به گزارش اصفهان زیبا؛ «آواز جغد کوچک» یک مستند بلند زیست محیطی است که در حدود ۶۰ دقیقه، بدون کلام داستان زندگی یک جفت جغد کوچک و حیات وحش ایلام را روایت میکند.
این مستند که حاصل یک پژوهش جامع بوده است، به شناسایی بیش از ۲۰۰ گونه پرنده فقط در منطقه ایلام پرداخته و با تمرکز و توجه به جغد کوچک به بررسی زندگی پرندگان در جنگلهای زاگرس و تأثیر مخرب مداخلات انسانی و تخریب زیست بوم آنها پرداخته است.
مستند بلند «آواز جغد کوچک» ساخته مهدی نورمحمدی فیلمساز و عکاس ایلامی است که تاکنون موفق به دریافت ۹ تندیس و جوایز متعدد از جشنوارههای سینما حقیقت، جشن مستقل خانه سینما، جشنواره تولیدات مراکز و جشنواره شبکه مستند شده است.
از مهمترین نکات مثبت این مستند به نوآوری در شیوه روایت، تدوین جذاب و دست پر مستندساز در میز تدوین به واسطه تعداد بالای تصاویری است که در اختیار داشته است.
شیوه مرسوم در مستندهای حیات وحش در ایران معمولاً به این شکل است که گویندهای بر روی تصاویر صحبت میکند؛ به گونهای که متن این صحبتها یا حاصل پژوهش گروه مستند است یا نوشته نویسنده، اما در این مستند خبری از گوینده نیست و اصلاً تحقیقات دوساله مستندساز به جز انتخاب پرنده مناسب به جهت پیشبرد مستند، دیگر جایی در مستند ندارد.
وقتی در مستند حیات وحش، عنصر گوینده حذف شود، موسیقی و تصویر برجستهتر میشود، تصویربرداری این مستند به جز دو صحنه همگی در ایلام تصویربرداریشده و این مستند حاصل نزدیک بر ششصد جلسه فیلمبرداری است که همین موضوع صبر و تعهد سازندگان مستند را نشان میدهد.
حالتهای جغد کوچک بهخصوص تعجب مخصوص جغدها که در چشمانشان وجود دارد و در قاب بسته که حاصل استفاده مکرر از لنز تله است، تصاویری را آرشیو کرده که به بهترین شیوه در تدوین استفاده شده است.
لحظات زیادی در مستند وجود دارد که با خلاقیتی قابل توجه، ماهیت رفتاری انسانی را بر کالبد یک پرنده تزریق میکند؛ شبیه به یک فیلم داستانی لحظات حساس دراماتیک خلق میکند، از لحظه تبر زدن بر درختی که جفت جغد و تخمهایش در حال استراحت هستند تا لحظات هجوم ماشینآلات ساختمانی به جهت فعالیتهای عمرانی در زیستبوم جغد کوچک.
همه این صحنهها در کنار شبهه تعلیقی که به وجود میآورد بيانگر تعرض انسانها به حیات وحش است.سکانسهای آتشسوزی بدون دخالت تیم سازنده ضبط شده است.
در طول سال، مکرراً آتشسوزی در جنگلهای زاگرس به وجود میآید که اکثرأ سر منشأ انسانی دارند. انتخاب و استفاده خوب از موسیقی به خصوص آواز جغد مخاطب را در نزدیکترین حالت از نظر حسی به طبیعت قرار میدهد.
مستند «آواز جغد کوچک» در کنار نکات مثبت که دارد دارای نقاط ضعفی نیز هست.دخالت و آسیبهای انسان به محیط زیست به اشکال متنوع وجود دارد که برخی از آنها در مستند به اختصار بهنمایش درآمده است. تشابه و تکراری بودن برخی تصاویر در کنار دیر شروع شدن داستان مستند در ابتدای کار از دیگر نقاط ضعف مستند است.
در پایان باید گفت این مستند که بهگفته کارگردان سفارشیساز است، یک اثر متفاوت و قابل احترام میباشد که به خوبی نشان داده فضای مستند حیات وحش ایران نیازمند خلاقیت و صبوری است؛ زیرا طبیعت ایران از این جهت بکر مانده است.
