توی ده شلمرود حسنی تکوتنها بود… نه فلفلی نه قلقلی نه مرغ زرد کاکلی، هیچکس باهاش رفیق نبود…
در افسانههای قدیمی آمده است که «خیال» نام پرندهای است که در ذهن هر آدمی از همان بدو تولد لانهگذاری میکند؛ اما در ذهن هر آدمی بزرگ نمیشود.
این موضوع روندی کاملا طبیعی است که هرازگاهی نویسندگان موضوعهایی را که جامعه انسانی مبتلا به آن میشود، دستمایه داستانها و نوشتههایشان کنند …
باید قبول کنیم که بچههای امروزی همهچیزشان با نسل ما متفاوت است. شاید با هم تشابه داشته باشیم، اما این داشتهها نباید ما را از جهان و فضایی که بچههای امروزی در آن زیست میکنند، دور کند و به اشتباهمان بیندازد.
اینکه داستانها قابلیت اقتباسگیری داشته باشند و بشود به راحتی تبدیل به فیلم، انیمیشن و تئاترشان کرد، اثر داستانها را چند برابر و ماندگاریشان را تمدید میکند.