منیره فهامی
شهید محمود تاجالدین به روایت برادر
زیر لب قرآن خواند و آسمانی شد
در روزگاری که آسمان این سرزمین هر صبح با صدای آژیر و هر شب با صدای انفجار بیدار میشد، جوانانی بودند که در دل آتش، بوی بهار را میجستند؛ نه از جنس افسانه که از گوشت و خون، از کوچههای همین شهر، با دلهایی پر از ایمان و نگاهی دوخته به افقهای دور.
سرتیپ دوم مجتبی شیروانیان از پسر شهیدش ابوالفضل، اولین شهید مدافع حرم اصفهان می گوید
شهادت را در چهرهاش میدیدم
او سرتیپ دوم پاسدار، مجتبی شیروانیان؛ پدر شهید مدافع حرم است و آقا ابوالفضل، پسرش، اولینشهید مدافع حرم شهر اصفهان.
شهیدان مهدی و عزیزالله دهقانی به روایت خواهر
دری نیمهباز و مادری در انتظار
هار پسر خانواده دهقانیناژوانی، همزمان در جبهه حضور داشتند. مادری که هر لحظه انتظار پسرانش را میکشید و بالاخره دو پسر این خانواده اکبر و رضا جانباز شدند و دو پسر دیگر، عزیزالله و مهدی در عملیات محرم مفقودالاثر.
شهید حسین فورجانیزاده به روایت مادر
تا بهشت با هم میرویم
در دل این روایت مادرانه، عذرا حاجیان از پسرش سخن میگوید، پسری که جان و جوانیاش را در مسیر عشق و ایمان نثار کرد؛ حسین فورجانیزاده، فرزندی که از روزهای پرالتهاب انقلاب با دستان نوجوانش بر دیوارهای شهر، تصویر امام و شعار مرگ بر شاه را مینشاند و با شجاعتی کودکانه اما قلبی به وسعت آسمان، قدم در راهی میگذارد که پایانش شهادت اس
فرزند شهید حسین رضایی از پدرش روایت میکند
مردی که با چفیه جان بخشید و جان داد
در کوچههای قدیمی محله بهرامآباد، هنوز نام مردی زمزمه میشود که از همان کودکی بار زندگی را به دوش کشید و در اوج جوانی، بالاترین افتخار را نصیب خود و محلهاش کرد.
شهید حسین فتحی بهرامآبادی به روایت برادر
نوجوانی که دل به دریا زد
گاهی سرنوشت انسانهایی را به دنیا میآورد که حضورشان کوتاه اما اثرشان عمیق و ماندگار است. اینان فرزندان برگزیدهای هستند که خداوند از همان آغاز بر دوششان رسالتی بزرگ نهاده است، رسالت دفاع از ایمان، عزت و خاک میهن.
گزارشی از مراسم اربعین شهدای جنگ دوازدهروزه
شهدای اقتدار در قاب افتخار
گاه آسمان، دلش که میگیرد، بهانهاش زمین است، بهانهاش، بغضی میشود که از غربت یاران آسمانی در گلوی زمینمانده است. و آن روز، در سالن اجتماعات گلستانشهدا، وقتی نسیم به احترامِ نام بلند شهیدان آهسته قدم برمیداشت، آسمان نیز طاقت نیاورد.
روایت زهره کاظمی از همسر شهیدش، محمود محسنی
سه دختر؛ یادگار همسری آسمانی
گاهی قصه عشق، در همهمه کوچههای ساده زندگی شکل میگیرد؛ نه با گل، شکلات و شامهای مجلل، بلکه با یک غنچه کوچک که هر صبح در کفش جا میگیرد، با دعای نماز صبح، با نجوای حدیث کسا، با قناعت، گذشت و نگاهی که در عمقش ایمان موج میزند.
همراه با زینب آقاخانی و روایتهایی از همسر شهیدش، عمران رفیعی
آقاعمران بهترین مرد خدا برای من بود
در خانهای کوچک، میان دیوارهایی که هنوز عطر حضور او را نفس میکشند، صدای آرام زینب آقاخانی، همسر شهید روایت میکند؛ روایت از مردی که نامش عمران بود و قلبش آسمانیتر از زمین؛ مردی که قرار دلش نه با وعدههای دنیا، که با ذکر اهلبیت بسته شد.
شهید هادی ابراهیمی به روایت مادر و پدر
دعایی در طواف پدر که مستجاب شد
روزهای سخت و پرالتهابی بود؛ روزهای ایستادگی، دفاع و مقاومت. هر روز خبر شهادت قهرمانان این مرز و بوم به گوشمان میرسید؛ آنهایی که محکم و استوار ایستادند تا ایران بایستد.
شهید محمدجواد عسگری به روایت پدرش
مادرش راضی به شهادتش شد
بعضیها آمدنشان، بودنشان، حتی رفتنشان هم بوی آرامش میدهد. محمدجواد از همان جنس آدمهایی بود که خدا در نگاهشان عشق را حک میکند و در دلشان شوق خدمت به خلق را مینشاند.
احمد بقولیزاده از پسر شهیدش، وحید صالحیراد میگوید
خانهای که هنوز بوی وحید میدهد
بعضی از آدمها نه با هیاهو که با سکوتشان، با ایمانشان، با صداقت و سادگیشان در دلها ماندگار میشوند. کسانی که بیادعا زندگی میکنند؛ اما با عزتی بزرگ به نام شهادت میروند.
شرکت پیام اصفهان زیبا
آرشیو کامل روزنامه
