یکی از انواع هنرهای نمایشی که پیشینهای کهن در فرهنگ ما دارد «نقالی» است. نقالی هنر انتقال مفاهیم سنجیده و غنی، با کمک سخنوری، بازیگری و میدانداری است.
نشست «اسطوره و کاربرد» از سوی موزه عصارخانه شاهی و حوزه هنری استان اصفهان با حضور رئیس سازمان فرهنگی، اجتماعی و ورزشی شهرداری اصفهان در عمارت تاریخی سعدی برگزار شد و عیدی در این نشست با بیان اینکه در قرن عجیبی زندگی میکنیم که آغازش با کووید یک شروع شد و پایانش را با کووید 19 سپری میکنیم، به کاربرد اسطوره در پردههای خیالینگاری پرداخت.
پردهخوانی نوعی نمایش مذهبی ایرانی است که در زمان صفویه و با پرداختن به مباحث مذهب شیعه بهصورت روضهخوانی، حمله خوانی، پردهداری، صورتخوانی و سخنوری رواج یافت و روزگاری در کوچهپسکوچههای شهرهای مختلف ایران با تمرکز بر دو رکن پرده و پردهخوان، با کلامی آهنگین اجرا میشد، اما امروزه این آیین حتی در جشنوارههای مناسبتی نیز کمتر دیده میشود. نمایشی که در دهنوی مبارکه نیز از سابقهای طولانی برخوردار است و اکنون تنها حامل زنده این فرهنگ و میراث ناملموس، «مرشد اسماعیل نصوحی» درویشی بازمانده از نسلی پردهخوان است.