حضور چشمگیر مردم در مساجد، در امتداد جنگ دوازده‌روزه

سنگر مسجد و حفظ امنیت و معنویت شهر

«ملت یکپارچه بر هر دشمنی فائق می‌آید»؛ این شاه‌بیت کلمات رهبر حکیم انقلاب در دیدار با مردم قم بود. بیش از هرجا، این یکپارچگی، در حضور پرشور مردم در مساجد سراسر کشور نمود داشت.

تاریخ انتشار: ۱۳:۰۲ - دوشنبه ۲۲ دی ۱۴۰۴
مدت زمان مطالعه: 3 دقیقه
سنگر مسجد و حفظ امنیت و معنویت شهر

به گزارش اصفهان زیبا؛ «ملت یکپارچه بر هر دشمنی فائق می‌آید»؛ این شاه‌بیت کلمات رهبر حکیم انقلاب در دیدار با مردم قم بود. بیش از هرجا، این یکپارچگی، در حضور پرشور مردم در مساجد سراسر کشور نمود داشت.

انگار یک حکم شرعی ناگفته‌ای وجود دارد که هروقت دشمن خواست با ارعاب و خشونت، مردم را خانه‌نشین کند، نمازخواندن در خانه حظی ندارد. گزارش‌ها از سراسر کشور، حاکی از حضور یکپارچه مردم در مساجد است؛ دقیقا شبیه ایام جنگ تحمیلی دوازده‌روزه.

ضمیر ناخودآگاه جامعه، این اغتشاش‌ها را در ادامه همان 12 روز تفسیر می‌کند؛ البته دخالت آمریکا و اسرائیل در این حوادث از همان ابتدا برملا شد؛ هنگامی‌که رئیس‌جمهور آمریکا از اغتشاش‌ها در ایران حمایت کرد و نخست‌وزیر اسرائیل از آموزش اغتشاشگران خبر داد.

آمریکا هرجایی را به‌گونه‌ای می‌دزدد: یک‌جا رئیس‌جمهور یک کشور را می‌دزدد و جای دیگر، دستور اغتشاش می‌دهد تا بهانه‌ای برای مداخله پیدا کند؛ اما اینجا و در ایران به سد یکپارچگی ملت برخورد می‌کند. سنگر مساجد سال‌های متمادی است که سیاست استعمار برای فروپاشی جامعه ایران را ناکام می‌کند. من مشاهده و روایت خودم را از مسجد در این چندشب بیان می‌کنم:

بیرون مسجد، چند دسته را می‌بینم که خانوادگی به‌سمت مسجد می‌آیند. این کار، یک هوشیاری فوق‌العاده است. دشمن می‌خواهد این‌طور روایت کند که این شب‌ها، خانواده‌ها به خیابان آمده‌اند. از این راه می‌خواهد بار روانی اغتشاشگری و تخریبگری را کم کند.

علاجش حضور خانواده‌ها در اجتماعات مردمی است. اصولا استعمار دارد محصول ضربه‌ای را که به پیکره خانواده وارد کرده است، می‌چیند. از راه‌های مختلف، تلاش شده است خانواده در ایران تضعیف شود. ضربه به حجاب و حیا یکی از این‌هاست. خیلی از این اغتشاشگرها نتیجه این ضربه‌ها هستند. شاید عبرتی که باید در این حوادث بگیریم، این است که خیلی بیشتر از قبل، مراقب حریم خانواده باشیم. مسجد، 10دقیقه به اذان از جمعیت پر شده‌است. مردم گروه‌گروه باهم صحبت می‌کنند.

چیزی به اسم ترس در چهره‌ها وجود ندارد. عده‌ای اخبار را دست‌به‌دست می‌کنند. در شرایطی مثل جنگ دوازده‌روزه یا شرایط اغتشاش‌ها ممکن است رسانه هم آسیب ببیند. مسجد در این شرایط، بهترین رسانه است. بعد از نماز عشا، نماز استغاثه به امام‌زمان(عج) خوانده می‌شود. معنویت جدی‌ترین تأثیر را در پیروزی بر دشمن ایفا می‌کند. یکی از روحانیون اصفهان روایت خوانده بودند که بر پیامبری وحی شد که قومت را باخبرکن که یک جنگ سی‌ساله با دشمنان در پیش دارند.

هنگامی‌که آن پیامبر، قوم را مطلع کرد، همگی به اتفاق گفتند: لاحول و لا قوه الا بالله العلی العظیم. فرشته وحی نازل شد که به خاطر این توجه، نصرت الهی همان سال اول خواهد رسید. پیشاپیش معلوم است که در جنگی یک سمت آن ایمان به خدا و وعده‌های الهی است و طرف مقابل، نه‌تنها به خدا اعتقادی ندارد، بلکه به بدیهیات انسانیت هم پشت کرده است؛ کدام‌یک پیروز خواهند بود؟

به یاد حرف‌های سیدحسن نصرالله عزیز می‌افتم که خطاب به صهیونیست‌ها می‌گفت: زمین و آسمان و کوه‌ها سربازان خدا هستند و ما هم سربازان خداییم. این شمایید که در محاصره سربازان خدا گرفتارید. ما محاصره نیستیم. اهالی محله برای تأمین امنیت محل خودشان، بعد از نماز گفت‌وگو می‌کنند.

هیچ‌کس نمی‌تواند در مقابل امنیتی که خود مردم برقرار کرده‌اند، کاری بکند. مسجد بهترین پایگاه برای شناسایی عناصر مخرب در این اغتشاش‌هاست. خیلی از مردم، کماکان از تصمیم‌های غیرکارشناسی یا اجرای غلط و بدموقع تصمیم‌ها گلایه‌مندند. یکی از نتایج خوب این حوادث می‌تواند این باشد که معلوم شود، کسی غیر از خود مردم صلاحیت اعتراض مشروع به مسائل را ندارد.

اعتراض‌هایی که از بیرون مرز، جهت می‌گیرد، برای رفع مشکلات نیست؛ بلکه برای تشدید آن‌هاست. مسجد می‌تواند مثل سال‌های ابتدایی انقلاب، مکانی باشد برای گزارش‌دادن مسئولان به مردم و پاسخ‌دادن به پرسش‌ها و اعتراض‌های آن‌ها؛ حتی می‌تواند جایی باشد برای تصمیم‌سازی.

مسجد یک روز به فکر اطعام مؤمنانه نیازمندان است؛ یک روز برای سیل‌زدگان و زلزله‌زدگان کمک تهیه می‌کند؛ یک‌زمانی باید پای ارتقای فهم سیاسی مردم بایستد؛ یک روز باید امنیت تأمین کند؛ زمانی هم لازم است صف اول مطالبه‌های بحق مردم باشد. برخورد با اغتشاشگران خیابانی مطالبه جدی مردم است. این خون‌های شریفی که بر زمین ریخته‌شده باید پیگیری شود و برخورد با اغتشاشگری در عرصه مدیریت زیر ذره‌بین‌ باشد.