ننه علی زندگیاش را توی اتاق سه در چهارِ خانه بساط کرده، تختش را گذاشته یک گوشه، لباسهایش همان حوالی، روبهرویش یخچال، تلویزیون، ساعت، اسباب و اثاثیه و علی که توی قاب عکس، لابهلای همه وسایل، ننه را نگاه میکند. اینها همه چیدمان خودِ ننه علی است که وقتی مینشیند، میخوابد، نماز میخواند، درِ یخچال را باز میکند، بتواند با علی حرف بزند. البته که ننه به اینها راضی نمیشود. از سال 60 که علی شهید شد، چند روز در هفته با چادر رنگیاش زنبیل به دست خودش را به پسر میرساند.
مراسم استقبال از خانواده شهید حسین شکرائیان در دانشگاه صنعتی اصفهان
واکسیناسیون در اصفهان با استقبال حداکثری روبه رو نشد، اما گذار در کوچه و خیابانهای شهر حکایت از بیتوجهی بسیاری از شهروندان اصفهانی به پروتکلهای بهداشتی و ساده انگاری کرونا در نفسهای آخر پیک پنجم و جان گرفتن اولین نفسهای موج ششم است. خیابانها و پاساژهای شلوغ و وسایل حمل و نقل عمومی، فستفودیها و رستورانها و سایر امکان عمومی و پوشیده پر است از آدمهایی که نه تنها ماسک بر چهره ندارد که با جمع شدن دور هم احتمال انتقال ویروس را در شهر بالا میبرند. در کنار اینها آمار مرگ و میر و تعداد مبتلایان به کرونا در اصفهان، زنگ هشداری را در این شهر به صدا درآورده است؛ صدایی که البته به گوش خیلیها هنوز نرسیده است و واهمهای که به دلشان رخنه نکرده.
«چشمه کوهرنگ، برای اولین بار خشک شد.» این خبر در روزهای اخیر به سرخط رسانهها تبدیل و اظهارنظرها و تصاویر مختلفی نیز در فضای مجازی در رابطه با آن دست به دست شد؛ اظهارنظرهایی آغشته به هشدار به استانهای چهارمحــــال و بختیاری، خوزستان، اصفهان و یزد که در رسانهها نیز انعکاس یافت. آنطور که «آفتابنیوز» گزارش داده: «طی روزهای گذشته چشمه «کوهرنگ» که تأمینکننده آب چند استان بود خشک و این مسئله آبی تنها به اینجا ختم نشد و آب ذخیرهشده سد «کوهرنگ» تمام شد. گفتنی است آب این سد به وسیله نصب پنج کیلومتر لوله از سرچشمه «کوهرنگ» تأمین میشود.
دیردره1 بوی بدن خودش را به پیاز خام تشبیه میکند. دیپاک میگوید ژل بعد از اصلاح موردعلاقهاش بوی تهوعبرانگیزی دارد و قهوه هم بوی محصولات شوینده میدهد. جولی فکر میکند که قهوه و شکلات هردو بوی خاکستر سوخته میدهند. اغلب مردم میدانند که یکی از نشانههای اصلی کووید-19، آنوسمی2 یا از دست دادن حس بویایی است. این علامت ممکن است هفتهها یا حتی ماهها طول بکشد. بااینحال، تعداد فزایندهای از کسانی که از کووید-19 بهبود یافتهاند، متعاقباً گرفتار عارضۀ آزاردهنده و سردرگمکنندۀ دیگری میشوند که پاروسمی3، بویاییپریشی یا اختلال حس بویایی نام دارد. این عارضه معمولاً باعث میشود چیزهایی که زمانی بوی دلپذیر و خوشایندی داشتند، حالا بوی نامطبوع یا بویی شبیه گندیدگی بدهند.
در مطلب پیشین با انواع حمام درمانی آشنا شدید. ادامه این مبحث را که زیرنظر دکتر جمشید هاشمی است، میخوانید:
«دندان شیرین» داستانی درباره یک همهگیری مرموز است. ویروسی که حدس زده میشود از یک آزمایشگاه شیوع پیدا کرده باشد، همه چیز را تحت تأثیر خود قرار داده و دنیا را تبدیل به آخرالزمان کرده. تقریباهیچ چیزی به شکل امروزی باقی نمانده؛ مثل تمام داستانهای ویرانشهری، مردم برای بقا دستوپا میزنند و هر کسی فقط به فکر نجات خودش و بیمار نشدن است.
ردسرهای مهریه تمامی ندارد. همین چند وقت پیش بود که جمعی از مردان در مقابل مجلس تجمع کردند تا اینگونه اعتراض خود را به قوانین فعلی مهریه نشان دهند. این مردان با در دست داشتن پلاکاردهایی که روی آنها نوشته بود: «قیمت سکه در زمان انعقاد عقد + نرخ تورم سالانه بانک مرکزی» «طبق قانون حمایت از خانواده، زنها در عدم تمکین و انحلال کانون خانواده آزادی مطلق دارند»، «قوانین فمینیسم نمیخواهیم» و «طبق نظر فقها حبس مردان به دلیل عدم پرداخت نفقه و مهریه شرعا جایز نیست»، مطالبات خود را بیان کردند. این اولین باری نیست که مردان به قوانین فعلی مهریه اعتراض میکنند، بلکه این موضوع سالهاست که به محلی برای بحثوجدل تبدیل شده است.
حتماً تا به حال کودک یک سالهای که به تازگی یاد گرفته اشیا را در دست بگیرد دیدهاید. بچهها اینجور وقتها همه چیز را با دقت نگاه میکنند، ممکن است ساعتها زیر و رویش کنند و اگر مراقب نباشید هرچه را در دستشان هست، بدون محدودیت به دهان ببرند. چه یک سیبِ سبز، چه منگولهی کلاهِ بافتنی و چه دُمِ گربهی پشمالویی که به عنوان حیوان خانگی نگه میدارید. بچهها همه چیز را میکاوند چون نیرویی قدرتمند درونشان میگوید که همه چیز جدید است، همه چیز خارقالعاده است و همه چیز را باید کشف کرد.
درحالیکه مشکلات زیستمحیطی روزبهروز پررنگتر و ملموستر از قبل در شهرها پدیدار میشود، کمتر کسی حواسش به آثار دلخراش این آسیبها بر دیگر بخشهای حیات و چرخه زندگی است. تا همین چند سال پیش که زایندهرود هنوز رگههایی از حیات را در پیکر خود احساس میکرد و هوای پاک و آسمان آبی، به رؤیا تبدیل نشده بود، دستههای پرندگان مهاجر آسمان را نقاشی میکردند و با حضور خود در پهنههای زیستمحیطی، آمدن فصل تازه را خبر میدادند.
ایران دارد پیر میشود و آهنگ رشد جمعیت آن بهسوی صفرشدن، نزدیک؛ مسئلهای که در دهههای گذشته از سوی جمعیتشناسان هشدار داده شده بود و حالا با توجه به آمار پایین تولد و ازدواج، تشدید شده است. دکتر شهلا کاظمیپور، استاد جمعیتشناسی دانشگاه تهران، در گفتوگو با اصفهانزیبا پیشبینی میکند: «تا سی سال آینده، جمعیت ایران به صد تا صدوده میلیون نفر افزایش مییابد و جـمــعـیــت هــشـتمــیـلیــوننفری سالمندان نیز، بیستمیلیون نفر خواهد شد.»
اختلال نقص توجه و بیشفعالی (ADHD) یکی از مشکلات شایع درزمینۀ سلامت روان است اما اغلب اوقات، افراد درک درستی از آن ندارند. نشانههای این اختلال شامل عدم توجه، بیشفعالی و تکانشگری میشوند، رفتارهایی که ممکن است هرکسی گهگاه آنها را تجربه کند؛ اما چنین رفتارهایی از کسانی که اختلال نقص توجه و بیشفعالی دارند، بهکرات سر میزند و زندگی روزمرۀ آنها را در مدرسه، خانه و هر جای دیگر با اختلال مواجه میکند.