آلودگی شدید آن هم در نیمههای پاییز، اما بیم مازوتسوزی را دوباره به دل اصفهانی ها انداخته است؛ ترس از اینکه دوباره و به روال سال قبل، مشعلهای مازوت روشن شوند و دودشان اصفهانیها را ببلعد.
خبرها حاکی از این است که طرح جنجالی بن-بروجن، علیرغم مخالفتها و اعتراضات بسیار اصفهانیها بهزودی به افتتاح خواهد رسید؛ طرحی که بارها حاشیهساز شده و اصفهانیها را به اعتراض و تجمع در خیابانهای شهر واداشته است.
نرخ فرونشست در سالهای 1400 تا 1401 در مناطق شمالی اصفهان 156 میلیمتر اعلامشده که تقریبا 40برابر نرخ جهانی است؛ اعداد و ارقامی که نشاندهنده وضعیت بحرانی فرونشست در اصفهان است و اگر برای کنترل آن فکری نشود، ممکن است سازههای مسکونی آسیب ببینند.
کمبود شیر خشک در اصفهان، همچنان ادامه دارد و این موضوع پدران و مادران دارای نوزاد را با مشکل مواجه کرده است؛ نوزادانی که بهدلیل عدم امکان استفاده از شیر مادر یا ناکافیبودن آن باید از شیر خشک استفاده کنند.
واکاوی آمارهای پنجساله اخیر، حاکی از این است که زایمانهای زودرس در اصفهان افزایش یافته است؛ بهطوری که اصفهان ازنظر درصد زایمانهای زودرس جزو سه استان نخست کشور است.
کشاورزان اصفهانی که از ماهها پیش بهدنبال اخذ حقابه دست به تجمعاتی زده بودند، روز گذشته نیز دوباره روبهروی شرکت آب منطقهای اصفهان تجمع کردند و جاریسازی آب در زایندهرود از ۲۰ آبان به مدت بیش از یک ماه را خواستار شدند.
«استعمال دخانیات برای دختران ۱۲ تا ۱۵ سال تا ۱۳۳درصد افزایش داشته است.» این موضوعی است که بهتازگی محمدرضا مسجدی، دبیر کل جمعیت مبارزه با استعمال دخانیات در گفتوگو با رسانهها گفته و درباره این مسئله هشدار داده است.
لایحه پیشنهادی برنامه هفتم توسعه، برنامهها و طرحهای مختلفی را بهمنظور ارتقای جایگاه زنان و خانواده در نظر گرفته و توجه ویژهای به این موضوع داشته است.
حال ایرانیها چندان خوب نیست و این موضوعی است که در سالهای اخیر، آسیبشناسان و روانشناسان نسبت به آن هشدار دادهاند؛ به طوری که در همایشی که در هفته سلامت روان برگزار شد، عنوان شد که حدود یکسوم جامعه نیازمند دریافت خدمات روانشناختی هستند.
سازمان بهداشت جهانی و صندوق بینالمللی حمایت از کودکان سازمان ملل در سال ۱۹۸۰، بیانیه مشترکی را با این عنوان صادر کردند که هر زمان شیر مادر خود نوزاد در دسترس نیست، اولین و بهترین انتخاب، شیر مادر یک نوزاد دیگر است.
«مناسبسازی» واژهای کلیشهای و نخنماست که هر بار نوبت از گفتن در رابطه با معلولان میشود، همه از آن سخن میگویند؛ اما دریغ از گوش شنوایی که برای شنیدن آن وجود داشته باشد.
بیآبی و خشکی زایندهرود در دو دهه اخیر، حالا میراث تاریخی اصفهان را هم تحتتأثیر خود قرار داده و باعث شده است این ابنیه تاریخی با فرونشست درگیر شوند. ردپای ترک بر برخی از این آثار، بهخوبی بیانگر این مسئله هستند و زنگ هشدار را به صدا درآوردهاند.