وقف، سنتی ریشهدار و ماندگار در فرهنگ اسلامی، از دیرباز در دل زندگی مردم اصفهان جریان داشته و امروز نیز بهعنوان یکی از مؤثرترین جلوههای نیکوکاری و مسئولیت اجتماعی، نقش پررنگی در آبادانی فرهنگی، اجتماعی و مذهبی این استان ایفا میکند.
شهر تاریخی اصفهان در دوره آلبویه و سلجوقیان بهعنوان پایتخت انتخاب شد.
از هر کوی و برزن شهر که میگذریم، اگر بر درودیوار نظاره کنیم، محال است از خیابانی عبور کنیم و عبارت «وقف…» از نظرمان نگذرد. وقف، سنت حسنهای است که یادِ انسان را حتی بعد از مرگ نیز زنده نگه میدارد. وقف انسان را به دریایی بدل میکند که هزاران رود از آن میجوشد.
وقف یک سرمایهگذاری مادی و معنوی و جزو بهترین مصادیق انفاق و صدقات جاریه بهشمار میرود که توجه به آن، به تناسب مسائل مکانی و زمانی پاسخگوی نیازهای جامعه است؛ بهویژه آنکه برای عزاداری امام حسین علیهالسلام و پیادهروی اربعین صورت گیرد.
یکی از اعمال حسنه که همچون صدقه جاریه باقی میماند و اثرات و برکات آن نصیب افراد جامعه میشود، سنت حسنه «وقف» است. وقف نمادی از روح خیرخواهی، تعاون، همزیستی و عطوفت انسانی و برخاسته از ایمان به جاودانگی انسان است.