منصوره دهقانی با اشاره به ایده اصلی این پروژه، میگوید: «سعی ما در اجرای این پروژه بر آن بود تا با نگاهی دقیقتر به بازیابی و آشنازدایی از نقوشی بپردازیم که همیشه بر آثار و ابنیه تاریخیمان میبینیم اما ممکن است به دلیل مشغله، کمتر به آنها توجه داشته باشیم. به همین خاطر، گمان میکنیم که با اجرای این طرحها بر دیوارهای بلند شهر، از سویی زیبایی بصری اصفهان را دوچندان کنیم و از سوی دیگر، تلنگری به ذهن حساس شهروندان بزنیم تا این زیباییهای فراموش شده را دوباره تماشا کنند.» او که تاکنون دستاورهای هنری و جوایز داخلی و خارجی بسیاری را در زمینه تصویرسازی به دست آورده، هفت نقاشی دیجیتال در این پروژه آفریده است که عموماً از آثار و ابنیه تاریخی شهر اصفهان مانند مسجد جامع اصفهان، محراب الجایتو، عمارت عالی قاپو و مسجد جامع عباسی الهام گرفته شده و با المانهایی از زیست روزمره مردم اصفهان تلفیق شده است.
این هنرمند نقاش میگوید: «هدف عمده از اجرای این پروژه آن است تا مردم به زیباییهای اصفهان نگاه دقیقتری داشته باشند. نگاهی که میتواند بازشناسی این آثار را دوباره به میدان دید مخاطبان بکشاند، همانگونه که این هنرمند اصفهانی به هنگام خلق این آثار، احساس رضایت و خشنودی سرشاری داشته است.»
دهقانی معتقد است: «تجربه بصری هنرمند» در بازآفرینی این آثار نقش مهمی دارد و همین موضوع باعث میشود تا چشمها را بشوییم و جور دیگر به اصفهان زیبا نظر کنیم. اصفهانِ بالابلندی که اکنون دیوارهای بلندقامتش با هنر دستِ اساتید نقاشی استان زیباتر از پیش میشود و هر اثر نقش شده بر دیوارش به ما یادآوری میکند که این کلانشهر تاریخی، فرهنگی غنی دارد که همچنان میتوان آن را به تماشا نشست.
پرواز پروانههای فیروزهای زیر گنبد شیخ لطف الله
نگین نقیه، دیگر نقاشِ نیمه پنهان اصفهان که جوایز داخلی و خارجی بسیاری در حوزه تصویرسازی به دست آورده، با اشاره به آثاری که در قالب این پروژه ارائه کرده است، میگوید: پروژه نیمه پنهان اصفهان زاویه دید متفاوتی است که به اصفهان داریم.» او در توضیح این زاویه دید متفاوت، ادامه میدهد: «پس از آنکه دیوارهای کوتاه قامت اصفهان رخت نقاشی پوشیدند، ایده نقاشی کردن بر دیوارهای بلند قامت اصفهان نیز مطرح شد. در طرح این آثار کوشیدیم تا با الهام از آثار و ابنیه تاریخی و هنری اصفهان، نقشی نو در اندازیم. مثلاً من اثری با ترکیب قسمتی از آثار باستانی و طرح قالی ارائه کردهام و در قسمتی دیگر از طرحهای اسپیرال کاشیهای فیروزهای بهره بردم.» این نقاش اصفهانی که دانش آموخته رشته گرافیک است و سالهاست که به نقاشی و تصویرسازی اشتغال دارد، با اشاره به نشانههایی که در این آثار به کاربرده شده، ادامه میدهد: «سعی من بر این بوده است تا از المانهای زندگی بخشی مانند ماهی، خورشید، پروانه، طاووس، درخت، جانماز و مهر و تسبیح استفاده کنم.» نشانههایی که در همسایگی و تلفیق با آثار و ابنیه تاریخی، روح زندگی را در رگهای اصفهان فیروزهای جاری میسازد.
در این آثار که الهام گرفته از ابنیه تاریخیای مانند مسجد شیخ لطف الله، عمارت عالی قاپو، مسجد امام و آرامگاه صائب اصفهانی است، سعی شده تا آثار ارائه شده در ضمن خلاصگی و شفافیت، آن اندازه چشمگیر نباشد که طرح اصلی در آن هویدا نباشد. به گفته این هنرمند اصفهانی «این آثار در طول یک ماه و با تلاش فراوان آفریده شده و در قسمتهای مختلف شهر به وسیله اساتید نقاشی اصفهان نقش میشود.»
پروژه نیمه پنهان اصفهان میکوشد تا با دیدی نو، زیباییهای اصفهان را با مخاطبان جدید و قدیم این کلانشهر تاریخی به اشتراک بگذارد، پس چشمهایمان را بشوییم و جور دیگر ببینیم.
