فرارسیدن ایام محرم و دغدغههای برگزاری هرچه بهتر مراسم عزاداری و همچنین موضوعهای مختلف دیگر در حوزه نیروی انتظامی، سردار حمید علینقیان، فرمانده انتظامی استان اصفهان را که بهتازگی بر این صندلی تکیه زده است، پای میز پرسش و پاسخ کشاند.
صدای «لایی لایی آروم آروم بخوابی، لالایی لالایی اما خیلی بیتابی، لالایی لالایی چشمات خیلی معصومه…» در سالن طنین انداخته و آغشته شده است به صدای گریههای مادران و نوزادانی که در بغل دارند و آنها را آرام به اینطرف و آنطرف تکان میدهند.
زمین در حال گرم شدن است. بررسیها نشان میدهد که در سالهای اخیر زمین یک درجه سلسیوس گرمتر شده و این گرما تغییرات اقلیمی زیادی را به همراه آورده است.
در طول زندگی و روزمرههایمان بارها با صحنههایی مواجه شدهایم که نشان میدهد، برخی از شهروندان فاقد مسئولیت اجتماعی هستند و نسبت به سایرین بیتفاوت.
حال نظام سلامت چندان مساعد نیست. کمبود پزشک و دارو و تجهیزات و ملزومات پزشکی و مهاجرت این قشر به خارج از کشور و بدهی بالای سازمانهای بیمهگر و همچنین نبود اعتبارهای کافی، سیستم درمانی را با چالشهای زیادی روبهرو کرده است.
آلزایمر بیماری مزمنی است که نهتنها بیمار را درگیر میکند که رنج زیادی را برای خانوادههای بیماران نیز به وجود میآورد؛ بیماری که بنا به گزارشهای انجمن آلزایمر هر هفت دقیقه یکبار یک نفر به آن مبتلا میشود.
شواهد نشان میدهد که گردوغبار همچنان و به روال سالهای پیش، میزبان اصفهانیها خواهد بود و همانطور که شهروندان زمستان گذشته را با آلودگی طی کردند، تابستانشان را هم باید با همراهی گردوغبارها پیش ببرند!
ناصر چاووشی، مدیرکل بهزیستی استان اصفهان که چند ماهی است بر مسند ریاست نشسته، به رسم مدیران قبلی، صبح روز گذشته خبرنگاران را دور هم جمع کرد تا در اولین نشست خبری خود که در آستانه روز بهزیستی برگزار شد، به چالشها و دغدغههای این سازمان بپردازد.
همهچیز از یک اتفاق ناگهانی آغاز شد؛ اتفاقی که سالهاست به کابوس شبانه «فرانک سیفیه» تبدیل شده و روزهایش را با حسرت و آرزوهای دستنایافتنی آغشته کرده است.
هر طرف که نیمنگاهی بیندازید، حلقههایی از نوجوانان و جوانانی را میبینید که دور هم نشستهاند و سیگاری بر لب گذاشتهاند یا قلیان به دست گرفتهاند و حلقههای دودش را به هوا میفرستند.
ضمیمه اجتماعی روزنامه اصفهان زیبا
رسانههای جمعی با پخش برنامههای مهیج و جذاب که خاصیت سرگرمی دارند، میتوانند نقش بسزایی در الگوها و دیدگاههای افراد جامعه داشته باشند و آنها را از روزمرگی رها کنند و به سمتوسوی ارتباط و تعامل با محیط سوق دهند.