من علیرغم اینکه متولد اواخر دهه هشتاد هستم، به دلایلی از جشنهای قدیمی عقد و عروسی قدیمی خاطرههای قشنگی دارم. مثلاً خاطرم هست که شوهرِ خالهکوچیکهام وسط حیاط خانه آقاجون، خیمهای نصب کرد که مشابه خیمههای روضه بود.
شامگاه دوشنبه، شهر کتاب اصفهان میزبان برنامه رونمایی از کتابی درباره ارتباط بین معماری و شعر فارسی بود. فرزاد زرهداران دکترای مطالعات معماری از دانشگاه شهید بهشتی کتابی با عنوان «ذهنیات معماری در مکتوبات فارسی» تألیف کرده که در این نشست از آن رونمایی شد.
نه شوق اول دبستان را دارم نه انگیزه دوران راهنمایی را. استرس دبیرستان هم تمام شده است. ولی گویی انگار مهرماه را به شنبهای میشناسم که شب قبلش تمام خانواده متحد میشوند تا زودتر بخوابم و از قضا دیرتر از همه شبها خوابم میبرد. روزهای پایانی شهریور، شهر هم حال و هوای دیگری دارد.
این روزها در شبکههای اجتماعی مختلف، چه آنهایی که فیلتر شدهاند و دسترسی به آنها مثلاً سخت شده چه آنهایی که ایرانی نام گرفته و راحتتر قابل دسترس است، در هر کدام که میگردیم پر از رؤیافروشیهای دورغین و نَخنماشده است.
بعد از شروع فرایند فعالسازی مکانیسم ماشه تقریباً مشخص بود که آمریکا و کشورهای اروپایی، به قطعنامه ادامه لغو تمدید تحریمهای ایران، رأی منفی داده و اجازه نخواهند داد سایه تحریمها از سر ایران برداشته شود.
در دومین مرحله آزمون خبرنگاری سیوهفتمین جشنواره بینالمللی فیلمهای کودکان و نوجوانان، با گروهی از نوجوانان روبهرو شدیم که ویژگیهایشان فراتر از انتظار بود؛ تسلط بر فن مصاحبه، دایره لغات گسترده، قدرت تحلیل سریع، و اطلاعات عمومی مثالزدنی.
آیین رونمایی از پوستر سیوهفتمین جشنوارهی بینالمللی فیلم کودک و نوجوان در ایوان تاریخی و باشکوه چهلستون برگزار شد.
مثل این بود که سنگی جلوی پایم بوده به این بزرگی. ندیدهام و حالا خوردهام زمین. زانوها و کف دستهایم زخم شده و تا بیایم کمی سر پا بشوم طول میکشد. این زمان برای همه یکسان نیست؛ کم و زیاد، طولانی و کوتاه.
اینکه انسان به مرحلهای برسد که از عشق آتشین مجازیاش مو سپید کند، اما دل رها کند، او را همچون بتی زمین بزند و در مسیر جستجو گام بردارد، اینکه آنقدر محبوب باشد که هنرمندترین رفقا، دورش را بگیرند، اما او از میانشان برخیزد و قصد دیار مادری کند، این کمالیافتگی جز از یک وجود پر اصالت و بالیده از معنویت بر نمیآید.
سید محمدحسین بهجت تبریزی، متخلص به «شهریار» را همان شاعری بنامید که در آثارش توانست غنا، طراوت و ظرفیتهای بیپایان زبان فارسی را در سیمایی تازه و مردمی بیان کند.
از جمله هنرهای تصویری، کاریکاتور است که طرفداران بسیاری دارد. با این هنر میتوان روی احساسات و انگیزههای مخاطب تأثیر مستقیم گذاشت. هنر کاریکاتوریست این است که با بزرگنمایی و کوچکنمایی بخشی از واقعیت، حرف و انتقاد خود را به مخاطب منتقل کند.
از همان در ورودی فروشگاه، زرق و برق لوازمالتحریرهای رنگ به رنگ پیداست و هر کسی را جذب میکند؛ از بچههای کوچک تا زن و مردهای سنوسالدار.