تقریبا دو سالی شده که با موج اپیدمی کرونا مواجه هستیم. در روزهای ابتدایی قرنطینه مراکز مختلفی به ناچار تعطیل شدند و بسیاری از کسبوکارها رونق خود را از دست دادند. در این میان جامعه هنری و هنرمندان نیز به نوبه خود آسیب زیادی دیدند. اما گالریها نیز از این قاعده مستثنا نبودند؛ چرا که وقتی هنرمند اثری خلق نکند، چیزی برای عرضه نیست یا اگر هنرمند اثری خلق کند و فضایی برای ارائه نباشد هم این چرخه ناقص است.
در شهرهای مختلف ایران گالریها ارائهکنندههای آثار هنرمندانی هستند که هریک با توجه به نوع نگرش خود نسبت به خلق اثر هنری اقدام کردهاند. در این میان، همواره این سؤال مطرح است که چرا بازدیدکننده این آثار هنری عموم مردم نیستند و در گالریها فقط باید شاهد حضور قشر خاصی از مردم باشیم که یا در رشتههای هنری بهصورت دانشگاهی و تجربی تحصیل و تجربه اندوختهاند یا اندک علاقهای به هنر دارند و آنچه در اولین پاسخ به آن میرسیم مشکلات فرهنگی و اقتصادی است که باعث میشـود عامه مردم سهمی در گالریها نداشته باشند.
نزدیک دو ماه است که برخی گالریهای هنری اصفهان فعالیت خودشان را بعد از چهارماه تعطیلی کامل به دلیل همهگیری شیوع کرونا آرامآرام آغاز کردهاند. البته تعداد گالریهایی که بیش از یک نمایشگاه برگزار کرده باشند زیاد نیست و به سه یا چهار گالری محدود میشود. برگزاری همزمان نمایشگاه بهصورت حضوریومجازی همراه با لغو بیشتر افتتاحیهها و استفاده از فضای مجازی بهخصوص سایت و اینستاگرام تغییر مهمی است که برنامههای گالریها به خود دیده است.