به گزارش اصفهان زیبا؛ دو سال پیش بود که تصمیم گرفتیم پروژه «مسجد پویا» را در صفحه کانونهای روزنامه آغاز کنیم. هدف این بود که در ارتباطی بیواسطه با مساجد، فعالیتهایشان را رصد کنیم، با چالشهایشان آشنا شویم و درنهایت از نقش ائمهجماعت در پویایی مسجد بگوییم.
ایده ابتدایی کار که مطرح شد، در ابتدا نیازمند خبرنگاری بودیم که اولا خودش مسجدیمسلک باشد و بعد هم پابهکار حضور در مساجد مختلف و نوشتن از آنها. لیلا جوانی، آن خبرنگار باسابقهای بود که عهدهدار مسئولیت شد و ما با خیال راحت کار را به او سپردیم.
خبرنگار ما با آن قلم روان و بیتکلفش، یکییکی سراغ مساجد شهر میرفت و آنچه را میدید، روایت میکرد.
با مسئولان مساجد که صحبت میکرد، از تجربه زیست مسجدیاش کمک میگرفت و به واقعیت وضعیت مسجد پیمیبرد.
گاهی اگر امامجماعت پابهکاری را پیدا میکرد، از چگونگی حل چالشهای مسجدشان میپرسید تا الگوی مسجدپویا را هم معرفی کند؛ بااینحال از همان زمان گاهی کار کجدارومریز پیش میرفت.
این نوبتهای شیمیدرمانی خانم جوانی بود که معلوم میکرد چه موقع صفحه کانون میتواند منتشر شود و چه موقع احوال نویسنده ما خوب نیست.
سلسلهگزارشهای «مسجد پویا» با همه این سختیها منتشر شد و درنهایت به مناسبت ولادت امیرالمؤمنین(ع) و ایام اعتکاف، از بانو جوانی خواستیم جمعبندی آنها را به دستمان برساند. او نامش را گذاشت: «مسجد پویا؛ جامعه طراز».
این گزارش آخرین همکاری ما با مرحومه جوانی بود. بعد از آن هرچقدر هم اصرار کردیم، گفت:« دیگر واقعا توان نوشتن ندارم. دعا کنید وضعیتم بهتر شود.»
ما هم دعا کردیم و اینطور مستجاب شد که بانوی خوشبیان و مخلص و عزیز ما آخرین تاسوعا و عاشورای عمرش را درک کرد و اکنون که دیگر در میان ما نیست، از او بهعنوان «بانوی مسجدی» روزنامه یاد میکنیم.
