در چند روز گذشته اتفاقهای تلخی بین دو استان همجوار فلات مرکزی ایران، یعنی یزد و اصفهان رخ داد که پرده از بسیاری سوءمدیریتها و سوءبرداشتهای پنهان برداشت. داستان از این قرار بود که کشاورزان اصفهانی که از بیتوجهیها به مطالبههایشان در تأمین حقابه برای کشت زمستانه و بهاره ناراحت بودند، در نقاط مختلف شهر و شهرستان اصفهان گلایههایشان را بهصورت راهپیمایی یا از طریق فضای مجازی بیان کردند.
مسعود پزشکیان، رئیسجمهور نهم در کارزار انتخاباتی خود ضمن دیدار از زایندهرود بر احیای این رودخانه تأکید کرد؛ خواستهای که مردمان این خطه از رئیسان جمهور قبلی نیز داشتند.
اتفاقی که نباید میافتاد، بالاخره افتاد و رئیسجمهور پنجشنبه گذشته با افتتاح طرح انتقال آب بن-بروجن، آب پاکی را روی دست اصفهانیهایی ریخت که مدتها خواهان توقف این پروژه و عدم اجراییشدن آن بودند و هر بار نیز با شیوههای مختلف، اعتراض خود را به آن نشان دادند.
توزیع و تقسیم آب از قدیم تاکنون بر طبق قاعده و با متر و معیار مشخص انجام شده است و برای همین هم قوانین مختلفی در این حوزه تهیه و تدوین شده است.
هفته محیطزیست، بهانهای شد تا احمدرضا لاهیجانزاده که بر مسند مدیرکلی حفاظت محیطزیست استان اصفهان نشسته اسـت، دوسـتداران و خبرنگاران حوزه محیطزیست را دور هم جمع کند و در اولین نشست خبری خود در سال جدید از مهمترین چالشها و مطالبات در این حوزه سخن بگوید
قصه پر غصه کشاورزان اصفهانی، انگار تمامی ندارد و آنها همچنان چشمانتظار دریافت حقابه خود برای کشت پاییزه هستند، کشتی که از موعد آن زمان زیادی گذشته و به دلیل نبود آب کشاورزان هنوز موفق به کاشت محصولات خود نشدهاند.
از ابتدای سال جاری کارشناسان حوزه آب،در خصوص سال آبی آینده ابراز نگرانی کردهاند. اگرچه طبق پیشبینیها میگویند پاییز و زمستان 1400 هم دیو خشکسالی را از پا درنمیآورد، اما اکنون و در روزهای پایانی آبانماه، با گذر از بارندگیهای چند روز اخیر، بارقههایی از امیدواری در دل اصفهانیها روشن شده است.
شانه زایندهرود خشک، آخرین پناه چشمهای ترِ کشاورزان اصفهانی شده؛ اهالی غرب و شرق پس از سالها پیگیری، پناهی جز بستر بیآب رودخانه نیافتهاند و از دوشنبه شب گذشته با دایرکردن چادر در کف رودخانه بیآب و در هوای ابری و آلوده و سرد اصفهان به امید معجزه بست نشستهاند. دوشنبه، سهشنبه، چهارشنبه، پنجشنبه، جمعه و شنبه، شش روز متوالی؛ همه روزهایی که اهالی شرق به امید دستیابی به حقابه برای کشت پاییزه، خانههای خود در 30کیلومتری اصفهان را رها کردهاند و به اصفهان آمدهاند.
شهر در قرق کرونا و کشاورزان در جستوجوی آب! بهار کرونایی برای کشاورزان اصـفـهـانی، امسال هـم خوشیمن نیست. خشکسالیهای پیدرپی و بحران آب و نباریدن نزولات آسمانی، عرصه را دوباره برای آنها تنگ کرده است. ایـــن اولیـــنبـــار نیست که کشاورزان اصفهانی با تجمع در حاشیه و مسیر رودخانه زایندهرود، حقابه خود را درخواست میکنند و از متولیان آب میخواهند که فکری به حال زمینها و باغهای خشک و بیآبوعلف آنها که سالهاست به حال خود رهاشدهاند بکنند؛ نزدیک به 450 هزار کشاورزی که حیات آنها وابسته به کشاورزی است و از این طریق امرارمعاش میکنند.