به گزارش اصفهان زیبا؛ یکی از نگرانیهای همیشگی والدین، موفقیت فرزندانشان در تحصیل است. یکی از عوامل تأثیرگذار در موفقیت و پیشرفت تحصیلی دانشآموزان چگونگی رفتار، واکنش و رابطه والدین با فرزندان است.
آموزش فرزندان سه ضلع اصلی دارد؛ دانشآموز، والدین، معلم. کنارهم قرار گرفتن بهاندازه و بهموقع این سه ضلع میتواند به موفقیت فرزندان هم در امور آموزشی و هم تربیتی منجر شود.
اهمیت نقش خانواده در پیشرفت تحصیلی فرزند چقدر است؟
نقش خانواده در پیشرفت تحصیلی فرزند بسیار حائز اهمیت است. یکی از عوامل مهم و کمککننده در رشد و پیشرفت تحصیلی دانشآموزان، چگونگی رفتار، واکنش و ارتباط والدین با یکدیگر و با فرزندان است که میتواند تأثیر بسزایی در رشد تحصیلی فرزندان خود داشته باشند. همانطور که میدانیم خانواده اولین نهاد زندگی اجتماعی کودک است که نوع رفتار در آن میتواند در شکلگیری عادتها، انگیزهها و اندیشههای کودک تأثیر مهمی داشته باشد.بسیاری از والدین بهخصوص مادران برای درس خواندن و رشد تحصیلی فرزندان خود از آماده کردن هیچ نوع امکاناتی دریغ نمیکنند.برخی از والدین نیز با هدف و تصوری که در ذهن خود برای آینده فرزندشان دارند، سعی میکنند با رفتارهای خود، تشویقات، تنبیهات و… توقعات خود را برای فرزندانشان بیان کردند. سعی میکنند آنها را با فرستادن به مراکز آموزشی و دیگر راهکارهای آموزشی در راهی قرار دهند که با اهدافشان هماهنگ باشد. اما مهم این است که نیاز فرزند، شرایط روحی او و تیپ شخصیتی و رفتاری فرزند توسط پدر و مادر شناخته شود.
نقش پدر مهمتر است یا مادر؟
عموما ما معلمها حضور مادرها را در امور تحصیلی دانشآموزان پررنگ میبینیم که این موضوع و همراهی مادرها بسیار خوب است؛ ولی ارتباط مادرها با مدرسه بیشتر از حضور پدرهاست و این موضوع بسیار موردنقد است.برای پیشرفت تحصیلی دانشآموزان، حضور و ارتباط هم پدر و هم مادر با معلم و مدرسه باید برقرار باشد، در هر مقطعی فرقی نمیکند و با هر جنسیتی دانشآموز دختر یا پسر.گاهی اوقات حضور پدرها در مدرسه و پیگیری وضعیت تحصیلی دانشآموزان توسط پدرها به عزتنفس و اعتمادبهنفس دانشآموزان کمک میکند. همراهی پدرو مادر در کنار هم در امور تحصیلی فرزندان و همکلامی و یککلامی هردو نفر منجر به آرامش و کاهش اضطراب فرزند میشود.تجربه نشان داده بچههایی که پدرانشان در امور تحصیلی آنان مشارکت دارند. بیشتر در فعالیتهای فوقبرنامه شرکت میکنند. از مدرسه لذت میبرند و عموما نمرات بهتری در دروس کسب میکنند. این مسئله بین پسرها و دخترها فرقی ندارد. این موفقیت دو دلیل مهم برای تأثیر مشارکت پدران در پیشرفت و موفقیتهای علمی کودکان دارد:
معمولا کودکان با پیشرفت خود در پی جلب رضایت پدر هستند. مشارکت پدر، باعث برقراری رابطه عاطفی با کودک است و انگیزه کودک را افزایش میدهد. نتایج یک مقاله پژوهشی نشان میدهد، ارتباط مستقیم پدر با فرزند به مستقل شدن فرزند بسیار کمک میکند، چون پدرها بیشتر فرزندان را به چالش میکشند. پس پدرها یک الگوی انگیزشی بسیار خوب برای فرزندانشان هستند. پدر بهعنوان یک الگوی انگیزشی میتواند کودک را به تحصیل و یادگیری علمی تشویق کند.
راهکارهای افزایش انگیزه فرزندان توسط والدین:
۱_نظارت داشتن بر فعالیت فرزند: به فعالیت فرزند خود در خانه و مدرسه دقت کنید. رفتارهای غیرطبیعی او را بررسی کنید و از فرزندتان غافل نشوید. دقت شما نباید مانند بازجویی و نگهبانی باشد؛ بلکه باید به فرزند احساس مراقبت و توجه را منتقل کند.
۲_ارتباط والدین با مدرسه: ارتباط والدین (هم پدر و هم مادر) با مدرسه و ارتباط داشتن با کادر مدرسه میتواند تأثیر زیادی بر انگیزش و وضعیت تحصیلی فرزندان داشته باشد. همکاری والدین با اولیای مدرسه میتواند در به وجود آوردن ارتباط مطلوب خانه و مدرسه کمک کند.
۳_استفاده از تشویق کلامی و استفاده نکردن از تشویقهای مادی
۴_ آگاهی از وضعیت تحصیلی فرزندتان: والدین باید بدانند فرزندشان در چه درسی عملکرد بهتری دارد و چه موضوعی برای او دشوارتر است. اما نکته قابلتوجه این است که والدین هرگز نباید به فرزند خود تلقینهای نادرست ارائه کنند (برای مثال: رضا در ریاضی ضعیف است). این موجب میشود که خودپنداره تحصیلی دانشآموز بدین شکل صورت گیرد که هرقدر تلاش کند، نمیتواند در درسهای موردنظر (مثلا ریاضی) به موفقیت برسد.
۵_عادت به مطالعه دهید
۶_ارتباط با فرزند: من معتقدم رابطه والدین با فرزندان مهمترین عنصر فرزندپروری است. این ارزش ارتباط ماست که تعیین میکند چقدر خوب به ما گوش میدهند، محدودیتها و ارزشهای ما را میپذیرند و چقدر همکاری میکنند. این ارتباط در بازی، مهمانی، خواب، سلام و احوالپرسی ساده، بغل کردن فرزندان و ابراز محبت و لحظهلحظه زندگی تعریف میشود.
