به گزارش اصفهان زیبا؛ آدمها تشنه سعادت واقعی هستند و برای همین مدام از خود میپرسند «چه باید بکنیم؟» در زمانه فعلی که انبوه اطلاعات از آسمان و زمین میبارد، سرگشتگی بشر بیشتر شده است. همچنین میدانیم که تمام راه و رسم زندگی را تا پیشازاین، به اصولی غیر از اصول «خدامداری» نوشتهاند و ما نیز کموبیش در همین مداریم. ازآنجاکه میل به بهترشدن داریم و قصد داریم مسیری آرمانی را برای رسیدن به سعادت در پی بگیریم، باز از خود میپرسیم چه باید کرد؟
مرحوم آیتالله بهجت که از مراجع تقلید و عرفای بزرگ معاصر بودند، همواره در پاسخ به این سؤال میفرمودند: «در خانه اگر کس است، یک حرف بس است. به آنچه میدانی، عمل کن تا مجهولاتت هم بر تو معلوم شود.»
پس حرف اول و آخر طی طریق، «عمل» است. با این حساب، داشتههای ما کم نیستند. گاهی موعظه از درودیوار میریزد؛ اما کو گوشی که بشنود و عملی که در پی آن صورت پذیرد؟ همواره میان عالم معلومات و مجهولات فاصلهای وجود دارد. کلید گشایش این مسیر، «عمل به تکلیف» است. ما مدام از مجهولات میپرسیم و حق هم داریم که در چنین زمانهای، پیشرویمان مبهم و گنگ باشد؛ اما این عمل به تکلیف و حرکت بر اساس معلومات است که در ادامه، راه را میگشاید و دروازههای فهم را باز میکند.
صحبت آنجاست که بسیاری میخواهند این راه را دور بزنند و از طریقی غیر از عمل، راه سعادت را دریابند و فکر میکنند تنها با فزونی قیلوقال و درس و بحث به جایی میرسند. حالآنکه در مسیر انقلابیبودن، قفلهایی است که جز با عمل گشوده نمیشود. این عمل، درواقع عمل به همان معلومات است و اصلا همین برای شخص و جامعه اصالت دارد؛ زیرا گاهی منظور خداوند این نیست که شما از منزل «الف» دقیقا به مقصد «ب» برسید؛ بلکه مهم آن است که شما چگونه طی مسیر میکنید و در بین این راه چگونه آن افعال و اعمال را انجام میدهید.
آیا عمل را کامل انجام میدهید یا در انجاموظیفه کوتاهی میکنید و یا حتی معصیتکار میشوید؟ بههرحال آنچه مهمتر است، کیفیت انجام عمل است و نه رسیدن به نقطه بعدی و این دقیقا معنای آزمایش است. هدف از بلا و دشواریهای مسیر نیز همین کشف قیمت آدمی است که با کیفیت عمل و نه با کمیت آن مشخص میشود.
