عمود ۸۳۳، موکب نداء الاقصی. قدمهای خستهشان را میبینم که روی صندلی پلاستیکی آرام میگیرند. زن و مرد، بزرگ و کوچک، چشمان بیرمقشان را دوختهاند به تریبون روبهرویشان. عبدالله میکروفن در دست میگیرد.
امسال هم مثل دوسال قبل با خانواده راهی مسیر کربلا شدیم و مثل همیشه میگویم این سفر، آنهم خانوادگی، تفاوت و لذت دیگری دارد.
در روزهای بحرانی غزه بار دیگر هنرمندان سراسر جهان تلاش کردند تا چهره ظالم و وحشی رژیم غاصب صهیونیستی را به تصویر بکشند و از مفهوم انسانیت در غزه دفاع کنند.
بیش از 9 ماه از آغاز جنگ غزه میگذرد، جنگی که تاکنون موجب شهادت، مجروحیت و زخمیشدن بیش از 100هزار غیرنظامی فلسطینی شده و از منظر نرخ کشتار غیرنظامیان، عنوان مرگبارترین جنگ قرن بیستویکم را یدک میکشد.
ما بر سر موضوعهای مختلف در ایران دعوا میکنیم. تازه انتخابات را پشت سر گذاشتیم و کلی دعوای قرمز و آبی در حافظه ما به جا گذاشت.
– هیییس یوما، رائد جان، صدا نکن داداشت خوابه!
روز پنجشنبه (۲۴ خرداد) استان اصفهان میزبان یادواره ملی شهدای رسانه کشور و شهدای مظلوم خبرنگار غزه بود.
اسمش را نمیدانم؛ اسم بابای روحالروح را میگویم.
بابای همان دخترک فلسطینی که جسد بچه بیجانش را در آغوش کشیده بود و هی تکان، تکانش میداد و میگفت: روحالروح! …
زن رو به مردش میگوید: نگاه کن جای ما اینجا نبود. قرار بود ما را به بیمارستانی در مجتمع پزشکی ناصریه ببرند. مرد با نگاهی که غربت در آن موج میزند، میگوید: نگران نباش. خدا با ماست ساره.
تجمع گسترده تانکها و ادوات نظامی رژیم صهیونیستی در نزدیکی رفح، حاکی از حمله قریبالوقوع این رژیم سفاک و خونخوار به مردم مظلوم غزه است.
در پی اعتراضات دانشجویان دانشگاه کلمبیا در آمریکا علیه اقدامات نظامی صهیونیستها در غزه با هدف آتشبس فوری، قطع همکاری آمریکا با اسرائیل و عدمحمایت نظامی از سیاستهای این رژیم اشغالگر، هزاران دانشجو از 30 دانشگاه دیگر به این خیزش پیوستند و خواستار قطع ارتباط دانشگاههای خود با صهیونیستها شدند.
تازه از مهمانی برگشته بودم. مهمانی خاصی دعوت بودم. طایفه بزرگی را فراخوان داده بودند که فکرشان را جمع کنند، خاطراتشان را مرور کنند و یک شب خاطره از دو شهید طایفهشان برگزار شود.