به گزارش اصفهان زیبا؛ می گویند روزی «حکیم محمد داوود» به قصد سرکشی از عملیات ساختمانی مسجدی، به محل مسجد آمد و با تیزهوشی، تمام کارها را از نظر گذراند. ناگهان چشمش به خران باربری افتاد که آجر و گچ و دیگر مصالح ساختمانی را از کورههای آجر پزی به ساختمان مسجد حمل میکردند. بدن این حیوانات زخمی و خونآلود بود. علت را جویا شد.
گفتند خرکچیها برای حرکت سریعتر، خران را با سیخونک دنبال میکنند. حکیم از گفته آنان ناراحت شد و دستور تخریب قسمتهای ساخته شده از مسجد را داد و گفت: «پایههای این مسجد با ظلم ساخته شده است.» بنا بر این روایت، دستور داد در راهِ خران از محل کورهپزخانه تا مسجد، علف بریزند که خران با چریدن، آجر و گچ و مصالح ساختمانی را به مسجد حمل کنند و مسجد را از نو بنا کنند.
شاردن، سیاح فرانسوی در سفرنامه خود می نویسد: «حکیم داوود که طبیب شاه عباس دوم و شاه صفی بود، در نتیجه دسیسههای اطرافیان، مورد بیمهری شاه واقع شد و از پیش آمدهای بدتری ترسید. به هندوستان گریخت و در آنجا در پی ملازمت «اورنگ زیب»، ششمین پادشاه امپراتوری گورکانی هند و انجام خدمات، به اندازهای ترقی کرد که شخص بسیار معتبری شد. حکیم داوود به محض اینکه در هندوستان بر مسند عزت استقرار یافت، اموال زیادی برای خانوادهاش به اصفهان فرستاد و دستور ساختن یک مسجد را داد و با نیتی که داشت، این کار را آنقدر ادامه داد تا این مسجد عالی ساخته شد.»
نام مسجد حکیم
نام دیگر مسجد جورجیر
قدمت شاه عباس دوم صفوی
بانی حکیم محمد داوود، پزشک شاه
ثبت میراث ملی شماره 223 و تاریخ 22 آذر 1313
