج پیک را پشت سر گذاشتیم. این یکی هم رد میشود و میرود!»



