روزهایی که گذشت، شاهد ظلمی بیسابقه از سوی یک رژیم جنایتکار بودیم و در مقابل، ایستادگی و همدلی بینظیر مردمی را به نظاره نشستیم که نسلهای جدید و دور از دوران دفاع مقدساند و تنها روایتهایی از آن دوران را در کتابها، فیلمها یا خاطرات بزرگترها شنیدهاند.
در بحران جنگ، تربیت کودکان و نوجوانان نیازمند بازنگری عمیق و فوری است. شیوههای تربیتی مرسوم که بر نظم، پیشرفت تحصیلی یا موفقیت فردی تمرکز دارند، در فضای ناایمن و پرتنش جنگی، دیگر کارآمد نیستند.
دیشب به کلهام زد برای فرشته خانم، زن همسایهمان شیره گوشت بپزم؛ تازگیها فارغ شده. نوزادش بیقرار است و از کله سحر تا کله سحر بعدی بیتابی میکند.
به تصویر حضرت آقا روی قاب تلویزیون خیره میشوم. اقتدار قدمهایشان توی فضای رژه دلنگرانیها را محو میکند.
آدمها برای من دو دستهاند؛ آنهایی که زیبا میخندند و زشت و این یک قرارداد بین من و دلم است که هرکه زیبا میخندند، برایم دوستداشتنی میشود و شما، در همین دستهاید. دوست ندارم با نوشتن اسم زشتخندهها، نامه را خراب کنم. ولی یکیاش را بخواهم مثال بزنم، همان کسی است که سرزمین اشغالی در چنگ او گرفتار است. بگذریم!
جنگ همان واژه ترسناکی که تا به امروز این چنین آشنا نبود. برای من خلاصه میشد در زندگینامه شهدای دفاع مقدس و بعدترها در خاطرات شهدای مدافعان حرم. ولی این روزها واژهای است که در معاصرترین دوران نمود پیدا کرده است و این طور به یک باره، سرو کلهاش پیدا شده است
درست به فاصله چندساعت بعد از حمله آمریکا به ایران و بمباران سه مرکز هستهای در فردو، نطنز و اصفهان، بسیاری از خبرگزاریها و پایگاههای خبری مختلف داخلی و خارجی تحلیلهای زیادی درباره ابعاد مختلف این ماجرا اعم از اقتصادی، سیاسی و امنیتی ارائه دادند.
بیش از یک هفته از جنگ گذشته است و دیشب آمدیم خانه مادربزرگ در جنوب تهران. دیروز ظهر که از خرید برگشتیم، همسایه کناری با اضطراب و هراسی که چنگ انداخته بود به گریبانش، چند دقیقهای ما را توی راهرو سر پا نگه داشت و مرثیه خواند که فلانطور شده و بَهمانطور میشود و جمع کنید از تهران بروید.
چند روز است خانه نرفتهام. شب و روز را گم کردهام. خیلی خستهایم، اما پای کاریم. نفس میکشیم تا آنکه پا روی نفسمان گذاشته است را از خانهمان بیرون کنیم. دشمن صهیونیستی، سگ هار شده است، نه! سگ هار بوده، حالا قلاده پاره کرده است.
این روزها مردم ایران به دلیل تجاوز خارجی رژیم صهیونیستی با محوریت مقام معظم رهبری، به یک وحدت سیاسی بیسابقه رسیدهاند؛ وحدتی که طی سالهای گذشته و به دلیل مسائل مختلف اقتصادی و سیاسی دچار خدشه شده بود.
این جنگ، بههرحال جنگ است و باید مردم برای شرایط جنگی آماده باشند. رهبر حکیم انقلاب تصریح کردند بر موضوع جنگ. این مسئله جنگ باید مورد توجه جدی قرار گیرد تا مردم دستکم از لحاظ ذهنی آماده شوند و در صورت لزوم، کمک کنند.
هوای ظهر اصفهان گرم است، مامان هم از دیروز گفته قلبش درد میکند و فشار خونش بالاست. گفته روی من برای نگهداری از بچههایت خیلی حساب نکن مامان. دلم نمیآید بیشتر اصرار کنم، همسرم هم صبح میگوید تا هفت و هشت شب سرکارم.