حال‌وروز امروز منطقه

جنگ وجودی!

شاید «جنگ وجودی» تعبیر عجیبی باشد. وقتی موجودیت کسی به خطر بیفتد، دست به مواجهه‌ای می‌زند و کارهایی می‌کند که در عمرش سابقه نداشته است.

تاریخ انتشار: ۱۰:۳۸ - چهارشنبه ۱۱ مهر ۱۴۰۳
مدت زمان مطالعه: 3 دقیقه
جنگ وجودی!

به گزارش اصفهان زیبا؛ شاید «جنگ وجودی» تعبیر عجیبی باشد. وقتی موجودیت کسی به خطر بیفتد، دست به مواجهه‌ای می‌زند و کارهایی می‌کند که در عمرش سابقه نداشته است.

در این موقع، بالاترین توانایی جسمی و ذهنی‌اش برای بقا بروز پیدا می‌کند و در این لحظه از موش به خدنگ تبدیل می‌شود. دیگر از مظلوم‌نمایی و موش‌مردگی دست می‌کشد و چنگ و دندان نشان می‌دهد.

وضعیت اسرائیل الان این است. او به تصریح خودش، این جنگ را وجودی می‌داند. همه قرائن نیز حاکی از همین امر است. به بیمارستان حمله می‌کند. چندصد نفر از‌ مردم عادی را یکجا می‌کشد. به اعتراض‌های جهانی کاری ندارد و انواع و اقسام جنایت‌ها را مرتکب می‌شود‌.

اما این جنگ نه‌تنها برای اسرائیل که برای آمریکا و حضور او در غرب آسیا نیز وجودی است؛ برای همین از اعتبار و آبروی جهانی‌اش گذشته و نقاب‌ها را کنار گذاشته است.

همه چیز نشان می‌دهد در یک لحظه تاریخی به‌سر می‌بریم، لحظه‌ای که برای «جبهه مقاومت» نیز وجودی است. از من قبول نمی‌کنید، از رهبری بشنوید:

«شرایط کنونی منطقه به گونه‌ای است که هم برای دشمن صهیونیستی شرایط مرگ و زندگی است و هم برای جبهه حق.» ما نیز در لحظه‌ای هستیم که یا هر سرمایه‌ای که در این چند دهه به دست آوردیم، از دست می‌دهیم و از این به بعد نه‌تنها حیثیت و آبرویی نخواهیم داشت، بلکه امنیت ما نیز پایمال آمریکا، اسرائیل و حتی کشورهای ضعیفی چون آذربایجان، بحرین و… در منطقه می‌شود یا اینکه… .

دیگر اکنون عقب‌نشینی ما، عقب‌گرد به قبل از ۷ اکتبر نیست؛ حتی به قبل از انقلاب ۵۷ نیست. اگر فکر می‌کنید اغراق می‌کنم و باورتان نمی‌شود، سخنان نتانیاهو را گوش کنید. کارویژه نتانیاهو از روز اول، ایران و مهار آن بود. وقتی ما ظاهرا کاری به او نداشتیم، حتی وقتی در حال تنش‌زدایی بودیم، دانشمند و تأسیسات هسته‌ای ما را زد. منطق جنگ همین است.

اما الان و در میانه جنگ وجودی چه خواهد کرد؟! وقت تصمیم بزرگ است که اگر نگیریم، شکست بزرگ در انتظار است. سخنان سران اسرائیل، به‌خصوص نتانیاهو را در این مدت شنیدید؟ «سر مار در ایران است.» او در سازمان ملل نیز فقط از ایران گفت.

حالا این جانی، مجنون نیز شده است؛ مست از کشتن دشمن ۳۰ساله‌ای که اولین‌ شکست‌های تاریخ اسرائیل را تحمیل کرد. می‌دانید فرامتن شهادت سید حسن چیست؟ نماد شکست اسرائیل حذف شده است.

اسرائیل الان در جایی است که عربده می‌کشد و بقیه را تهدید می‌کند. به آمریکا می‌گوید: «کمی فرصت بدهید، نظم جدید را حاکم می‌کنم. دیگر زمان به عقب برنمی‌گردد. در جنگ وجودی من، دیگر جایی برای ایران و نیابتی‌هایش نیست؛ چه برسد به خط قرمزهایشان!» حالا هم اسرائیل جان تازه گرفته است؛ هم آمریکا! به‌خصوص که پالس‌های ضعف هم دریافت کرده؛ بگذریم.

اما نترسید؛ ما نیز در جنگ وجودی هستیم. ما هم از گربه به یوزپلنگ تبدیل می‌شویم؛ فقط باید باور کنیم و اراده داشته باشیم. اصلا ما دهه‌هاست با همین وضعیت وجودی روبه‌رو بودیم و برای بقایمان در خانه‌هایمان جنگیدیم.

الان و در این وضعیت، دیگر سخن از مذاکره، چک سفیدامضا به اسرائیل و شروع شکست همه‌جانبه است. مذاکره برای فرداست. الان با مذاکره ما را گول می‌زنند تا سید ما را بزنند و قدرت ما را مضمحل کنند؛ بعد باز پیشنهاد مذاکره می‌دهند. من یاد حکایت «تنهاکردن باغبان، صوفی و فقیه و علوی را از همدیگر» در مثنوی می‌افتم که یکی‌یکی آن‌ها را کشت.

از الان به بعد اسرائیل می‌خواهد تازه میوه این یک سال «مقاومتش» را بچیند. او بعد از این دیگر گنده‌لات محل خواهد بود که همه باید احترامش را نگه دارند. دیگر منطقه و نظم جدید، جای ایران بزرگ و مستقل نخواهد بود. یادتان هست که گفت ایران زیادی بزرگ است؟!

اگر الان از سنگر لبنان و یمن گذشتند، مطمئن باشید در کردستان و آذربایجان به‌زودی با ما می‌جنگند؛ اما من فکر می‌کنم دیگر نه اسرائیل که حتی گروه‌های نیابتی مثل داعش، النصره، کوموله و… دوباره برمی‌خیزند.

اکنون وقت تفکیک نتانیاهو از اسرائیل، اسرائیل از آمریکا و آمریکا از غرب نیست. اگر الان خویشتن‌داری کنید و باز هم بر همان طریق و مسیر «پیش‌بینی‌شده» پیش بروید، دیگر برای شما تره هم خرد نخواهد شد. همه می‌گویند دست ایران رو شده و خالی است.

الان وضعیت جنگی است. نشانه‌ها را ببینید تا با لگد دشمن از خواب خرگوشی صلح و عادی‌سازی بیدار نشوید. ما دیگر از چه می‌ترسیم؟ مهم‌ترین سنگر امنیتی ایران مقابل سگ هار صهیونی، حزب‌الله و شخص سید حسن بود که این سنگر را شکستند.

برادران، لحظه‌ای تاریخی است. امر الهی در جایی میان آسمان و زمین، در حال نزول است. اگر ما «دیوانه‌وار» بار امانت را به دوش نکشیم، این امانت به دیگری سپرده خواهد شد. خدا با هیچ امتی عهد نبسته است. ما باید ترس و شک و شرک را از دل بیرون برانیم و به قلب‌های خود قوت بدهیم و بدانیم که «تحسبهم جمیعا و قلوبهم شتی». باید فقیه و علوی و صوفی، حول ایران و حیات آن وفاق کنیم.

ما بخواهیم و نخواهیم، اکنون با جبهه مقاومت و ملت‌های آن هم‌سرنوشت شده‌ایم. برای داشتن حق حیات در منطقه، با وجود آمریکا و اسرائیل جنایت‌کار، چاره‌ای جز این نداشتیم. پس یا همه، یا هیچ.