هنوز نتوانستهام درک کنم چطور شد که ما ایرانیان اینقدر درگیر مد شدیم. یک زمانی فقط لباس پوشیدنمان روی مد بود؛ اما امروز از حرف زدن و غذا خوردن گرفته تا مهمانی گرفتن و راه رفتنمان را روی مد تنظیم میکنیم. یعنی من اگر چند نکته را بتوانم رعایت کنم، میتوانم ادعا کنم زندگی مد روزی دارم. اول از همه اینکه مثل آدمهای خسته که در تمام طول روز تریلی از رویش رد شده و او را خسته و کوفته کرده است رفتار کنم. کمی هم افسرده باشم و هیچوقت اشتهایی برای غذا خوردن نداشته باشم یا اگر هم غذایی خوردم آنقدر بیانگیزه باشم که اشتهای بقیه را کور کنم.
تجربه ثابت کرده است در زندگی، یک نفر هست که در گوشت بزند.