پس از پیروزشدن انقلاب اسلامی در بهمن 57، انتخابات به عنوان یکی از ارکان مهم سیاست کشور به قانون اساسی ایران اضافه شد. انقلاب محصول تفکرات متفاوت در ایدئولوژی و روش اجرا بود. در طول چهار دهه گذشته اجماع این نظرات به سمت منافع ملی چندان شکل نگرفته است و این اختلاف آرا و نظرات در انتخابات مختلف بروز و ظهور بیشتری میباید.
در قسمت قبل خواندیم انتخابات بیست و دومین مجلس شورای ملی در ۱۳ مرداد ۱۳۴۶ برگزار و ۲۱۶ نماینده ازجمله شش زن به مجلس راه یافتند. بیست و دومین دوره مجلس شورای ملی در تاریخ ۱۴ مهر ۱۳۴۶ با ریاست سنی سرلشکر فضل الله همایون و سپس عبدالله ریاضی بازگشایی شد. طبق قانون جدید که در ۱۰ تیر همین سال تصویب شدهبود، تعداد کرسیهای مجلس به ۲۱۹ نفر افزایش یافت که شش کرسی مجلس به زنان رسید.
در قسمت قبل خواندیم مجلس بیستم شورای ملی در دوم اسفند 1339 بازگشایی شد. انتخابات این دوره ابتدا در تابستان ۱۳۳۹ برگزار شد و پس از اعتراض و ابطال، دوباره در زمستان به انجام رسید. نخستین جلسه رسمی مجلس در ۱۱ اسفند ۱۳۳۹ برگزار شد. در اردیبهشت ۱۳۴۰ شاه به درخواست امینی مجلسین را بهمنظور بازنگری در قانون انتخابات منحل کرد. بیستویکمین دوره مجلس شورای ملی که پس از انحلال مجلس بیستم روی کار آمد، در تاریخ 14 مهر 1342 بازگشایی شد.
مجلس ششم یکی از پرچالشترین مجالس بعد از انقلاب است که ضمن طرح قوانین مهم، با تحصن و رد صلاحیت مواجه شد؛ هرچند ریشه حضور جریان معروف به اصلاحطلب را باید در مجلس سوم یافت که مشهور به چپهای خط امامی مدعی حمایت از مستضعفان بودند؛ اما با تشکیل دولت اصلاحات، این جریان با چرخش به سمت طبقه متوسط ادبیات معنایی خود را به کلی تغییر داد. با نگاه به جریان فکری اصلاحطلبی میتوان دریافت که یکی از مسائل مهم و مبهم عدم تبیین و تعریف ایدئولوژی و برنامه برای جامعه است که در این زمینه نیروهای شاخص این جریان باید شفافسازی کنند و برای حامیان خود تعریف کنند که دقیقا با چه جریانی مواجه هستند؟ نیروهای این جبهه از چه روش و منِشی پیروی میکنند؟
در قسمت قبل خواندیم که مجلس هفدهم در هفتم اردیبهشتماه 1330 بازگشایی شد. آقایان آیتالله کاشانی، عبدالله معظمی و سید حسن امامی در این دوره ریاست مجلس را بر عهده داشتند. 45 قانون، یک کابینه و 81 نماینده ثمره این دوره از مجلس بودند. انتخابات مجلس هفدهم از آبان ۱۳۳۰ آغاز و انتخابات تهران در ۱۷ دی ۱۳۳۰ برگزار شد. پس از انتخاب ۸۰ نماینده، محمد مصدق دستور توقف انتخابات تا پس از بازگشت خود از لاهه را صادر کرد. انتخابات سایر حوزهها هرگز انجام نشد.
مصوبه نهم آذر مجلس، واکنش شوراهای اسلامی سراسر کشور را به همراه داشت. دو لایحه درآمد پایدار شهرداری ها و دهیاریها و مالیات بر ارزش افزوده پس از حدود دو دهه با هدف افزایش درآمد شهرداریها در مجلس دهم به تصویب رسید و پس از ایراد شورای نگهبان در مجلس یازدهم دوباره مورد بازبینی قرار گرفت.این دو لایحه که قرار بود وضعیت درآمدهای پایدار شهرداریها را بهبود بخشد با حذف تعدادی از اختیارات شوراها و مدیریت شهری، نهتنها درآمدبخشی شهرها را کاهش می دهد، بلکه شهرداری ها را به نهادی دولتی تبدیل میکند.
در قسمت قبل خواندیم دوره پانزدهم مجلس شورای ملی در تاریخ 25 تیر 1326 بازگشایی و در ششم مرداد اولین جلسه خود را برگزار كرد. رضا حكمت، ملقب به سردار فاخر، در این دوره ریاست مجلس را بر عهده داشت و 134 نماینده به مجلس راه یافتند؛ اما اعتبارنامه سه نماینده رد شد. مجلس فوق در تاریخ ششم مرداد 1328 به كار خود پایان داد. مجلس شانزدهم شورای ملی در تاریخ 20 بهمن 1328 مانند مجلس قبل با ریاست رضا حكمت بازگشایی شد؛ البته رئیس مجلس در جلسه سوم به تاریخ سوم اسفند انتخاب شد. در روند برگزاری انتخابات نیز كلیه آرای خوانده شده در تهران باطل اعلام شد.
در قسمت قبل خواندیم مجلس چهاردهم شورای ملی در تاریخ 6 اسفند 1322 بازگشایی و در 21 اسفند اولین جلسه رسمی خود را به ریاست سید محمدصادق طباطبایی برگزار کرد. انتخابات مجلس در فضای حکومتنظامی در خرداد 1322 با شرکت 800 نفر برگزار شد. در این دوره 136 نماینده در مجلس حضور یافتند، اما اعتبارنامه سیدجعفرپیشهوری رد و اعتبارنامه آیتالله کاشانی به مجلس نرسید. مجلس فوق درنهایت در تاریخ 21 اسفند 1324 به کار خود پایان داد. دوره پانزدهم مجلس شورای ملی در تاریخ 25 تیر 1326 بازگشایی شد و در 6 مرداد اولین جلسه خود را برگزار کرد. رضا حکمت ملقب به سردار فاخر، در این دوره ریاست مجلس را بر عهده داشت و 134 نماینده به مجلس راه یافتند اما اعتبارنامه سه نماینده رد شد.
مجلس چهاردهم شورای ملی در تاریخ 6 اسفند 1322 بازگشایی و در 21 اسفند اولین جلسه رسمی خود را به ریاست سید محمدصادق طباطبایی برگزار کرد. انتخابات مجلس در فضای حکومت نظامی در خرداد 1322 با شرکت 800 نفر برگزار شد. در این دوره 136 نماینده در مجلس حضور یافتند، اما اعتبارنامه سیدجعفر پیشهوری رد شد و اعتبارنامه آیتالله کاشانی به مجلس نرسید.
در قسمت قبل خواندیم انتخابات مجلس دوازدهم شورای ملی که آخرین دوره مجلس در دوران حکومت رضاشاه بود در تاریخ 26 فروردین 1318 برگزار شد و در سوم آبان 1318 با ریاست محتشم السلطنه آغاز به کار کرد که در این دوره 137 نماینده به مجلس راه یافتند و دو تن از آنان سلب صلاحیت شدند. سیزدهمین دوره مجلس شورای ملی در 22 آبان 1320 بهعنوان اولین مجلس دوران حکومت محمدرضا شاه در دوره حضور متفقین در ایران به ریاست محتشم السلطنه با 135 نماینده آغاز به کار کرد.
مجلس دهم شورای ملی در تاریخ 15 خرداد 1314 با ریاست حسن اسفندیاری (محتشمالسلطنه) آغاز به کار کرد. در این دوره، آقایان محمدعلی فروغی و محمود جم در جایگاه نخستوزیری مسئول دولت بودند. علیاکبر داور، تیمسار نخجوان، مرتضیقلی بیات و… از اعضای هیئت دولت در این دوره مجلس بودند.
خبر اتهامهای اکبر طبری گزارشی عادی و معمولی نیست. اینکه فردی به مدت دو دهه دریکی از عالیترین موقعیتهای دستگاه قضایی آن هم با دو رئیس قوه قضائیه کار کرده و در این مدت بهطور حرفهای مشغول روابط ناسالم قضایی و مالی بوده امری نیست که بتوان بهسادگی از آن گذشت؛ اما این فرد تنها […]