یک کارشناس مسائل اوراسیا درخصوص کریدور «زنگزور» و تاریخچه ایجاد آن به «اصفهان زیبا» میگوید: «اصطلاح زنگزور یک مفهومسازی است که جمهوری آذربایجان آن را ساخته و بهنوعی با این اقدام جعل تاریخی هم کرده است.»
این روزها روابط ایران و جمهوری آذربایجان به رغم وجود برخی سوء تفاهمها در مناسبات دو کشور طی ماههای گذشته، بر اساس دیپلماسی همسایگی پیش میرود؛ روابطی که نهایتا پس از یک دوره اختلاف و البته زیر سایه اختلافپراکنی دشمنان با جدیت دنبال شد و دولتها برای ازبینبردن موانع و با هدف تقویت توسعه و تعمیق هر چه بیشتر روابط تلاش بسیار کردند. در پاییز امسال برخی مقامات جمهوری آذربایجان از جمله وزیر امور خارجه این کشور و همچنین هیئتی اقتصادی به همراه معاونان دولت جمهوری آذربایجان به تهران سفر کردند و در آذر ماه نیز رؤسای جمهور دو کشور در حاشیه اجلاس سران اکو در عشق آباد دیداری مثبت و سازنده را از سر گذراندند که به گفته تحلیلگران این دیدار دو دولت را بیش از پیش به یکدیگر نزدیکتر کرد.
نشست تخصصی بحران ژئوپلیتیک در قفقاز از سوی مرکز مطالعات راهبردی دانشگاه علوم سیاسی خلیجفارس، انجمن ایرانی مطالعات غرب آسیا و خانه اندیشمندان علوم سیاسی برگزار شد. هدف از این نشست مجازی، بررسی نقش روسیه و اسرائیل در تحولات منطقه بود. دکتر بهزاد دیانسائی، استاد و پژوهشگر علوم سیاسی از مهمانان نشست در ابتدا به دلایل اهمیت منطقه قفقاز اشاره کرد و گفت: قفقاز به دلیل واقعشدن در منطقه اوراسیا هم از نظر ژئوپلیتیکی و هم ژئواستراتژی و ژئواکونومیکی برای کشورهای جهان و منطقه حائز اهمیت است. قفقاز محل تلاقی سه امپراطوری بوده و علاوه بر آن پیروان فراوان اسلام و مسیحیت نیز در این منطقه ساکن هستند.
دور جدید روابط دیپلماتیک ایران با تأکید بر اولویت سیاست همسایگی و منطقهای و بر مبنای گفتوگوهای دوجانبه و چندجانبه دردولت سیزدهم آغاز شده است. تعاملاتی که این روزها بر پایه سفــرهای منطقهای حسین امیرعبداللهیان، وزیر امور خارجه کشورمان میچرخد و موضوع تحولات مرزی شمال غربی ایران نیز پایه ثابت دیدارهای او با همتایانش در کشورهای میزبان بوده است.