به گزارش اصفهان زیبا؛ با پیشرفت فناوری، روشهای برنامهریزی شهری نیز دستخوش تغییرات عمدهای شده است. در گذشته، برنامهریزی بیشتر بر مبنای تجربیات و تحلیلهای کیفی انجام میشد؛ اما امروزه با ظهور فناوریهای نوین، دادهها و تحلیلهای کمی در کانون توجه قرارگرفتهاند. این تغییرات بهویژه از دهه 1990 به بعد، با توسعه فناوری اطلاعات و ارتباطات (ICT) شتاب بیشتری گرفت.
برنامهریزی شهری بهعنوان یک فرآیند پیچیده و چندوجهی، نیازمند استفاده از ابزارها و فناوریهای نوین است تا بتواند به بهبود کیفیت زندگی شهروندان و مدیریت بهینه منابع کمک کند. فناوریهای نوین، ازجمله کلان داده، اینترنت اشیاء (IoT)، هوش مصنوعی و مدلسازی سهبعدی، به برنامهریزان شهری این امکان را میدهد که تصمیمات بهتری اتخاذ کرده و چالشهای شهری را بهطور مؤثرتری مدیریت کنند.
امروزه بسیاری از شهرهای جهان از فناوریهای نوین در برنامهریزی شهری استفاده میکنند. این شهرها بهدنبال بهبود کیفیت زندگی شهروندان، مدیریت بهینه منابع و پاسخگویی به چالشهای شهری هستند.
سنگاپور بهعنوان یک شهر هوشمند شناخته میشود و از فناوریهای اینترنت اشیاء (IoT)، کلان داده و تحلیلهای پیشرفته برای مدیریت ترافیک، آلودگی و خدمات عمومی استفاده میکند. پروژههایی مانند «Smart Nation» به جمعآوری و تحلیل دادهها برای بهبود خدمات عمومی و زیرساختها در این شهر کمک میکند.
بارسلونا از حسگرها و فناوریهای اینترنت اشیاء برای مدیریت ترافیک، روشنایی خیابانها و خدمات شهری استفاده میکند. این شهر از پلتفرمهای دیجیتال برای جمعآوری نظرات و مشارکت شهروندان در فرآیندهای برنامهریزی استفاده میکند.
کپنهاگ از سیستمهای هوشمند برای مدیریت ترافیک و کاهش آلودگی هوا استفاده میکند. این شهر بهدنبال تبدیلشدن به یک شهر کربن صفر تا سال 2025 است و از فناوریهای نوین برای دستیابی به این هدف بهره میبرد.
نیویورک از کلان داده و تحلیلهای پیشرفته برای بهبود حملونقل عمومی، مدیریت بحران و خدمات شهری استفاده میکند. پروژههایی مانند “NYC Open Data” به شهروندان امکان دسترسی به دادههای شهری را میدهد و از آنها برای بهبود خدمات استفاده میکند.
توکیو از فناوریهای پیشرفته برای مدیریت ترافیک و خدمات عمومی بهره میبرد. این شهر به دلیل خطر زلزله، از فناوریهای نوین برای پیشبینی و مدیریت بحرانهای طبیعی استفاده میکند.
سئول از فناوریهای هوشمند برای مدیریت ترافیک، خدمات عمومی و بهبود کیفیت زندگی شهروندان استفاده میکند. این شهر از پلتفرمهای دیجیتال برای جمعآوری دادهها و نظرات شهروندان بهره میبرد.
استکهلم بهعنوان یک شهر هوشمند از فناوریهای نوین برای مدیریت حملونقل، انرژی و خدمات عمومی استفاده میکند. این شهر بهدنبال کاهش آلودگی و بهبود کیفیت زندگی با استفاده از فناوریهای نوین است.
آمستردام از فناوریهای هوشمند برای مدیریت ترافیک، انرژی و خدمات شهری بهره میبرد. این شهر از پلتفرمهای دیجیتال برای جمعآوری نظرات و مشارکت شهروندان در فرآیندهای برنامهریزی استفاده میکند. مراحل برنامهریزی شهری با استفاده از فناوریهای نوین شامل جمعآوری دادهها، تحلیل دادهها، طراحی و برنامهریزی و اجرا و نظارت است. در مرحله اول کلاندادهها که به مجموعههای بزرگ و پیچیدهای از دادهها اطلاق میشود، از منابع مختلف جمعآوری میشوند.
این دادهها میتوانند شامل اطلاعات جمعیتی، اقتصادی، اجتماعی و زیستمحیطی باشند. در این راستا از اینترنت اشیاء نیز استفاده میشود. اینترنت اشیاء به شبکهای از دستگاهها و حسگرها اشاره دارد که بهطور خودکار اطلاعات را جمعآوری و ارسال میکنند. حسگرها در نقاط کلیدی شهر (مانند تقاطعها، پارکها، و مناطق تجاری) نصب میشوند تا دادههای مربوط به ترافیک، آلودگی، دما و سایر پارامترهای محیطی را جمعآوری کنند. پس از آن در بخش تحلیل دادهها الگوهای موجود در دادهها برای درک بهتر نیازها و مشکلات شهری شناسایی میشوند. این کار با شبیهسازی رفتار سیستمهای شهری و ایجاد مدلهای ریاضی و نرمافزارهای شبیهسازی برای شناسایی سناریوها و نتایج آن استفاده میشود.
در مرحله طراحی و برنامهریزی، تحلیل فضایی انجام میشود. تحلیل فضایی به شناسایی نقاط قوت و ضعف در ساختار شهری کمک میکند و به برنامهریزان امکان میدهد تصمیمهای بهتری بگیرند. مرحله اجرا و نظارت؛ نهایتا در مرحله اجرا همه مراحل بهصورت خودکار جمعآوری و بازخورد برای اثرات اقدامات و پروژهها دریافت میشود؛ بنابراین پیشرفتهای فناوری و دسترسی به دادههای دقیق و زمان واقعی آنها، برنامهریزی شهری را به سمت رویکردی دادهمحور و علمی حرکت داده است که میتواند به بهبود کیفیت زندگی شهروندان و توسعه پایدار کمک کند.
