به گزارش اصفهان زیبا؛ امسال برای اولینبار اواسط خیابان صغیر بعد از حسینیه کربلاییها موکب دمنوش راهاندازی شد و متولیان آن در دهه اول محرم پذیرای عزاداران بودند.
در این موکب انواع دمنوشهای گل محمدی، آویشن، زنجبیل، چای ساده و … را در انتهای موکب بر روی میزی قرار داده بودند و پشت هر کتری یک نفر ایستاده بود تا تقاضای مردم را برای نوع دمنوش پاسخ دهد.
این موکب هر شب حال و هوای خاصی داشت و انسان ناخودآگاه به یاد موکبهای پیادهروی اربعین میافتاد از چندجهت. ریسههای لامپ سبزرنگ و صدای روضههای عربی، عزاداران را به سمت موکب میکشاند.
سمت چپ ورودی موکب مردی پشت میزی فلزی ایستاده بود و انواع دمنوشها در روی آن قرار داشت. صندلیهای سفید پلاستیکی دورتادور چیده شده بود. به نظر میرسید این مکان یک پارکینگ باشد.
کف خاکی موکب با فرش پوشانده شده بود. سمت چپ نمادی از عاشورا با ماکت ساخته و دور آن را حفاظ کشیده بودند.
هر عزاداری که دمنوش میگرفت، لحظهای میایستاد و این نماد را تماشا میکرد.
انتهای موکب چندجوان پشت کتریهای بزرگ استیل ایستاده بودند و به خواستههای مردم پاسخ میدادند. هر فردی باب میلش دمنوشی سفارش میداد. گاهی برخی دوسه دمنوش با طعمهای مختلف میل میکردند.
سالخوردگان مرد و زن هم بهمحض ورود بر روی صندلیها مینشستند و از همراهانشان میخواستند تا برای آنها دمنوش بیاورند.
گاهی شبها مردم نذری خود را که قند و پولکی و چای و دمنوش بود، برای این موکب میآوردند و برخی هم پول نقد میدادند.
این موکب از ساعت 18 عصر تا یک بامداد فعال بود و اغلب عزاداران برای استراحت به آنجا میآمدند و با خوردن دمنوشها نفسی تازه میکردند و میرفتند.
زن میانسالی که کنار خانوادهاش ایستاده بود، گفت: «چه خوب است این موکب در این مکان قرار گرفته. مردم شام روضه را که میخورند، میآیند اینجا دمنوش میل میکنند. پذیرایی از عزاداران با دمنوش کار بسیار زیبا و جذابی است و امیدوارم خداوند نذر متولیان را قبول کند.»
در بین ردیف دمنوشها کلمن آب هم قرار داشت. جعبههای قند و پولکی هم در این مسیر گذاشته شده بود. قبل از ورود به موکب، سمت راست، بنبستی قرار داشت با چند خانه و برای من جالب است که این بنبست در داشت. بالای سر در بنبست روی مقوایی دایرهای نوشته بود: «اینجا محل وضوی بانوان و سرویس بهداشتی است.»
سمت چپ خانه هم روی مقوایی دیگر نوشته شده بود: «از تجمع در این مکان پرهیز کنید.» وارد بنبست که میشدی، سمت چپ، خانهای با دری گشوده قرار داشت و چند صندلی پلاستیکی سفید در ابتدای حیات آن گذاشتهشده بود.
زنی سرک کشید از اتاق و گفت: «بفرمایید، این خانه برای بانوان است، بفرمایید.»
دلم میخواهد همه بنبست را ببینم. راه میافتم و تا انتهای بنبست میروم؛ دو خانه دیگر در آن بنبست قرار دارد. در مقابل یکی از خانهها موتور گذاشتهاند و سرتاسر بنبست با پارچهها و پرچمهای عزا پوشانده شده است. از همین مسیر به سمت خیابان کمال میروم؛ خیابانی که تاریخ شفاهی اصفهان است.
.
در ماههای محرم و صفر بیش از پنج روضه خانگی برگزار میشود و علاوه بر آن، در مساجد و تکایای خیابان هم روضه برپاست.
کافی است در محرم و صفر و ماههای عزاداری حضرت زهرا (س) و ایام شهادت امامان معصوم (ع) و اعیاد سری به این خیابان بزنید. در ماه محرم از ابتدای چهارراه ابنسینا تا انتهای خیابان کمال چند موکب پیدرپی پذیرای عزاداران است.
یکی از موکبها به نام حضرت علیاکبر (ع) است که چند جوان و کودک به مدت 10 شب با انواع خوراکیها از عزاداران پذیرایی کردند.
این موکب کوچک بعد از حسینیه رضوی واقع شده بود و از ساعت 21 شب تا یک بامداد پذیرای عزاداران. زنها و مردها از همه محلههای اصفهان به اینجا آمده بودند.
موکبداران شب اول محرم با شربت سکنجبین خیار و تخم شربتی پذیرای عزاداران شدند و در شبهای بعد قارچ آبپز، ذرت، سیبزمینی و خورشت قیمه در بین عزاداران توزیع کردند.
در شام عاشورا «شام غریبان» با توزیع شمع نذری پذیرای مردم شدند؛ بهگونهای که تمام چراغها را خاموش و پیشخوان موکب را برای روشنکردن شمع تعبیه کردند و مردم با گرفتن شمع و روشنکردن آن در شام غریبان، صحنهای غمانگیز در خیابان کمال بهوجود آوردند. هر شب 10 خدمه در این موکب مشغول به فعالیت بودند.
تمام این موارد از ساخت نماد ماکت تا چیدن صندلی برای زنان و مردان تا توزیع دم نوش و… خیلی سال هست که در خمینی شهر اجرا میشود. و این موارد تازه برای اصفهانی ها جذابیت دارد