روزی از روزهای پاییز بود که خبر آغاز جشنوارهای ادبی منتشر شد که تا آن زمان نامش به گوشمان نرسیده بود و مشخص بود اولین دوره برگزاریاش است؛ جشنوارهای با نام جایزه ادبی «پلک».
مادر نیکی دستانم را به گرمی میفشارد و با من احوالپرسی میکند. چشمها، لحن صحبت و همه رفتارهای مادر نشان از شوق و شعف بیشازحد اوست و انرژی این زن مرا به ادامه گفتوگو و شروع یک مکالمه واداشت.
نمایشگاه نقاشی «تجلی عبودیت»، بازتابی از اندیشههای عمیق و نگاه هنرمندانه استاد عبدالرسول عبودیت، فیلسوف و هنرمند شهرتگریز، جلوهای از پیوند هنر و حکمت را به تصویر میکشد.
آفتابِ پاییز گراش، اگر مُدام بتابد، میسوزاند. همین بچهها را وادار میکند زنگ تفریح که دارند بر گرسنگی چیره میشوند، گوشهای را پیدا کنند که نیمتنه توی آفتاب باشد و پاها توی سایه.
نامه تاریخی امام خمینی(ره) به میخائیل گورباچف، رهبر اتحاد جماهیر شوروی سابق، در تاریخ ۱۱ دی ۱۳۶۷ نوشته و توسط آیتالله جوادی آملی، محمدجواد لاریجانی و مرضیه حدیدچی دباغ به او تحویل داده شد.
در بین شلوغیهای مجتمع چارسو، خود را به طبقه پنجم «سینما چارسو»، کاخ جشنواره سینما حقیقت میرسانم. هیاهو و جمعیت خارج از انتظاری وجود دارد. در این بین، به سمت سالن پخش میروم؛ ولی افراد کمی را در سالن میبینم.
با اینکه در استانهایی مانند اصفهان، حمایت و توجه آنچنانی به آثار هنرمندان نمیشود، فراخوان نمایش فیلم و عکس «روایت خیال» توجه ما را به خود جلب کرد و بر آن شدیم تا با دبیر این رویداد گفتوگو کنیم.
اغلب زمانی که نام روزنامهنگاری به گوش میخورد، ناخودآگاه ذهن به سمت وقایعنگاری یا خبرنگاری سوق داده میشود و انتظار میرود که با مطالبی از این دست روبهرو باشیم.
اگر مخاطب فیلمهای سینما باشید، باید این صابون را به دلتان بزنید که بهغیراز تعداد معدودی انیمیشن دو حق انتخاب دارید: فیلم طنز یا درام اجتماعی.
چند سالی است که اصفهان کارگردان شاخصی به سینما معرفی نکرده است؛ اما چند فیلم ساز جوان اصفهانی طی سالهای گذشته با ساخت آثار کوتاه توانستهاند نگاههای بسیاری را به خود جلب کنند.
نمیدانم مسجد قبا در خیابان شیخ طوسی غربی یا همان بیستوچهار متری اول را میشناسید یا نه؛ اما مدتزمانی ساکن در مجاورتش بودهام و میدانم ازجمله مساجدی است که همیشه شلوغ و پرجنبوجوش با برنامه است.
مسئله هویت نوجوان یکی از مسائل مهم و قابلتأمل در جامعه ماست. هویت مفهومی پیچیده و چندبعدی است که در پاسخ به سؤال «من چه کسی هستم» معنا پیدا میکند و مجموعهای از ویژگیها، باورها، ارزشها و تجربیات فرد را شامل میشود.