شانزدهمین جشنواره فیلم فجر اصفهان امسال در دو سینمای «ساحل» و «چهارباغ» در حال برگزاری است؛ جشنوارهای که البته این بار بدون سانس هنرمندان و اصحاب رسانه در حال برگزاری است و همه فیلمها در قالب سانس مردمی اکران میشود.
سینمای «جهان مبهم هاتف» نامش این انتظار را ایجاد میکند که با یک اثر پستمدرن اجتماعی روبهرو شویم؛ اما از همان دقایق ابتدایی روشن میشود که نهتنها خبری از فضای پستمدرن نیست، بلکه فیلم در ابتداییترین مؤلفههای روایی هم سرگردان است.
فیلم سینمایی «زندهشور» دومین تجربه کارگردانی کاظم دانشی پس از فیلم جنجالی «علفزار» است. دانشی بعد از «علفزار»، فیلمنامه «بیبدن» را نیز نوشت. اما کارگردانی آن را بر عهده نداشت.
فیلم سینمایی «بیلبورد» نخستین تجربه کارگردانی سعید دشتی در سینماست؛ بازیگری که پیشتر با بازی در آثار همچون «پوست شیر» و «دیدن این فیلم جرم است» شناخته میشد.
تئاتر اصفهان، بهعنوان یکی از ریشهدارترین بخشهای هنر در این شهر، همواره با چالشهای مختلفی روبهرو بوده و برخی از این مشکلات مانع شدهاند که هنرمندان بتوانند بدون دغدغه به کار خود ادامه دهند.
چند هفته قبل در میانه یکی از شبهای پاییزی و آرام اصفهان، جایی در نزدیکی میدان نقشجهان، سالن تماشاخانه ماه، میزبان تئاتر «صفر مرزی، دشمن فرضی» به کارگردانی فرزاد صادقی بود.
نمایش «پروفسور ونوچ» به کارگردانی شفق کاظمی، اثری است که قالب اصلی آن بر بستر موسیقی پیش میرفت. موسیقیهای انتخابشده قابلقبول بودند و ترکیب آن با حرکات فرم بازیگران، فضایی شاد و رنگارنگ برای مخاطب کودک ایجاد میکرد.
نمایش «مادر مخوف» به کارگردانی عرفان آیتی، که اینشبها در سالن استاد فرشچیان روی صحنه رفته، اثری است روانکاوانه که مرزهای تئاتر و روانشناسی را درمینوردد.
محمد کاسبی، بازیگر سینما و تلویزیون ایران، از اهالی محله قدیمی نازیآباد تهران بود؛ مردی با مرام، صمیمی و مردمی که در تمام سالهای فعالیتش تصویری صادق و متعهد از خود بر جای گذاشت.
نمایش «آن روی سگش» اقتباسی آزاد از «اتهام» فرانسوا تیساندیه، به نویسندگی و کارگردانی حسن محمدیفرانی، این روزها در تالار هنر اصفهان روی صحنه است؛ اجرایی که با تغییر فضا و افزودن شخصیت تازه، تجربهای متفاوت از تئاتر ابزورد رقم زده است.
نمایشنامه «در انتظار گودو» نوشته ساموئل بکت، یکی از ستونهای تئاتر ابزورد است؛ متنی که بارها در سراسر جهان بازخوانی شده و هنوز در مواجهه با زندگی امروز، تازه و زنده به نظر میرسد.
انتخاب نماینده هر کشور برای حضور در شاخه بهترین فیلم بینالملل اسکار فقط یک تصمیم سینمایی، نیست. آکادمی علوم و هنرهای سینما در آییننامه خود به صراحت توضیح میدهد که هر کشور صرفا حق معرفی یک فیلم را دارد.