بحث در مورد ابرپروژه ویژه و مهمی به اسم دهکده لجستیک اصفهان قدمتی بهاندازه یک دهه دارد. مکانی که قرار بود هاب لجستیک مرکز ایران باشد و دروازههای جهانی را در زمینه حملونقل به روی استان اصفهان باز کند.
نیمی از درآمد کارگران برای اجارهبها صرف میشود و عملا چیزی باقی نمیماند که صرف دیگر جنبههای زندگی شود. راهکارهایی که برای بهبود شرایط در نظر گرفته شده است، راهگشا نیستند؛ مثلاوام خرید مسکن با اقساط بسیار سنگین و نرخ سود فراوان، برای کارگران مناسب نیست.
اقتصاد شهری اصفهان در دهههای اخیر شاهد دگرگونیهای بزرگی بوده است؛ دگرگونیهایی که از حجرههای کمنور بازار قیصریه آغاز شده و تا پاساژهای پرنور سیتیسنتر و ارگ جهاننما کشیده شدهاند. آیا این تغییر چهره، زوال سنت است یا نشانهای از رشد و تحول؟ در این گزارش به مسیر تاریخی بازارهای شهر و نسبت آن با سبک زندگی امروز میپردازیم.
کارفرمایان اصفهان با کمبود نیروی کار مواجه شدهاند؛ موضوعی که بهزعم متولیان کارگری اصفهان ناشی از افزایش شکاف میاندرآمد نیروی کار و هزینههای معیشت است.
بازار خودروی اصفهان این روزها با افت شدید معاملات و کاهش روزانه قیمتها مواجه شده است. کاهش معاملات نتیجه مستقیم افت قدرت خرید مردم، تغییر نگرش سرمایهگذاران و بیثباتی فضای اقتصادی کشور است.
اصفهان در سالهای اخیر، با وجود ظرفیتهای گسترده صنعتی، همواره با چالشهای پیچیدهای در مسیر توسعه و پایداری تولید مواجه بوده است.
محصولات متنوع کشاورزی در استان اصفهان تولید میشود که هرکدام از آنها در صورت فراوری میتوانند راهی بازارهای بزرگ دنیا شوند و ارزآوری مناسبی برای استان به همراه داشته باشند.
شهرک صنایع کارگاهی امیرکبیر اصفهان با سابقهای چنددههای، امروز بهعنوان یکی از بزرگترین و مهمترین شهرکهای صنعتی کشور شناخته میشود.
در سالهای اخیر، ساخت مجتمعهای تجاری چندینطبقه یا اصطلاحا «مالسازی» به یکی از رویکردهای توسعه شهری تبدیل شده است که ریشه در نوعی سبک زیست اقتصادی دارد.
در روزهایی که کشور با شرایط خاص اقتصادی ناشی از تنشهای امنیتی و جنگ ترکیبی مواجه بود، سازمان تعزیرات حکومتی در کنار سایر نهادهای نظارتی، با سودجویی، احتکار و اخلال در بازار مقابله کرد.
در دل کویر مرکزی ایران، شهری قرار دارد که با وجود جمعیت اندک و وسعت محدود، گنجینهای زنده از تاریخ، فرهنگ، زبان و آیینهای کهن ایرانی را در دل خود جای داده است.
وقتی نام مرگ به میان میآید، ذهن آدمی ناخودآگاه به سمت فقدان، نبودن و دلتنگی میرود. هر خانوادهای، روزی با این واقعیت تلخ روبهرو میشود؛ لحظهای که باید با عزیزی وداع کند.