به گزارش اصفهان زیبا؛ چند وقت پیش که به همراه دوستم به مناسبت اختتامیه جشنواره فیلمهای ورزشی به فدراسیون کشتی واقع در مجموعه ورزشی آزادی تهران رفتیم؛ فارغ از زیرساخت فوقالعادهای که علیرضا دبیر برای فدراسیون کشتی فراهم کرده بود، یک ساختمان بیش از هر ساختمان دیگری توجهم را جلب کرد. ساختمان شهیدان علیپناه اولین ساختمان از مجموعه ساختمانهای فدراسیون کشتی جمهوری اسلامی ایران است که درواقع مرکز رسانهای این فدراسیون بهشمار میرود.
برای منِ رسانهای در وهله اول وجود یک ساختمان شیک و مدرن، آنهم در فدراسیون ورزشی که در نگاه اول به نظر میرسد ربط چندانی به حوزه رسانه ندارد، عجیب بود. در وهله دوم این ساختمان رسانهای تحسینم را به همراه داشت که علیرضا دبیر در کنار توسعه زیرساختهای ورزشی رشته تخصصیاش، از کار رسانهای برای رشته خود غافل نشده و بهضرورت رسانه برای روایت افتخارآفرینی ورزش اول ایران پی برده؛ این در حالی است که بسیاری از مراکز تخصصی حوزه رسانه از داشتن یک واحد حتی چهلپنجاه متری ناتوان هستند.
این موضوع هم از جهتی مایه تأسف و از جهتی دیگر مایه مباهات است که یک فدراسیون ورزشی درحالیکه بسیاری از فدراسیونهای ورزشی از تأمین مایحتاج روزانه خود هم عاجز هستند، مدیری دارد که علاوه بر پرداختن به زیرساختها، حتی از مسائل رسانهای غافل نشده است.از این ماجرا مدتی گذشت و من همچنان فکرم مشغول مرکز رسانهای شهیدان علیپناه بودم؛ تا اینکه ویدئویی از علیرضا دبیر در جمع تعدادی از مربیان کشور بیرون آمد که در آن کلیپ، دبیر خبر از ساخت انیمیشنی به سبک فوتبالیستها، ولی برای کشتی داد.
اینجا بود که جواب سؤالم را درباره چیستی و ماهیت وجود ساختمان رسانهای در فدراسیون کشتی گرفتم.اگر همهچیز در فرایند ساخت این انیمیشن رعایت شود، میتوان امید داشت که بچههای زیادی از نسل آلفا و بتا بیش از بیش به این ورزش بومی و هویتی علاقهمند شوند. ساخت این انیمیشن در کنار همه محاسنی که ممکن است برای ورزش کشور داشته باشد، میتواند به بازتولید فرهنگ ایرانیاسلامی هم بینجامد و بهطور ناخودآگاه فرهنگ ایرانی را در نسل جدید که بهوسیله رسانهها در معرض مواجه با فرهنگهای مختلفی هستند که هیچ ارتباطی با فرهنگ اصیل ایرانی ندارد، درونی کند و او را در برابر این تهدیدها پشتیبان باشد.
