مساعی جهانگیرخان قشقایی برای حفظ حکمت در بحبوحه تاریخ:

حکیمِ قشقاییِ حوزه اصفهان

سرزمین تخت‌فولاد را باید به نام معلمان جاویدانش شناخت؛ معلمانی که می‌توان در جلوی نامشان فهرستی از شاگردان را ردیف کرد و بدین‌سان بر عظمتشان افزود.

ادیبی که مرزهای اصفهان‌پژوهی را ارتقا داد

جلال‌الدین همایی علاوه بر اینکه بر جامعه ادبی و ادبیات ایران منتی عظیم دارد، اصفهان‌شناسی را نیز مرهون کوشش‌ها و زحمات خود کرده است. در این مقاله ما به آخرین اثر چاپ‌شده او در حوزه اصفهان‌شناسی یعنی کتاب «جغرافیای اصفهان» او می‌پردازیم و از دریچه آن کتاب، نگاهی ژرف‌تر به مؤلف ارجمندش می‌افکنیم. جلال‌الدین همایی از عاشقان اصفهان بود. از سال فوت او (1359) تا به امروز هر ساله شخصیت وجودی او گسترده‌تر شده و ارزش علمی و وسعت دانش او بر همگان آشکارتر می‌شود. یک دلیل آنکه وقتی فوت کرد، نتوانست گنجینه دست‌نوشته‌ها و تحقیقات خود راجع به اصفهان را به چاپ برساند و بدین خاطر دختر او، ماهدخت بانو همایی در طی این چهل سال، با کوشش قابل‌تقدیر دست‌نوشته‌های پدر را تنظیم کرد و به چاپخانه سپرد و حدود ده جلد کتاب ایشان تحت نام کلی «تاریخ اصفهان» را انتشار داد.

مصائب صائبیه اصفهان

صائب تبریزی را همگان می‌شناسند؛ شاعری که در اصفهان برای همیشه آرام گرفت و مقبره‌ای هم برایش ساخته شد، اما در حمله افغان قبر او گم شد؛ چنان‌که دویست سال بعد پیدا و عمارتی بر آن بنا شد که اکنون نیز در حاشیه خیابانی به همین نام، پابرجاست. این مطلب، داستان ساخت عمارت مذکور است که اکنون خود یکی از میراث فرهنگی اصفهان محسوب می‌شود. صائب تبریزی از شعرای عصر صفوی است. او به دربار صفوی راه یافت و مدتی را نیز به سیاحت هند رفت. 

زیور دست جهان بودم مرا نشناختند

چهلمین سال درگذشت استاد جلال‌الدین همایی بهانه‌ای شد تا موسسه پژوهشی میراث مکتوب یکصد و بیست و نهمین نوبت از نشست‌های خود را به گرامیداشت این ادیب و دانشمند بزرگ معاصر اختصاص دهد. در این برنامه که به‌صورت مجازی و در صفحه اینستاگرام موسسه میراث مکتوب برگزار شد سه تن از بزرگان ادب و علم یعنی دکتر مهدی نوریان، دکتر محمد باقری و دکتر ماهدخت بانو همایی دختر علامه همایی درباره برخی آثار و همچنین زندگی پربار ایشان صحبت‌هایی را ایراد کردند.