به گزارش اصفهان زیبا؛ درباره حمام شیخ بهایی قصهها و نکتههای شنیدنی بسیاری نقل شده است؛ اما چیزی که معروفتر از همه نقلهاست، قصه شمع آن است؛ شمعی که خاموشی نداشت. حمامی که فقط با کمک یک شمع آب گرمش را تامین می کرد. قدرت بیپایان آن شمع برای سوختن، احتمالا به کمک گازهای ناشی از فاضلاب مسجدجامع و روغن های سوختنی بوده است.
متاسفانه برای یافتن جواب این معما، پژوهشگران اروپایی شمع همیشه روشن حمام را برای همیشه خاموش کردند و البته هنوز هم راز این شمع پوشیده مانده است. این حمام در شعاع ۱۰۰ متری جنوب گنبد نظام الملک (جنوب مسجد جامع عتیق) در محله «دردشت» قرار دارد و از نظر معماری دارای ویژگیهای حمامهای دوره صفویه است؛ اما همیشه از آن با عنوان حمام اسرارآمیز یاد میشده است.
خانهای هم در نزدیکی حمام وجود دارد که به خانه شیخ بهایی معروف است . در جریان مرمت زیرزمین این خانه، در کف زمین تنپوشه های سفالی و چاههای مرتبط و یک لوله آزمایش پیدا شده بود که احتمال میدهند مربوط به طراحی حمام باشد. این حمام تا نیم قرن پیش هم زنده و با کاربری اصلی خودش در بافت محله قدیمی پاسخگوی نیاز ساکنان محل بود. اما کمکم تعطیل شد و حالا ویرانهای است چشم انتظار مرمت.
نامحمام شیخ بهایی
قدمت صفویان
بانی شیخ بهایی
سال احداث 1025 هجری قمری
موقعیتخیابان عبدالرازق، کوچه شیخ بهایی
ثبت میراث ملی شماره 2063 و تاریخ 29 تیر 1377
