روز سیاه آمریکا

 بدین ترتیب جلسه‌ای که به‌منظور تأیید نتایج انتخابات ریاست‌جمهوری و پیروزی جو بایدن در حال برگزاری بود، به دلایل امنیتی متوقف و به زمان دیگری موکول شد. رسانه‌های خبری آمریکا نیز در مقالات متعدد به تحلیل این رویداد و همچنین ریشه‌های بروز این خشونت تکان‌دهنده و عواقب احتمالی آن برای ساختار دموکراسی آمریکایی که به گواه بسیاری از تحلیلگران با چالشی بی‌سابقه روبه‌رو شده است، پرداخته‌اند. در ادامه می‌کوشیم گزیده‌ای از این مقالات تحلیلی را ازنظر بگذرانیم.
نیویورک‌تایمز در مقاله‌ای با عنوان «باید ترامپ را مقصر حمله به کنگره دانست»، به قلم هیئت تحریریه این خبرگزاری، اظهار می‌دارد: «رئیس‌جمهور طرفداران خود را تحریک به خشونت کرد. باید عواقب آن را هم بپذیرد.» در بخش‌هایی از این مقاله می‌خوانیم: «رئیس‌جمهور و حامیان جمهوری‌خواه او در کنگره، محرک حمله خشونت‌بار روز چهارشنبه علیه دولتی که آن را رهبری می‌کنند و ملتی که ادعا می‌کنند دوستش دارند، بودند. نمی‌توان چنین چیزی را تحمل کرد. سخنان فتنه‌برانگیز آقای ترامپ هزاران نفر را برانگیخت تا به ساختمان کنگره ایالات‌متحده یورش ببرند. برخی حتی وارد مجالس نمایندگان و سنا شدند؛ جایی که نمایندگان منتخب مردم گرد هم آمده بودند تا مطابق قانون اساسی به وظیفه خود برای شمارش آرای الکترال و تأیید انتخاب جو بایدن به‌عنوان رئیس جمهور عمل کنند.
آقای ترامپ جرقه این حملات را روشن کرد. ماه‌هاست که او علیه تصمیمی که رأی‌دهندگان در ماه نوامبر گرفتند، به‌تندی موضع می‌گیرد. او از طرفداران خود خواست که روز چهارشنبه در واشنگتن جمع شوند و آن‌ها را ترغیب کرد که به سمت ساختمان کنگره یورش ببرند. او بود که به آن ها گفت انتخابات دارد دزدیده می شود. او به آن ها گفت که بجنگند. او به آن ها گفت که ممکن است به جمعیت ملحق شود و حتی وقتی به ساختمان کنگره هجوم بردند، برای ساعات طولانی حاضر نشد از آن‌ها بخواهد که بس کنند، اعمالشان را محکوم کند یا کوچک‌ترین کاری برای دفاع از همان قانون اساسی ای بکند که سوگند خورده بود از آن صیانت کند. وقتی هم که نهایتا در اواخر روز صحبت کرد، عصبانیت معترضان را تأیید کرد؛ چراکه دوباره تکرار کرد انتخابات دزدیده شده است؛ ولی از آن‌ها خواست که به هرحال به خانه برگردند. این کنش فردی بود که نمی خواهد به وظایف خود به عنوان رئیس‌جمهور عمل کند یا با عواقب رفتار خودش مواجه شود.
ششم ژانویه 2021 به‌عنوان روزی تاریک ثبت خواهد شد. پرسش اینجاست که حتی با به پایان رسیدن دوره ریاست جمهوری آقای ترامپ، آیا آمریکا در آغاز افول به دوره‌ای حتی به‌مراتب تاریک‌تر و قطبی‌شده‌تر است یا در پایان آن؟ خطر واقعی و جدی‌ است؛ اما پاسخ این پرسش ازپیش تعیین شده نیست. سیاست‌مداران جمهوری‌خواه قدرت و مسئولیت این را دارند که با پایان دادن به حملات کلامی‌شان علیه دموکراسی آمریکایی و برخاستن در دفاع از ملتی که سوگند خورده اند به آن خدمت کنند، روند متفاوتی را رقم بزنند.»
فاکس‌نیوز اما می‌کوشد از زاویه‌ای متفاوت به این ماجرا بپردازد. تاکر کارلسون می‌نویسد: «در میان بمباران تصاویری که از اتفاق‌های روز چهارشنبه در ساختمان کنگره مخابره شد، زمان کمی صرف فکر کردن به این مسئله شد که اصلا چرا چنین چیزی اتفاق افتاد.دموکراسی مثل سوپاپ اطمینان عمل می‌کند. تا زمانی که مردم خالصانه باورداشته باشند که می توان با رأی‌دادن تغییری ایجاد کرد، آرام می‌مانند، به مجلس نمایندگان هجوم نمی‌برند، حرف می زنند، سازمان‌دهی می‌کنند و رأی می‌دهند؛ اما عکس این قضیه هم ممکن است: اگر مردم باور کنند که دموکراسی‌شان تقلبی است، که رأی‌دادن فقط ظاهری است، که نظام مهندسی شده و به‌طور مخفیانه توسط گروه کوچکی از افراد قدرتمند و متقلب که به نفع خودشان کار می‌کنند، اداره می‌شود، آن وقت خدا می‌داند که چه اتفاقی ممکن است بیفتد. البته ما می‌دانیم که چه ممکن است رخ دهد؛ چراکه همین حالا دارد اتفاق می‌افتد.
در مواجهه با نظرات مخالف، غریزه اولیه مقام نامشروع، حکم به سرکوب جمعیت می‌دهد؛ اما سرکوب هرگز شرایط را بهتر نمی‌کند؛ بلکه همیشه اوضاع کشور را متشنج‌تر و خطرناک‌تر می‌کند. مسئولان به‌ندرت متوجه این نکته می‌شوند. برایشان اهمیتی ندارد که گوش بدهند و یاد بگیرند؛ چراکه تمام این گفت‌وگوها به‌منزله رفراندومی در خصوص آن‌ها و رهبری‌شان است؛ بنابراین سرکوب را تشدید می‌کنند. میلیون ها آمریکایی خالصانه باور دارند که انتخابات نوامبر تقلبی بود. می‌توانید آن ها را دیوانه بدانید و به آن‌ها اعتنایی نکنید. می‌توانید آن‌ها را نظریه‌پردازان توطئه بنامید. می‌توانید آن‌ها را از توییتر بیرون بیندازید؛ اما این ها نظرشان را عوض نمی‌کند.»