تولدی دوباره را با آغاز سال ۱۴۰۰ شمسی تجربه خواهیم کرد. ما توانمندیم انتخاب کنیم زندگیمان را زیر سایه شاد زیستن بنا سازیم. ارتباطمان را با همدیگر صمیمیتر و نزدیکتر کنیم، ارتباطی که در تمام دنیا در بحران کرونا معنایش بیرنگ شده است و انسانها را در زندان بلاتکلیفی اسیر ساخته است. تمام مردم دنیا جشن سال نو را در تنهایی و سکوت جشن گرفتند و ما هم آغاز سال ۱۴۰۰ را در کنار خانواده به دور از هر هیاهو جشن خواهیم گرفت اما تعطیلات سال نو و روزمرگی آن ارتباط افراد خانواده را دچار تعارض و آشفتگی میکند.
این روزها حرف زدن از کار و شغل با مردم سخت است. غیرممکن است مباحث اقتصادی و سیاسی نشود و به مسائل امروز پیوند نخورد. شرایط عادی نیست و بیخیالی نمیشود طی کرد و با مردم حرف از گل و بلبل زد، وقتی درگیر نان شب و دارو و بیماری هستند. آنموقع که تصمیم گرفتم برای این شماره سراغ کفاشها بروم، هدفم این نبود که از مشکلاتشان بگویم یا اینکه این شغل دارد رو به نابودی میرود؛ چون اصلا فکرش را نمیکردم که این صنعت این همه به حاشیه رانده شده باشد. اما جستوجوها و صحبتها من را به این نتیجه رساند که صنعت کفش دستساز یا دستدوز یک شغل رو به نابودی است. شغلی که حتی اگر مشتری داشته باشد، تولیدکنندگانش یا درگذشتهاند یا دیگر کفشی نمیسازند و به تعمیرات اکتفا میکنند. برای همین این بار، مصاحبۀ سه نفر از کسانی چاپ میشود که کفش میدوختهاند، اما دیگر کار نمیکنند و مغازههایشان را تنها برای فروش کفشهای ماشینی باز نگهداشتهاند.
صورتش از سرمای شب و صبح زود، قرمز شده. دستان خیسش را به لباس نارنجیاش میکشد تا خشکشان کند. لبهای خشکش را تا آخرین حد از هم باز کرده و با لبخندی نارنجیتر از فرم کارش به من سلام میکند. انگار نه انگار که از ساعت دو شب تا همین الآن، تنها با یک جاروی دستهبلند، چندین محله را طی کرده، در سکوت قدم زده و تنها صدایی که شنیده صدای کشیده شدن پرههای جارو بر زمین یا بوقهای ممتد ماشینها بوده. قبل از اینکه چیزی بپرسد، برایش توضیح میدهم که امروز آمدهام تا از او و همکارانش در مورد زندگی شغلیشان بپرسم. پذیراست. میرویم سمت اتاقکی که با یک درِ چوبی سالنی کوچک جدا شده است.
شهرها هم مثل آدمها یا دیگر موجودات زنده با گذر زمان تغییر میکنند؛ بزرگ میشوند، رشد میکنند، از جوانی به میانسالی و پیری میرسند و ردپای گذشت سالها و قرنها را در چهره و ساختارشان میتوان دید. تفاوت شهر با ساختارهای زندۀ طبیعی در این است که میتواند دوام بیشتری داشته باشد و پایان محتوم را به تعویق بیندازد. حتی باوجود گذر قرنها از زمان ساختشان، شهرها میتوانند دوباره نو شوند، شکلی تازه به خود بگیرند و خود را با زندگی مردم و نیازهایشان هماهنگ کنند.
تصویر اصفهان در زمان رضاشاه تصویر شهری است صنعتی با تعداد زیادی کارخانه که چرخ آنها با کار و تلاش کارگران میچرخید. تعدد کارخانهها جمعیت کارگری اصفهان را روزبهروز افزون میکرد. شرایط کاری سخت در کارخانهها، ساعات طولانی کار و درآمد اندک، مجالی برای تفریحات گسترده و گرانقیمت برای کارگران باقی نمیگذاشت، الّا سینما که خیلی زود تفریح و سرگرمی موردعلاقۀ کارگران شد. سینما تفریحی به نسبت ارزان بود. اگرچه کارگران سهمی از صندلیهای لژ یا درجهیک نداشتند، اما با بلیتهای ارزانترِ صندلیهای درجهدو میتوانستند مهمان سالنهای تاریک سینما بشوند.
دومین نوروز متفاوت و دلهرهآور، برای ایرانیان، ظهر روز شنبه رقم خورد تا فصل جدیدی باشد برای آغاز یک سال کرونایی سخت و طاقتفرسای دیگر با پایانی نامعلوم! علیرغم توصیهها و هشدارهای وزارت بهداشت، مبنی بر سفر نکردن و در خانه ماندن به دلیل قطع زنجیره شیوع کرونا و پیشگیری از افزایش تعداد مبتلایان به این ویروس افسارگسیخته، اما برخی بنا به استدلالها و علل مختلف، چمدان بسته و راهی سفر شدند و مقصد اصفهان را انتخاب کردند؛ استانی که این روزها حال و احوال خوشی ندارد و اتفاقا عباس رضایی استاندار آن نیز چندی پیش از تحویل سال نو از کسانی که قصد سفر به این استان را داشتند، خواست که منصرف شوند؛ چرا که «امسال امکان پذیرش و اسکان مسافر نوروزی در قالب کمپ، مدارس، ورزشگاهها، مهمانسراها، مسافرخانهها و امثال آن وجود ندارد.
یک سال از شیوع کرونا در کشور گذشته و تحریریههای خبرگزاریها و روزنامهها نیز همچون بسیاری از محیطهای کاری دیگر به دلیل جلوگیری از انتقال این ویروس، شکل و شمایل گذشته خود را از دست دادهاند و خلوتتر از هر زمان دیگری به کار خود ادامه میدهند. در یک سال گذشته بسیاری از خبرنگاران و روزنامهنگاران دورکار شدند و همچنین کرونا خیلی از آنها را خانهنشین و بیکار کرد. تجربه دورکاری، برای آنها فرصت جدیدی بود که شاید تا پیش از این با مشابه آن مواجه نشده بودند؛ خبرنگاری در بحران. این فرصت، اما با تجربههای تلخ و شیرین زیادی همراه بوده است.
چهرهای که برخی سیمون دو بووارِ جهان عرب لقبش داده بودند، دیروز در 89 سالگی در گذشت. نویسنده، روانپزشک، پزشک یا هر چیز دیگری که برای توصیفش به کار ببریم حول یک مفهوم مهم و محوری میچرخید: فعالیت برای استیفای حقوق برابر در همهی شئون برای زنان. او در قاهره به دنیا آمد، در قاهره مرد اما آثارش محدود به قاهره و مصر و جهان عرب نشد، به بیش از 30 زبان ترجمه شد و دنیا را در نوردید.
نشست خبری دکتر امیرحسین بانکی پور، رئیس کمیسیون مشترک طرح «جوانی جمعیت و حمایت از خانواده» با موضوع مراحل تصویب طرح جوانی جمعیت و خانواده و چالش های پیش روی اجرای آن، پیش از ظهر پنجشنبه، ۲۸ اسفند ۹۹ در دفتر نمایندگان مجلس اصفهان برگزار شد.
دوست دارید پوستی شاداب داشته باشید، پوستی شفاف و بدون چین و چروک بخصوص حالا که نوروز دارد از راه میرسد، اشتیاق بیشتری برای آن دارید و حتما با این آرزو، دنبال راهکارهای مختلف رفتهاید اما آیا به خوبی نتیجه گرفتهاید، نتیجه بدون عارضه و طولانی مدت؟ بدون شک خیلی از شما سعی کردید با عمل جراحی و یا با تزریقات خاص به خواستهتان برسید؟ اما تمام این راهکارها یا عوارض و هزینه زیادی به دنبال دارد و یا نتیجهاش کوتاه مدت بوده است. در این صورت میتوان به شما پیشنهاد بهتری داد. البته پیشنهادی که جدید نیست و ضمن نتیجه طولانی مدت، بدون عارضه و کمهزینهتر از روشهای دیگر است. در این باره دکتر الهه حاجی صادقی، محقق و متخصص طب سوزنی توضیحات جالبی را ارائه میدهد.
زمان خانهتکانی اغلب افراد با کمی کارکردن دچار خستگی یا حتی افت فشار میشوند.احساس خستگی و کمبود انرژی در پی انجام کارهای روزمره امری طبیعی است. با این حال، اسفند، ماه پایانی سال بوده و انجام بسیاری از کارها فشردهتر صورت میگیرد. سنت دیرینه خانهتکانی در ایام باقیمانده به تحویل سال نو بهخصوص برای خانمها باعث تشدید این احساس خستگی میشود. حال برای اینکه بدانید چطور میتوان از این احساس خستگی پیشگیری کرد، نظر دکتر الهام حسینی، متخصص علوم بهداشتی و عضو هیئتعلمی مرکز تحقیقات امنیت غذایی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان را جویا شدیم که میتواند راهنمای کلیدی برای شما باشد.
در یک سالی که گذشت، زندگی هر روز صبحی که از خواب برخاستیم غیرقابل پیشبینیتر و سختتر از روز قبل بود. چه برای کسانی که کرونا را باور کردند و به محدودیتها تن دادند؛ چه برای کسانی که از اساس با وجود ویروسی همهگیر کنار نیامدند و به زندگی روزمره خود مثل گذشته ادامه دادند. اما این سختی و نامطمئنبودن برای همه به یک اندازه نبود. برای کادر درمان، سالمندان، خانوادههایی که عزیزی را از دست دادند و بیشمار افرادی که رکود اقتصادی ناشی از همهگیری توانست آسیبهای جدی به آنها وارد کند زندگی روی سختگیرانهتری به خودش گرفت. تجربه زنان اما در این یک سال تجربهای منحصر به فرد بود. در این نوشتار نگاهی خواهیم انداخت به زندگی زنان مهاجر دریک سالی که گذشت. از زنان مهاجر افغانستانی در ایران تا زنان مهاجر در آن سوی آبها.