فیلم «باغ کیانوش» اولین ساخته بلند رضا کشاورز حداد، برگرفته از رمانی با همین نام نوشته علیاصغر عزتیپاک است؛ فیلمی که ماجراجوییهای کودکانهای را در سالهای دفاعمقدس به تصویر میکشد و ظاهرا سعی دارد به مفاهیمی چون شجاعت و تلاش برای مبارزه با متجاوز بپردازد.
قربانعلی طاهرفر که در کارنامه کاریاش تعدادی تلهفیلم و مجموعه تلویزیونی دارد، با اولین فیلم بلند خود که بر اساس کتاب «آپاراتچی» نوشته روحالله رشیدی با برداشتی آزاد از خاطرههای جلیل طائفی اسدی ساخته شده است، در بخش آثار نگاه نو جشنواره فجر حضور دارد.
فیلم سینمایی «آپاراتچی» ساخته قربانعلی طاهرفر و نویسندگی حسین ترابنژاد و احسان لطفیان است که داستان کارگردانی از خطه آذربایجان را در سالهای دهه شصت روایت میکند.
نام مسعود جعفریجوزانی با فیلمهای خوبی مانند «شیرسنگی» و «در مسیر تندباد» در یاد اهالی سینما برای همیشه بهیادگار مانده است. «بهشت تبهکاران» اما فیلمی نیست که بگوییم نام کسی را به یادگار میگذارد.
سکانس ابتدایی فیلم، مخاطب را با مسئله مهاجرت غیرقانونی آگاه میسازد؛ با تصویر آشنایی که از قایق مهاجران در اخبار و روزنامهها بارها دیدهایم؛ مسئلهای که موضوع مهمی است؛ چراکه زندگی میلیونها انسان را در سراسر جهان درگیر خود کرده و دغدغه فیلمساز برای پرداختن به این موضوع قابلتقدیر است.
فیلمهای بیوگرافیکال یا زندگینامهای که اقتباس از برهه یا کل زندگی یک قهرمان، پهلوان یا فرد مشهور باشد، در سینمای ایران کم نیست.
فیلم احمد به تهیهکنندگی حبیب والینژاد و کارگردانی امیرعباس ربیعی به حضور سردار شهید حاجاحمد کاظمی در اولینساعات زلزله بم میپردازد. فیلمنامه فیلم «احمد» را امیرعباس ربیعی و رضا محبینوری نوشتهاند و تینو صالحی، توماج دانش بهزادی، ساره رشیدی و مهیار شاپوری در این فیلم به ایفای نقش میپردازند.
آنچه در سینمای ایران هنوز به نقطه تکامل خود نرسیده و جای کار بیشتری دارد، تنوع ژانر و گونههاست.
چرا بیشتر فیلمسازان دنبال روایتِ قصه خود در زمان گذشتهاند؟ با دیدن فیلمهای جشنواره امسال شاید این پرسش برای شما هم پیشآمده باشد که چرا داستان بیشتر فیلمها در زمان گذشته رقم خورده است و ما شاهد فیلمهایی در دهههای گذشتهایم.
جشنواره فیلم فجر در چهاردهمین گام خود در اصفهان وارد مدار جدیدی شد تا باتکیهبر سیاست عدالت فرهنگی بهسمت تعالی و شکوه حرکت کند.
اصفهان واژهنامه عشق است. خاک اصفهان را از دیرباز هنرپرور و مردم آن را هنرآفرین معرفی کردهاند و بدینسان میتوان اصفهان را مهد فرهنگ و هنر با مردمانی پرشورونشاط خواند.
با شروع دهه فجر 1402 بوی گل سوسن و سینما آمد و سیمرغ بزرگترین رویداد فرهنگی کشور را در آسمان ایران به پرواز درآورد.