گفت‌وگوی «اصفهان‌زیبا» با حسین میرزایی، نماینده مردم اصفهان:

ناگفته‌های فولادگیت

شاید این روزها موضوع حجاب و عفاف و تصویب لایحه‌ای برای آن ازجمله مهم‌ترین خبرهایی باشد که در حوزه فعالیت کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی دنبال می‌شود. به همین بهانه سراغ حسین میرزایی، نماینده مردم اصفهان در مجلس شورای اسلامی رفته‌ایم.

پروفسور محمودآبادی دانشمندی باورمند بود:

جمع اضداد در محمودآبادی

سیداصغر محمودآبادی اولین استاد تاریخ اسلام دانشگاه اصفهان بعد از انقلاب و متولد محمودآباد اصفهان بود. عضویت در هیئت علمی گروه تاریخ دانشگاه اصفهان و تألیف کتاب «حضور ایران در جهان باستان» از جمله فعالیت‌های او بود.

معرفی گروه نهضت مطالبه‌گری اصفهانی‌ها و آشنایی با فعالیت‌های آنان:

ترک فعل مسئولان؛ مشکل اصلی کشف حجاب

از شهریورماه سال گذشته اتفاقاتی در کشور رخ داد که منجر به بروز برخی بی‌قانونی‌ها و کشف حجاب‌ها شد. در این راستا جامعه مذهبی کشور ساکت ننشست و واکنش‌های مختلفی از جمله اعتراض و تحصن و… نسبت به این موضوعات از خود نشان داد.

بررسی اقدامات شهرداری اصفهان برای اوقات فراغت تابستانی:

تعطیلات خود را چگونه می‌گذرانید؟

اوقات فراغت در زندگی انسان حساسیت فوق‌العاده‌ای دارد و‌ اندکی بی‌تفاوتی و بی‌توجهی به آن می‌تواند آسیب‌ها و انحرافات فراوان به بار آورد.

گفت‌وگو با رئیس اداره توسعه فرهنگ شهروندی شهرداری اصفهان:

تبلیغات شهری، نیش یا نیشتر؟!

انواع رسانه‌های تبلیغات محیطی ازجمله تابلوها، بیلبوردها، اتوبوس‌ها و … عوامل مهمی هستند که فضای بصری شهرها را تحت‌تأثیر قرار می‌دهند و با مخاطبان و شهروندان، ارتباطی دوسویه برقرار می‌کنند.

بررسی عملکرد شورای مشورتی بانوان شهرداری اصفهان:

شورای «فقط» مشورتی بانوان

از ابتدای دوره جدید مدیریت شهری و با روی کار آمدن علی قاسم‌زاده به عنوان شهردار، شورایی تحت‌عنوان شورای مشورتی بانوان به منظور اهمیت بیشتر به بانوان در این حوزه تشکیل شده است.

گفت‌وگو با دکتر ابراهیم فیاض، درباره جایگاه تخت‌فولاد:

تولید معنا در تخت‌فولاد و مبادله معنا در شهر

آنچه از مکان‌های زیارتی به مدنیت اصفهان کمک کرده، تخت‌فولاد بوده است. این گفته دکتر ابراهیم فیاض است، استاد مردم‌شناسی دانشگاه تهران، که در مصاحبه اختصاصی با اصفهان زیبا، جایگاه تخت‌فولاد در اصفهان امروز را به بحث و بررسی گذاشته است.

نام مادر روح‌الله

یکی را چه بگذاریم، همه‌مان رفتیم توی فکر. من یکی خنده‌ام گرفت. بابا همیشه توی حرف‌هایش می‌گفت: من دوست دارم دورم پر از بچه باشد. یکی‌دو تا فایده ندارد. خدای عالم به من مال و ارثی که نداد. ارثیه خدا به من آسم پدرم است و آخرش همان مرا می‌کشد. مال‌ومنال نمی‌خواهم.

بوسه‌باران اشک‌ها

خبر شهادت آقامصطفی را که برایش آوردند، روی طاقچه بودم. کاش دست داشتم تا شب و روز توی سرم می‌زدم. کاش دهان داشتم تا ضجه می‌زدم و مویه می‌کردم برای غربت آقامصطفی توی کشور غریب. ولی ایشان نه ضجه‌مویه کردند و نه حتی پیش علمای نجف قطره اشکی ریختند.

دوتا دم و دوتا بازدم

خانه شخص امام منبر بود. مریم می‌گفت: هرروز همین است. مردم بس که زیادند توی خانه جا نمی‌شوند. مریم گفت: آقا را دیده‌ام. دیگر نمی‌روم که حق دیگران را نخورم.

سرباز کوچک آقا

آسیه یک دستش را به کمرش زده و با دست دیگرش، هم نرده‌ها را گرفته بود و هم گوشه چادرش را. بااحتیاط از پله‌ها پایین می‌آمد. صورتش خیس عرق بود. رنگش سفید سفید شده بود. مشخص بود خیلی درد دارد. بعد از هر دوسه پله می‌ایستاد و نفسی تازه می‌کرد. با هم پله‌ها را آرام پایین آمدیم.

مدافع حرمی که امام خمینی(ره) در گوش او اذان گفت:

نذر انقلاب و اسلام

بعد از کلی دربه‌دری همسرم به کمک یکی از دوستانش توانست حوالی جماران خانه‌ای قدیمی پیدا کند. دکتر گفته بود برای ریه‌اش هوای سالم لازم دارد. بچه دومم را از امام‌رضا خواسته بودم. به خاطر آسم، دکترها از بارداری منعم کرده بودند. کمبود اکسیژن، هم برای من و هم جنین خطرناک بود.