گفته شده که علیرضا عباسی کتیبه سردر مسجد مقصودبیک را مینویسد. پس از اعلام رضایت شاه عباس از کتیبه سردر این مسجد است که شاه، اجازه و سفارش کار برروی کتیبههای مسجد شیخ لطفالله را به علیرضا عباسی میدهد.
در زمان حکومت سلجوقیان، حدود هزار سال پیش، اصفهان پایتخت امپراتوری بزرگی محسوب میشد که از ماوراءالنهر تا سواحل مدیترانه گسترده بود.
در «حمام رهنان» چهار سکو وجود داشته که هر کدام عناوینی داشتهاند: سکوی تولد، سکویی بوده است که مادران باردار بعد از تولد فرزندشان بر روی این سکو حمام میکردند …
«بانو عظما» خواهر ظل السلطان، به شاه شکایت می برد که کاخ جهان نما بر محل زندگی من در کاخ هشت بهشت اشراف دارد و اشرار با حضور در این محل باعث مزاحمت میشوند.
پیش از احداث کلیسای وانک، کلیسای کوچکی در جای فعلی کلیسای وانک وجود داشت.
در محله «باغ همایون»، در خیابان چهارباغ پایین اصفهان، خانهای صفوی قرار دارد که به نام «خانه تاریخی شیخ الاسلام» معروف است.
امروز که صحبت از «استانداردهای جهانی»، «جهانی شدن» و «مدرن شدن» میشود، منحصر به فرد بودن و حرف خاصی برای گفتن داشتن، نایاب و محبوب شده و اصفهان شهری است که این برگ برنده را دارد.
«محمدطاهر وحيد» در كتاب «عباسنامه»، تاليف «محمدطاهر وحيدقزوينى» در قرن 11 هجری قمری، شرح مفصلی درباره ساختمان «پل حسنآباد خواجو» نوشته است.
«پل شاهی» یا «پل خواجو» که نام آن از محلی به نام خواجو یا خواجه در اطراف پل گرفته شده است، به نامهای دیگری چون پل شیرازی، پل بابارکنالدین، پل گبرها، پل حسن آباد و پل امیرحسن بیک نیز خوانده میشده است.
مسجدی بسیار زیبا در میدان نقشجهان، روبهروی عمارت شاهی عالی قاپو به چشم میخورد که نامش مسجد شیخلطفالله است.
شاه عباس چندان به خوشنویس دربارش، علیرضا عباسی، علاقه داشت که گاهی خود، شمع به دست میگرفت تا در روشنایی نور آن، علیرضا عباسی به کتابت بپردازد.