دیروز، توی دفتر روزنوشتهایم نوشتم: «بالاخره امروز کمی آرام گرفتهام.» از روزی که قرار تشییع آقا جدی شد، تا همین دیروز، مثل مرغ پرکنده بودم. میدانستم که باید به مراسم برسم؛ اما چطورش را نه. میدانستم اگر نروم میترکم.
آیندهپژوهی در سالهای اخیر توانسته است به عنوان یکی از روشهای مهم در برنامهریزی شهری، جای خود را در این حوزه تخصصی و موضوعی باز کند و به عنوان ابزاری در خدمت پژوهشها و همچنین سیاستگذاریهای شهری مورد استفاده قرار گیرد.
زایندهرود که تشنه ماند و دهانش بهخاطر بدعهدیها خشک شد، کمکم رگهایش که همان مادیها بودند و آب را بهصورت مویرگی به داخل شهر اصفهان میکشاندند و زمین و درختان سبز شهر را سیراب میکردند، خشکشده و بعد از آن با کاهش آبهای زیرزمینی، درختان شهر چهرهشان هرروز زردتر از روز قبل شد.
در سالهای اخیر محققان و پژوهشگران زیادی سعی کردهاند با فاصلهگرفتن از رویکردهای سنتی برنامهریزی، به شهر با نگاهی آیندهپژوهانه نظر بیفکنند.
طبق قانون، بیمارستانها ملزم به بیخطرسازی پسماندهای خود به شیوه اتوکلاو هستند؛ بههمیندلیل بیمارستان تخصصی عسکریه در برنامه توسعه خود، یکی از منازل مسکونی دراطراف بیمارستان را برای جانمایی دستگاه اتوکلاو و بیخطرسازی پسماندهای بیمارستانی، انتخاب کرده است.
اسفند 1405 تا ماهها بعدش، خیابان شد صحنه حماسه و حضور ملت ایران. مردم خیابان را سنگر کردند برای دفاع از کشور در برابر دشمن داخلی و خارجی.
منارههای اصفهان فراتر از تزیینات مذهبی، نمادی از نبوغ مهندسی ایرانی هستند. عنوان «شهر منارهها» برای اصفهان نباید تنها یک صفت توصیفی باشد؛ بلکه باید به فرصتی ویژه برای برندسازی شهری تبدیل شود.
در حوزه معماری به اواخر دوران سلطنت قاجار و دوران پهلوی اول، دوره گذار یا دوره انتقال گفته میشود.
ویرانی خانههای مسکونی و آوارگی مردم از ثمرههای حمله دشمن در جنگ رمضان به مناطق مسکونی شهری بود. اصابت مستقیم موشک به خانههای مسکونی و تخریب کامل منازل مردم؛ گاهی باعث تخریب گستردهای در محلههای شهر شد.
وقتی بخواهیم درباره تحولات حوزه معماری خانهها صحبت کنیم، لاجرم باید این موضوع را در دورههای تاریخی مختلف موردبررسی و ارزیابی قرار دهیم. برای این کار از دوره صفویه شروع میکنیم و آن را مبدأ بررسی تحول در معماری خانهها قرار میدهیم.
سالهاست که عمارت تیموری به بنایی متروک و بیکاربرد در قلب اصفهان تبدیل شده است. با توجه به آسیبهای واردشده فراوان به این بنا، اکنون این پرسش مطرح است که آیا این بنا از حافظه شهر حذف شده؟
تهیه طرح جامع شهری، آنهم در زمانِ نهچندان طولانی و با افقی روشن، برای شهری مانند اصفهان، حکم نان شب را دارد؛ ضرورتی روزمره و نه یک تجمل دستنیافتنی.