به گزارش اصفهان زیبا؛ در میان انبوهی از صداها و سبکهای رنگارنگ مداحی، برخی چنان میدرخشند که گویی نور ایمان و ارادت به ائمه معصومین، هنرشان را جاودانه کرده است.
جواد حقیقتپور، دانشجوی دکتری مکانیک، جوان مداحی است که عاشقانه در مسیر ارادت به ائمهاطهار گام برداشته، نه به دنبال نام است و نه شهرت. او تنها میخواهد در این راه، یکچیز را به مخاطبانش منتقل کند: عشق به اهلبیت(ع) باید از جنس اخلاص باشد؛ نه نمایش و این همان رازی است که کارش را ماندگار کرده است.
او از همان نوجوانی راهش را پیداکرده: «ستایشگری اهلبیت(ع) نه یک حرفه که یک عشق است، عشقی که باید با جان و دل پیوند بخورد.»
روضه، زنده است اگر بتواند با زبان روز سخن بگوید
حقیقتپور باور دارد جوانان امروز اگر با سبکهای اصیل و کهن روضهخوانی آشنا شوند، شیفته آن خواهند شد؛ اما او بهدنبال تحمیل سبک نیست؛ بلکه با تلفیق هنرمندانهٔ نواهای قدیمی و نوآوریهای جذاب، پلی بین دلهای نسل جدید و میراث گرانقدر مکتب عاشورا میزند.
او میگوید: «سعی میکنم با ارتباط بیشتر با جوانان آنها را با سبکهای اصیل و قدیمی روضهخوانی آشنا و علاقهمند سازم؛همچنین از سبکهای تلفیقی بین سبک قدیمی و جدید برای جذب حداکثری مخاطب استفاده کنم. «هدفم این است که اصالت را حفظ کنم؛ اما در قالبهایی که امروزیها را هم جذب کند. روضه، زنده است اگر بتواند با زبان روز سخن بگوید.»
یکی از ویژگیهای بارز سبک مداحی او، تأکید بر مستندبودن و عمق محتوای روضههاست. «متأسفانه گاهی مداحی به رقابتی برای گرفتن اشک تبدیل میشود؛ حتی اگر با تحریف همراه باشد. من از این روش فاصله گرفتهام. عزاداری باید حقیقی باشد، نه نمایشی. اگر محتوا درست و مستند ارائه شود، اشک برای امامحسین(ع) خودش خواهد آمد؛ اشکی که از ته دل برمیخیزد.» حقیقتپور تلاش میکند با نقل وقایع کمترشنیدهشده از عاشورا، مخاطب را با ابعاد حماسه عاشورایی آشنا کند.
«عاشورا فقط یک واقعهٔ تاریخی نیست؛ یک درس همیشگی است. سعی میکنم با مثالهای عینی و مفاهیم اجتماعی، این درسها را به زندگی امروز پیوند بزنم تا مخاطب حس کند امامحسین(ع) فقط برای قرنها پیش نیست؛ بلکه امروز هم راهنمای ماست.»
او به اخلاص بهعنوان راز ماندگاری نوحهها اشاره میکند: «گاهی شعری ازنظر ادبی بینقص نیست؛ اما اگر با اخلاص سروده و خوانده شود، سالها در دل مردم میماند؛ مثل نوحهٔ “بر مشامم میرسد هرلحظه بوی کربلا” که باوجود نقدهای ادبی، دلهای بسیاری را سوزانده است. این، قدرت اخلاص است.»
روش منحصربهفرد حقیقتپور در مداحی این است که او اول برای خودش میخواند: «من باید با شعر ارتباط قلبی برقرار کنم. خودم بسوزم تا بتوانم دیگران را تحتتأثیر قرار دهم. سعی میکنم در مداحی همیشه شبیه به خودم و اول برای دل خودم بخوانم و با اشعار ارتباط برقرار کنم و بعد برای مستمع، در حقیقت سعی میکنم اول خود بسوزم تا بتوانم به مدد الهی جمعی را مستفیض کنم. اگر مداح فقط به فکر تأثیرگذاری روی دیگران باشد، کارش تصنعی میشود؛ اما وقتی خودت را در فضای روضه غرق کنی، این حس به مخاطب هم منتقل میشود.»
محشورشدن با امامحسین (ع)، نه مشهورشدن به نام او
باوجود سالها تجربه، او خود را کوچکتر از آن میداند که به دیگران توصیهای کند؛ اما با تواضع میگوید: «تجربه و توصیهٔ استادان به من آموخته است که باید دنبال محشورشدن با امامحسین(ع) باشیم؛ نه مشهورشدن به نام ایشان. اگر مداحی برای خدا و عشق اهلبیت(ع) باشد، خودش راهش را باز میکند.»
او معتقد است که تأثیر عمیق یک نوحه، تنها نتیجهٔ ترکیب چند عامل است: «اخلاص شاعر، اخلاص مداح، اخلاص بانی مجلس و حتی مکان برگزاری روضه. وقتی همهٔ اینها باهم همراه شود، گویی حضرات معصومین(ع) همنظری ویژه به آن مجلس دارند. آنوقت است که نوحهها تبدیل به جرقههایی میشوند که دلهای خفته را بیدار میکنند.» او معتقد است اگر عنایت و نظر لطف حضرات معصومینعلیهمالسلام نباشد، هیچ نتیجهای حاصل نخواهد شد؛ ولی اگر عنایت ایشان باشد، حتی اگر ذره هم باشیم، به آسمان خواهیم رفت و کار آفتاب خواهیم کرد.
