زمانی که صحبت از قسمت دوم یک فیلم سینمایی یا فصل دوم یک مجموعه نمایشی به میان میآید چند پرسش پیش روی سازندگان قرار میگیرد که تهیهکنندگان در مشورت با پلتفرم یا کمپانی سازنده آنها را بررسی کرده و بعد ساخت آن اثر نمایشی را کلید میزنند. اولین سوال، مربوط به میزان فروش قسمت اول آن اثر مذکور است. آیا قسمت اول از چنان اقبالی برخوردار بوده که حالا سراغ ساخت قسمت دوم برویم؟ آیا قسمت دوم میتواند همچون فصل اول به سود برسد؟ حال اگر در ادامه چنین سوالاتی با یک تهیهکننده دغدغهمند طرف باشیم بحث داستان و قصه خوب قابل بسط برای قسمت دوم نیز مطرح میشود.
راهاندازی پلتفرمهای ایرانی برای نمایش موازی با سینماها و شبکه نمایش خانگی، چندسالی است که به شکلی جدی توسط وزارت ارشاد پیگیری میشود. از دو سال گذشته، این پلتفرمها با پیشقراولی «نماوا» و «فیلیمو» وارد چرخه فعالیت شدند و در نخستین گام، اقدام به پخش چند سریال شبکه نمایش خانگی کردند. نتیجه، چیزی جز شکست برای این تجربههای نمایش نوین نبود؛ اما کرونا برای هر صنفی که زیانده بود، سبب ترویج فرهنگ استفاده از این پلتفرمها شد.
سی و هفتمین جشنواره بینالمللی فیلم کوتاه تهران که در آبانماه آغاز شده بود، بعد از چندماه قرار است با اکران آنلاین فیلمها به کار خودش پایان دهد. جشنوارهای که امسال به دلیل همهگیری کرونا به دو بخش تبدیل شد. بخش اول مربوط به کارگاههـــا و نشستهای تخصصی بود که در همان مقطع در فضای مجازی برپا شد و بخش نمایش فیلمها که حالا با رضایت درصد قابل توجهی از فیلمسازان برای اکران آنلاین، قرار است از ۱ تا ۵ بهمن ماه از طریق سامانههای اینترنتی هاشور (خانه جشنواره)، وُدیو و تیوال برگزار شود.