به گزارش اصفهان زیبا؛ این روزها تصمیم گرفتهایم با نگاهی تازه سری به کانونها و مجموعههای فرهنگی بزنیم. نه اینکه تاکنون چنین نکردهایم؛ ماهیت این صفحه همواره چنین بوده است، اما این بار میخواهیم در کنار گفتوگو با مسئولان کانونها و مجموعههای فرهنگی و بیان مشکلات و سازوکارهایی که باید برای رفع آنها اتخاذ شود، کمی هم از اعضای کانونها بگوییم.
متنی که خواندید، مقدمه سلسلهگزارشهایی با عنوان «کانون کارآمد» است. همانطور که بیان شد، در این گزارشها بهدنبال گفتوگو با افرادی هستیم که اکنون در جایگاهی علمی، ورزشی، اقتصادی یا اجتماعی ایستادهاند و موفقیت خود را وابسته به فعالیتشان در مجموعههای فرهنگی شهر میدانند.
با همین نگاه و پس از چندین ماه وقفه که متأسفانه به دلیل عدم همکاری برخی مراکز فرهنگی و کمبود چنین سوژههایی ایجاد شد، اینبار به سراغ مدرس ۱۸سالهطراحی و ساخت پهپاد رفتهایم؛ جوانی که به گفته خودش تازه از کنکور نظام آموزشی فارغ شده، اما چند سالی است به دیگر نوجوانان طراحی و ساخت ریزپرنده آموزش میدهد. علی خالقیپور در گفتوگو با «اصفهانزیبا» از کموکیف کلاسهای آموزشیاش میگوید.
چند سال است که آموزش را شروع کردهاید؟
سهچهار سالی میشود.
مگر چند ساله بودید که خودتان آموزش دیدید؟
۱۴ سالم بود. یک سال در مجموعه آموزشی «پرپرواز» یاد گرفتم و بعد هم شروع به آموزش کردم.
آموزشهایتان مخصوص گروههای خاصی است؟
بیشتر برای نوجوانان ۱۳ ـ ۱۴ساله آموزش داشتهایم؛ یا عضو مراکز فرهنگی شهر بودهاند یا ما به مدارسشان رفتهایم.
یعنی شما تیم اجرایی هستید، نه برگزارکننده اصلی دورهها. تا الان برای چه مراکزی آموزش داشتهاید؟
بله، تا الان خودمان برگزارکننده اصلی نبودهایم. انجمن اسلامی دانشآموزی اصفهان، مرکز فرهنگی شهید بهشتی و مدرس، برخی مدارس ناحیه یک آموزشوپرورش و همچنین مدارس غیردولتی امامباقر(ع) و همت ازجمله مراکزی هستند که آموزش در آنها انجام دادهایم.
این کمسنوسالبودنتان باعث نشده است مسئولان مراکز بهراحتی اعتماد نکنند و کار را به شما نسپارند؟
از آنجا که پیشتر با بیشتر این مراکز همکاری داشتم، مشکلی در اعتمادسازی پیش نیامد؛ در واقع همکاریهای قبلی واسطهای برای ادامه کار شد.
بعد از آموزش، بازخورد برگزارکنندگان و هنرجوها چه بوده است؟
متولیان دوره اعتبار زیادی از برگزاری این آموزشها بهدست میآوردند؛ بههرحال اینکه یک نوجوان بتواند وسیلهای در حوزه هوانوردی بسازد، دستاورد کوچکی نیست؛ به همین خاطر، برخی بعد از یک دوره آموزش، دوباره برای گروههای دیگر مجموعهشان هم درخواست میدهند.
بازخورد هنرجوها نیز دو گونه بوده است: یک گروه به دلیل هزینههای دوره یا نگرانی خانوادهها در خصوص آینده شغلی این کار، فقط در حد آموزش مقدماتی شرکت میکنند و تمام میشود؛ گروه دیگر که علاقه بیشتری دارند، ادامه میدهند و وارد کار حرفهای میشوند؛ ضمن اینکه به دلیل اختلاف سنی کم با هنرجویان، ارتباط صمیمانهتری شکل میگیرد.
از هنرجویانتان کسی را میشناسید که این مسیر را ادامه داده باشد؟
بله، فکر میکنم دوسه نفرشان الان مربی همان مجموعهای هستند که من ابتدا در آن آموزش دیدم.
راجع به نگرانی از بازار کار گفتید؛ این مهارت به درآمدزایی هم ختم میشود؟
برای کسانی که قصد فعالیت در این حرفه دارند، قطعا یک رزومه کاری ارزشمند است؛ چراکه ما هم آموزش تئوری داریم و هم آموزش عملی که به طراحی، ساخت و پرواز ختم میشود. این تجربه هم برای فعالیت خصوصی در ساخت و هم برای همکاری با ارگانهای رسمی و نظامی سودمند است؛ برای کسانی هم که قصد ادامهتحصیل دارند، یک پیشزمینه تجربی ارزشمند بهشمار میآید. درنهایت بستگی به خود فرد دارد که این مسیر را ادامه بدهد یا نه.
با توجه به تحولات اخیر در کشور، آمار متقاضیانتان بیشتر نشده است؟
این موضوعها بیش از گذشته موردتوجه قرار گرفته، اما دو عامل مانع افزایش متقاضیان ما شده است: نخست، هزینههای زیاد این مسیر که برخی ترجیح میدهند از طریق دانشگاه وارد آن شوند و دوم، نبود تبلیغات گسترده برای معرفی این دورهها.
این شرایط محدودیتی هم برایتان ایجاد کرده است؟
از آن زمان تاکنون دیگر پرواز رسمی در دورهها نداشتهایم و این موضوع در پایان آموزش کمی کار را با چالش مواجه میکند؛ اما قطعا اهمیت تأمین امنیت آسمان بیش از آن است که بخواهیم به این محدودیت اعتراضی داشته باشیم.
