استاد نقاشی
انجمنی برای نقاشان اصفهان
انجمن نقاشان اصفهان که یک سالی میشود در گذر فرهنگی چهارباغ و مجموعه هشتبهشت سکنی گزیده است، نهادی قانونی و بدون وابستگی دولتی است که سالهاست به عرصههای فرهنگی هنری واردشده و تلاش میکند در زمینه برگزاری نمایشگاههای مختلف، دورههای آموزشی و ارائه کارگاههای هنری مربوطه در سطح شهر، پتانسیل و تخصص سلایق و رویکردهای متفاوت هنرمندان اصفهان را نمایش دهد. باوجوداین، نهادها و انجمنهایی که به دولت وابسته نیستند، همواره با مشکلات و دغدغههای عدیدهای مواجهاند، ازاینرو میطلبد که نهادهای شهری اصفهان بیش از پیش به این موضوع واردشده و ضمن ارتباط مؤثر با هنرمندان و حمایت از انجمنها و کانونهایی مانند انجمن نقاشان، از آنها در جهت افزایش ارتباط هنر با شهر و جامعه استفاده کرده و برای ارتقای فعالیتهای هنرمندان حتی فراتر از سطح ملی تلاش کنند.
مردی که استادش عشق بود
«اگر میخواهی نقاش باشی باید به باطن اشیا راه پیدا کنی. تا وقتی اسیر صورت هستی فقط یک مقلدی و نقاش نیستی. باید سیرت را بشناسی.» این جمله پدری است به فرزندی که آوازه هنرش از کوچههای محله پشت بارو تا آنسوی سپاهان و این سرزمین شنیده شد و «چرچیل» و «روزولت» و «چیانک کایشک» را به ستودنش واداشت. قلم قدرتمند و سحرآمیز استاد «حاجمحمدحسین مصورالملکی» بر هیچ صاحب ذوقی پوشیده نیست و تابلوهای تخت جمشید، جنگ نادرشاه و فتح هند، شکست محور و پیروزی متفقین، شیخ صنعان و دختر ترسا، چوگانبازی در میدان نقشجهان، مجنون، مسجد خیالی و تابلوی جشن حیوانات، بخشی از آثار بیشماری است که دستان شگرف استاد مصور الملکی به جهان هدیه داد و اثبات کرد که نقاشی ایرانی ریشه در تاریخ دارد و هنرمندان سپاهان همواره از غنیترین ایدهها برای خلق آثار خود بهره جستهاند.
روزمرگیهای لیلی
نگارخانه صفوی اصفهان در ادامه نمایشگاههای خود از مجموعه نمایشگاههای دوره تخصصی آرت پروژه به ارائه آثاری از «یلدا لیلی» پرداخته است. «روزمرگی» عنوان نمایشگاه این هنرمند است که دغدغههای روزانه او را نمایش میدهد. یلدا لیلی بابیان اینکه در همه آثار ارائه شده در این نمایشگاه ضمن به تصویرکشیدن دغدغههای شخصی و آنچه به صورت روزانه در سطح شهر با آن مواجه بوده است تلاش کرده تا از چنین دغدغههایی رهایی پیدا کند، میگوید: «من زمانی که این آثار را نقاشی میکردم به شدت درگیر مسائل روزمره بوده و به نوعی مشغلههای فوقالعاده زیادی داشتم و باتوجه به شغلم یعنی رانندگی، مجبور بودم که هرروز در سطح خیابانهای شهر با ماشین تردد کنم و به همین دلیل حضور در ترافیک و روبرو شدن مستقیم با مردم برای من زیاد اتفاق میافتاد، ازطرف دیگر دغدغههای شخصی نیز وجود داشت و سعی کردم تمام این دغدغهها و روزمرگیها را نقاشی کنم تا بتوانم درحین اجرای کار هنری از آن ها رهایی پیدا کنم.»
نقاش عشق
محمود لاهیجانیان متولد پانزدهم دی 1333 در خیابان مدرس اصفهان است. او مشق نقاشی را با حضور در مغازه روحالله روحانی معروف به طالعات و از شاگردان حاج مصورالملک آغاز کرد که در همسایگی آنها قرار داشت و به مدت هفت سال نزد تنها استاد خود قلم زد. در دوران دبیرستان هوش و هنر محمود لاهیجانیان در زمینه مینیاتور بیش از پیش آشکار شد و سه سال متوالی در رشته مینیاتور، مقام اول استان اصفهان را به دست آورد و همزمان با این دوران، حاجآقا فخرالدین امامی فرزند میرزاآقا امامی او را برای همکاری فراخواند و بهاینترتیب کاشیسازیهای آثار آقای فخر به عهده محمود لاهیجانیان گذاشته شد. بعد از دوران سربازی به خدمت بانک عمران درآمد و به گفته خود تا این لحظه قلم از دستانش جدا نشده و همچنان میسازد و میپردازد.
شرکت پیام اصفهان زیبا
آرشیو کامل روزنامه
