مادربزرگم همیشه میگفت؛ «یادش به خیر، آن زمان که از کوچهها میگذشتیم تمام خانهها خشت و گلی بود و بوی آن عجیب ما را سرزنده میکرد. دار و درخت و جوی آب و صدای پرندگان هم خود حال و هوای دیگری داشت اما حالا دیگر خبری از اینها نیست و به جای آن کوچهها با آپارتمانسازی، عمودی شده است!…»