گفت‌وگو با بانوی مدرس میناکاری درباره وضعیت این هنر در اصفهان

مینای اصفهان؛ هنری از جنس طلا

اصفهان گنجینه‌ای از هنرهای تجسمی رنگارنگ است که هر کشوری آرزوی داشتن یکی از این هنرهای ناب و اصیل را دارد!

هنری بر ستون عشق

وقتی نام تعزیه را می‌شنوید چه چیزی در ذهنتان تداعی می‌شود؟ لباس سبزرنگ موافق خوان و صدای پرسوزش یا قرمزی تن‌پوش مخالف خوانانی چون شمر بن ذی‌الجوشن و صدایی که چنان طبل می‌کوبد. تاخت‌وتاز اسب و واهمه و گردوخاک و واقعه ظهر عاشورا در کربلا و یا شاید هم مانند بسیاری دیگر سریال خاطره‌انگیز شب دهم را به خاطر می‌آورید؟ تعزیه اما ریشه در تاریخ دارد و بیانگر وجهی از رخدادهای واقعی تاریخی در جهان تشیع است که توسط آدم‌های عاشقی به تصویر کشیده می‌شود که به‌واقع در این هنر استخوان ترکانده و ماندنی شده‌اند. اسدالله مؤمن زاده خولنجانی یکی از همان آدم‌های مثال‌زدنی تعزیه است، همان‌هایی که وقتی شمر می‌شوند و یزید و ابن سعد باید چشم و گوش تیز کنی که خوب بشنوی و ببینی و به درک قساوت آن زمانه برسی.